hósdagur 26. juli 2018síða 11

FRÍGGJADAGUR 27. JULI 2018 SOSIALURIN 85 11 smáu tillagingar. Ikki minst, tá hann brádliga steðgar á og studerar modellina, tí har var eitt hvørt lítið eyðkenni ella andlitsbragd, ið fangaði hansara eyga, ið hann ikki hevur varnast fyrr enn nú. Tað er týðiligt, at hóast hetta ikki er eitt lønt arbeiði, ið Andrias Andreassen er í holt við, so tekur listamaðurin arbeiðið í størsta álvara. Og tað harmar hann eisini almikið, at útlitini fyri, at handverkið eigur eitt pláss í føroyska listaheiminum í framtíðini eru serstakliga vánalig. - Vit eru fýra føroyingar upp gjøgnum søguna, ið hava fingist við slíkt. Tað eru Janus Kamban, Fridtjof Joensen, Hans Pauli Olsen og eg. Tað koma ikki fleiri enn vit. Vit eru teir síðstu. Um tú hyggur at akademinum í Danmark, so er hetta ein farin tíð. Nýggja ættarliðið málar ikki eingongd longur, kemur sum eitt suff frá myndahøggaranum, áðrenn hann leggur afturat. - Eg var til eina fernisering í Aarhus seinast eg var niðri. Har var ikki ein pensil at hóma. Í staðin var alt yrkingar, teknifilmar, teldur og slíkt. Slíkt gevi eg ikki nógv fyri, sigur Andrias Andreassen, meðan hann ger enn eina tillaging á bringumyndina av fyrrverandi orkesturleiðaranum. Listamaðurin í djúpari hugsavnan Tað er ikki langt millum brosini, tá Poul Jákup og Andrias koma í gongd Andrias evnar kjálkan til Tvær ferðir Poul Jákup Thomsen Modellin eygleiðir listamannin í verki