mikudagur 17. november 2004síða 7
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 220 - 17. november 2004
Nr. 220 - 17. november 2004
13
VIÐMERKINGAR
Peningastovnarnir fara skeivir
Landsbanki Føroya
Nevnd og ráð landsbankans
kunngjørdu fyri tveimum
vikum síðan skriv, ið vísti
á, at virkisførið hjá einum
óheftum landsbanka er
munandi betur enn hjá ein-
um landsbanka, ið er partur
av politisku fyrisitingini.
Felagið
Peningastovnar
hevur í skrivi roynt at vísa
á, at einstakar av grundgev-
ingum landsbankans fyri at
hava ein óheftan lands-
banka
eru
annaðhvørt
skeivar ella ikki serliga
góðar. Av tí at talan er um
viðurskifti, sum kunnu vera
trupul at skilja, skal Lands-
bankin við hesum skrivi
lýsa málið, og vísa á, at
peningastovnarnir í øllum
teim fimm nevndu førun-
um fara skeivir.
Er landsbankin ein
tjóðbanki ?
Felagið Peningastovnar vil
vera við, at einans er høpi í
einum tjóðbanka, um landið
hevur egið gjaldoyra, og um
tjóðbankin hevur sum upp-
gávu
at
ávirka
gjald-
oyrakursin og rentustigið,
og við at ávirka rentustigið
kann ávirka virksemið í
egnum landi. Her fara pen-
ingastovnarnir púra skeivir.
Tá evran varð tikin í nýtslu í
Europa, vórðu flestu euro-
peisku gjaldoyruni avtikin.
Evrulondini mistu harvið
møguleikan at áseta rentu-
stigið í egnum landi. Um tað
var rætt, sum peningastovn-
arnir siga, so áttu allir tjóð-
bankar í Europa eisini at
verið avtiknir. Veruleikin er,
at eingin europeiskur tjóð-
banki varð avtikin, tá evran
var tikin í nýtslu. Tvørtur-
ímóti er tað so, at Luxem-
burg mátti stovna ein tjóð-
banka fyri at sleppa við í
evrusamstarvið.
Veruleikin í dag er, at tað
ikki ber til at siga, at
annaðhvørt er ein almennur
banki ein tjóðbanki, ella er
hann tað ikki. Almennir
bankar kunnu hava fleiri
ella færri av tjóðbankaupp-
gávunum, har rentuáseting-
in til tess at ávirka virk-
semið í landinum er ein av
fleiri týðandi uppgávum.
Evrulondini hava valt at
flyta uppgávuna at áseta
rentustigið og at stÝra
gjaldoyrakursinum
til
Europeiska
Miðbankan,
men allar hinar uppgáv-
urnar liggja framvegis hjá
tjóðbankunum í einstøku
londunum.
Nýggju
tíðirnar
hava
gjørt, at tað ikki er full
semja um, hvat ein tjóð-
banki er, og skal lands-
bankin ikki fara inn á tað
kjakið hesaferð. Landsbank-
in skal bert enn einaferð
vísa á, at bankin hevur
tríggjar høvuðsuppgávur: 1)
at vera banki hjá tí almenna,
2) at virka fyri jøvnum bú-
skaparvøkstri, og 3) at varð-
veita trygg peningaviður-
skifti í Føroyum. Hesar upp-
gávur vera í altjóða høpi
roknaðar sum tjóðbanka-
uppgávur, og í teimum lond-
um, vit vanliga samanbera
okkum við, eru hesar upp-
gávur lagdar til ein sjálv-
støðugan stovn uttanfyri
politisku fyrisitingina.
Hevur landsbankin
dupult eftirlit ?
Felagið Peningastovnar før-
ir fram, at Fíggjareftirlitið
hevur eftirlit við peninga-
stovnunum, og undrast tí
yvir, at landsbankin eisini
hevur eftirlit við teimum.
Teir spyrja tí, um talan er
um dupult eftirlit og ynskja
at fáa greiði á, hvør í veru-
leikanum eigur at hava
eftirlit við teimum.
Her
blanda
peninga-
stovnarnir tvær uppgávur
saman.
Fíggjareftirlitið
hevur sum endamál at
tryggja álitið á fíggjarsekt-
orin, m.a. við at minka váð-
an fyri tapi hjá einstaka
innskjótaranum. Fíggjareft-
irlitið hevur eftirlit við ein-
staka peningastovninum.
