hósdagur 9. august 2018síða 8

SOSIALURIN 91 8 SAMRØDA: Lene Moyell Johansen Familjan avgjørdi tískil, at um nakað starv var í Føroyum, skuldi Lene Moyell Johansen søkja tað. Sam­stundis varð avtalað, at tey skuldu vera í Føroyum í minsta lagi í eitt ár. - Tað skuldi ikki vera soleiðis, at vit góvu upp eftir ein mánað. Um onkur trupulleika ella avbjóðing var, so skuldu vit nokk loysa tað, men tað kom ikki upp á tal at rýma heim­aftur beinanvegin. Men vit lovaðu hvørjum øðrum, at eftir eitt ár skuldi vit eftirmeta støðuna, sigur Lene Moyell Johansen. Tá eitt arbeiði so varð lýst leyst hjá Ríkisumboðnum, søkti Lene Moy­ell Johansen starvið, fekk tað og familjan flutti sostatt til Før­oy­ ar. - Maðurin tosaði ikki føroyskt við børnini, so tey skiltu einki, tá tey fóru í skúla í Føroyum. Men hóast tað, so trivist tey í Føroyum. So væl, at vit aldrin hava eftirmett støðuna og hava nú selt húsini í Dan­mark. Tað sum vit lærdu sum familja var, at tað eru persónarnir og ikki ramman sum eitt hús gevur, ið avgerð hvar títt heim er, sigur Lene Moyell Johansen. Eitt bindilið Tað er eitt ár síðan, at Lene Moyell Johansen tók við starvinum sum ríkis­umboðsmaður í Føroyum, eftir at hava arbeitt í umsitingini hjá stovninum síðan 1. juni 2008. Hon letur væl at starvinum og mót­tøkuni hon hevur fingið frá føroy­ingum. - Sjálv havi eg ikki upplivað nakran keðiligan tilburð, hóast tað hava verið onkrar ósemjur millum Før­oyar og Danmark, meðan eg havi verið her. Men eg uppfati heldur ikki mín leiklut sum ein hægri danskan myndugleika, men sum eitt bindilið millum Føroyar og Danmark, sigur Lene Moyell Johansen. Tann parturin av hennara arbeiði, ið fyllir mest í gerandis­ deg­num, er at fylgja við í før­oysk­ um viðurskiftum sum polit­isku støðuni, búskapinum og sam­felag­ num sum heild og geva frá­greið­ing til danir um støðuna. - Sjálvandi eri eg har, um tað eru politiskt stríðsmál millum londini, men tað er meira sum ein upp­ lýs­andi partur. Eg gevi ikki mína hugsan til kennar, men fylgi við í tí, ið gongur fyri seg, sigur Lene Moyell Johansen. Kjakið um sambandið millum Før­oyar og Danmark kann til tíð­ ir vera hart, men tað hevur Lene Moyell Johansen ongan trupul­ leika við, so leingi sum man virðir mót­partin. - Onkuntíð verður okkurt nega­ tivt sagt um Ríkis­felags­skapin ella ósemjuna um stjórnarskipanina, men eg kann vera til staðar til slík høvi, uttan at eg á nakran hátt føli meg tileinkisgjørda ella illa viðfarna. Tað handlar um at virða, at menniskjur hava ymiskar mein­ ingar og virðir. Har havi eg stóran virðing fyri hvussu før­oy­ingar eru móti mær sum ríkis­um­boðsmaður. Hetta hevði kanska verið øðrvísi, um tað var so, at fólk ikki megnaðu at síggja munin millum mín leiklut og donsku stjórnina, men settu meg til svars í politskum málum, sigur Lene Moyell Johansen. Hugsa nýtt Á ólavsøku yvirtóku føroyingar per­sóns- og familjurættarliga økið frá dønum og minkaði starvs­fólka­ hópurin í Ríkisumboðnum úr 12 til 5 starvsfólk. Lene Moyell Johansen var partur av arbeiðsbólkinum, ið fyri­reikaði yvirtøkuna og fegnast yvir, at alt spældi so væl av. - Talan hevur verið um eina positiva yvirtøku. Løgtingið sam­ tykti at yvirtaka økið og vilji var beinanvegin í Føroyum og Dan­ mark um, at yvirtøkan skuldi eydn­ ast væl. Tí gjørdist uppgávan eisini lættari, tí øll vóru samd um, at gera alt fyri, at yvirtøkan gekk væl. Men nú økið er yvirtikið ásannar Lene Moyell Johansen, at Ríkis­um­boðið hevur brúk fyri ein­um nýggjum samleika millum før­oyingar. - Mítt arbeiði og tað hjá stovni­ num er enn tað sama, men mál sum familjurættur, hjúnaskilnaður og ættleiðing hava verið eyðkenni hjá okkum sum stovnur, so nú skulu vit til at menna ein nýggja samleika. Harumframt hava vit eini høli, ið nú skulu leigast út, sigur Lene Moyell Johansen. Starvið er áramálssett til trý ár, men tað ber til at søkja um at halda fram í starvinum. Og sum nú er, hevði Lene Moyell Johansen søkt starvið av nýggjum. - Um tú spyrt meg í dag, um eg ynski at halda fram sum ríkis­um­ boðsmaður, so er svarið ja, men av­ gerðin er ikki bara mín, er hon skjót at svara, áðrenn hon leggur afturat. - Fyrsta tíðin hevur verið sera positiv. Eg eri væl móttikin og havi nógv positiv starvsfólk kring meg. Yvir­tøkan og krúnprinsavitjanin hevur tó fylt nógv hetta fyrsta árið, so arbeiðsdagarnir hava verið óvanligir. Men nú fara vit inn í eitt ár, har vit skulu finna út av hvørji vit eru, nú seinasta yvirtøkan er framd. HALLUR@SOSIALURIN.FO - Ætlanin var at lána føroysk klæði til eitt annað privat høvi, men tey passaðu ikki, so føðing­ ar­dagurin hjá krún­prinsi­num var fyrstu ferð, at eg var í teimum FRÍGGJADAGUR 10. AUGUST 2018