Heildareftirlitið
við
fíggjarsektorinum
(sum
sambært lógini liggur hjá
landsbankanum) hevur sum
endamál at verja føroyska
samfelagið móti fíggjar-
kreppum, og harvið verja
landskassan móti útreiðsl-
um, ið stava frá at bjarga
fíggjarstovnar. Heildareftir-
litið við fíggjarsektorinum
hevur eftirlit við, at saml-
aða lánveitingin í samfel-
agnum ikki verður størri
enn ráðiligt.
Hetta eru tvær eftirlits-
uppgávur, sum hava hvør
sítt endamál. Báðar eru
neyðugar og hvørgin kann
setast í staðin fyri aðra.
Landsbankin hevur áður
víst á, at fíggjarkreppur
ofta stava frá, at fíggjar-
stovnar tilsamans veita ov
stór lán, sæð í mun til saml-
aðu framleiðsluna í landin-
um. Hetta førir til yvirhit-
ing av búskapinum við m.a.
ov høgum prísum á húsum
og fyritøkum. Tá lánsfíggj-
aða virksemið hasar av,
standa lánveitararnir við
pantum, sum eru fallin
munandi í virði, og førir
hetta til, at fíggjarstovnar-
nir fáa munandi tap, tá
fyritøkur ella húski fara á
húsagang.
Lánsfíggjað
yvirhiting
var fyrst í 90árunum ein
týðandi orsøk til føroysku
kreppuna og tapini hjá før-
oysku peningastovnunum
uppá slakar 4 milliardir
krónur.
Ein týðandi landsbanka-
og tjóðbankauppgáva er tí
at fylgja við samlaðu lán-
veitingini í samfelagnum
og gera vart við, um vandi
er fyri, at hon setur gongd í
eina yvirhiting av bú-
skapinum.
Kann landsbankin
ávirka samfelagsgjald-
førið ?
Felagið Peningastovnar før-
ir fram, at landsbankin ikki
kann ávirka peningastovns-
gjaldførið, og harvið ávirka
lánveitingina hjá peninga-
stovnunum. Teir halda tað
ikki vera til gagns fyri før-
oyska samfelagið at fylgja
útlánsgongdini, tí lands-
bankin kortini ikki kann
áleggja bankunum avmark-
ingar.
Landsbankin er samdur
við peningastovnarnar um,
at er talan um yvirútlán, ov
stórt virksemi og yvirupp-
hiting, kann landsbankin
ikki ávirka lánveitingarnar
hjá peningastovnunum, og
harvið ávirka virksemið.
Kortini er arbeiðið at fylgja
útlánsgongdini neyðugt fyri
føroyska samfelagið. Eru
tekin um yvirútlán og yvir-
hiting, kann landsbankin
gera vart við tað, og hvat, ið
kann gerast við hetta, ma.
mæla landsstýrinum til at
føra ein skerjandi fíggjar-
politikk, sum kann minka
um búskaparliga virksemið
og harvið taka trýstið av
yvirhitingini.
Eru Føroyar ein
kredittmarknaður ?
Felagið Peningastovnar vil
vera við, at einki høpi er í at
siga, at føroyski kreditt-
marknaðurin er ein sjálv-
støðugur kredittmarknaður.
Landsbankin skal gera vart
við, at nærum øll sethúsa-
lán og nðtslulán hjá før-
oyskum húskjum verða
veitt av føroyskum fíggjar-
stovnum.
Harumframt
verður nærum øll rakstrar-
fígging og meginparturin
av øllum føstum lánum hjá
føroyskum fyritøkum veitt
av føroyskum peninga-
stovnum. Tó skal viðmerkj-
ast, at útlendskir lánveitarar
í ávísan mun veita lán til
føroyskar fyritøkur.
Somuleiðis kann stað-
festast, at føroysku fíggjar-
stovnarnir nærum bert læna
til føroyskar lántakarar, og
at teir ikki í nevniverdan
mun læna til útlond. Und-
antakið er, at teir plasera
avlopsgjaldførið í útlendsk
virðisbrøv, men í hesum
føri er ikki talan um bein-
leiðis kredittveiting.
Av tí at føroyskir lánveit-
arar bert læna út í Føroyum,
og føroyingar sum heild
taka lán í Føroyum, kann
staðfestast,
at
føroyski
kredittmarknaðurin er ein
serstakur marknaður. Ein
kreppa í einum føroyskum
peningastovni ávirkar tí í
høvuðsheitum
føroyska
samfelagið. Tað er serliga í
sambandi við, at ein før-
oyskur peningastovnur fær
trupulleikar, at landsstÝrið
kann kenna sær skyldur at
innskjóta nýggjan egin-
pening fyri at halda pen-
ingakervið koyrandi. Tað er
tí serliga týðandi at fylgja
føroyskum útlánum til før-
oyska marknaðin.
Um ein útlendskur lán-
veitari fer á húsagang av
útlánum í Føroyum, fær
landsstýrið ikki sama trup-
ulleika av tí. Tað er kortini
neyðugt at fylgja lánveit-
ingunum hjá útlendskum
lánveitarum í Føroyum, tí
tær kunnu viðvirka til, at
samlaðu lánveitingarnar í
Føroyum verða ov stórar og
verða byrjanin til yvirútlán
og yvirhiting.
Annars skal viðmerkjast,
at landsbankin er samdur
við peningastovnarnar um,
at føroyski kredittmarknað-
urin ikki er púra lokaður
mótvegis útlondum. Pen-
ingastovnarnir fara tó alt ov
langt, tá teir lýsa føroyska
kredittmarknaðin sum: "ein
part av danska peninga- og
kredittmarknaðinum".
Teir siga "at føroyingar
kunnu eftir vild taka upp
lán hjá útlendskum pening-
astovnum." Øll sum hava
eitt vet av innliti í peninga-
og útlánsmarknaðin vita, at
hetta er ósatt. Um peninga-
stovnarnir hava rætt í, at
føroyski lánsmarknaðurin
er ein partur av tí danska,
so má ein stórliga undrast
yvir, at føroyskir sethúsa-
eigarar ikki taka lán úr
donskum fíggjarstovnum,
har lántakarar fyri tíðina
fáa sethúsalán til umleið
3% í rentu av 80 prosentum
av sethúsavirðinum.
Kann landskassin
(gjaldstovan) stýra
gjaldførinum ?
Felagið Peningastovnar vil
vera við, at landsstýrið ikki
hevur fyri neyðini at lata ein
óheftan stovn stýra gjaldføri
landskassans, men at gjald-
stovan eins væl kann gera
hetta.
Peningastovnarnir
halda, at teir ikki kundu
funnið uppá at lagt trýst á
landsstýrið fyri at fáa tað at
plasera gjaldføri sítt á ein
ávísan hátt, og at tað er
óhugsandi, at landsstýrið
hevði latið seg trýst til at
plasera gjaldførið á ein
ávísan hátt ella hjá einum
ávísum peningastovni.
Til hetta skal landsbankin
viðmerkja, at altjóða kred-
ittmetingarstovnar vísa á, at
gjaldførið hjá almennum
myndugleikum verður betri
umsitið, tá óheftir stovnar
røkja tað.
Ein
partur
av
hesi
umsiting snýr seg um, at
landskassin hevur brúk fyri
tiltaksgjaldføri, um aftur-
gongd skuldi rakt búskapin
og landskassan. Um bú-
skapurin er í afturgongd, so
minkar gjaldførið bæði hjá
peningastovnum og lands-
kassa. Landskassin kann tí
ikki bara lata gjaldførið til
peningastovnarnar soleiðis,
at tað verður partur av dag-
liga gjaldførinum hjá teim-
um. Um peningastovnurin
hevur bundið gjaldførið hjá
landskassanum til ymisk út-
lán, so kann hann ikki vera
hetta gjaldføri fyri uttan, tá
búskapurin verður raktur av
afturgongd. Samstundis er
tað
júst
í
búskapar-
afturgongdini, at lands-
kassin fær brúk fyri tiltaks-
gjaldførinum. Endamálið
við tiltaksgjaldførinum er
júst, at hesin peningur skal
vera tøkur, tá búskapurin
gongur illa, og at lands-
kassin tá frítt skal kunna
nýta henda pening at gjalda
almennar útreiðslur við.
Annars fer almenni búskap-
urin at sveiggja saman við
vinnuliga
búskapinum.
Landskassin kann tí ikki lata
tiltaksgjaldførið til pen-
ingastovnar at umsita frítt til
at binda í ymisk útlán.
Landsbankin heldur, at
peningastovnarnir neyvan
fara at leggja trýst á nakran
landsmyndugleika, um at
fáa nakað av gjaldføri, so
leingi gjaldførið er ríkiligt.
Um eitt slíkt trýst er óhugs-
andi, tá ein peningastovnur
er um at koma í gjaldføris-
neyð, ivast landsbankin
kortini í.
Sum heild heldur lands-
bankin, at eingin ivi eigur at
vera um, at gjaldførið er tøkt
hjá landsstýrinum. Lands-
bankin skal tí enn eina ferð
vísa á, at onnur lond tryggja
seg við at lata gjaldførið til
ein stovn uttan fyri politisku
fyrisitingina, so hon als ikki
kann koma undir trýst frá
øðrum, sum eisini hava brúk
fyri gjaldføri.
Og er tunnilin til Ørða-
víkar komin, so er talan um
einar 10-20 minuttir! (Álv-
aratos!?)
Og ungdómur hjá okk-
um, sum er flogin fjórðing-
ar av landinum at smíða!
– Ein íløga, stór 50
milliónir, í svartastu arbeið-
isloysistíð, okur vita um!
(Annars haldi eg, at
Mentamálaráðið eigur at
bróta upp úr nýggjum og
byggja ein eftirskúla í
Hovi??? Føroyskur ung-
dómur í hópatali fer av
landinum á eftirskúla!!)
Fyri ein ordans skyld má
eg leggja afturat, at tá ið
kommunurnar í Suðuroynni
og Føroya Landsstýrið hava
tosað seg til rættis um, hvør
skal gjalda fyri ellis- og
røktarheim í Vági, eru okur
øll farin undir grønu torvu...
( Har sigst ferðslan vera
nokk so deydlig!)
Setið fyri Guds sakir
miðnámsskúlabyggingina í
gongd NÚ!
Arbeiði verður til nógvar
hendur - Suðuroynni og
Føroyum til frama!
...So skal tað kennast um
landið alt, tað tekur at
sumra umsíðir...
Framhald av síðu 11
NØVN Í VIKUNI
Telefon 341800 - Fax 341801 - Fartelefon 216135
e-mail: maggi@sosialurin.fo
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar
føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
Fríggjadagin 12. november
fylti Hanna av Húsabrúgv í
Havn 75 ár.
Hanna var fødd í Norðra-
gøtu.
Foreldrini
vóru
Ragna, f. Salthammer, úr
Noreg, og Símun Simon-
sen, úr Norðragøtu.
Mamman
doyði,
tá
Hanna var 4 ára gomul, og
hon bleiv fostrað upp hjá
familju í Norðragøtu.
14 ára gomul kom hon til
Havnar at tæna, og í 1949
giftist hon við Petur av
Húsabrúgv úr Havn. Tey
fingu 5 børn: Eydna, Ása,
Regin, Sunnrid og Sólrun.
Petur doyði í 1998, 75 ára
gamal.
Hanna var heimaarbeið-
andi til børnini vórðu vaks-
in og fór seinni út at ar-
beiða. Hon gjørdi reint hjá
fysioterapeutunum
á
Landssjúkrahúsinum, har
hon vísti serligt nærlagni
og var framúr vælgjørd.
Hanna eigur 10 ommu-
børn og 10 langommubørn.
Tøkk
Hjartaliga takki eg tykkum øllum, sum
gleddu meg á 90 ára føðingardegi mínum 2.
november.
Kærar heilsur Alice Joensen, Tórshavn
Tøkk
Hjartaliga takki eg øllum, sum gleddu meg á
70 ára degnum við fjarritum, blómum,
gávum og uppringingum.
Eisini takki eg tykkum hjartaliga, sum
stukku inn á gólvið í føðingardag.
Eina serstaka tøkk skulu Ann, Lena og
Tordis hava fyir at tær gjørdu mær dagin so
hugnaligan.
Harrin signi tykkum øll.
Heilsan Gerda Poulsen, Sandvík
Silvurbrúdleyp
Í dag, 17. november hava hjúnini Sigrid og Palle Siv-
ertsen, Klaksvík, silvurbrúdleyp. Vælkomst verður í
heiminum fríggjadagin 19. november frá kl. 18.00.
Á íslendsku fram-
sýningini »Rakstur
2004«, sum var í
Fífuni í Kópavogi,
fekk fyritøku-
tænastan ENJO tann
22. oktober handaðan
»Svanan«, ið er norr-
ønt umhvørvismerki,
sum íslendingar hava
havt lut í síðan 1991
TÍÐINDASKRIV
ENJO í Íslandi fekk norr-
ønu »Svana-góðkenning-
ina« fyri at vera fremst við
besta kvaliteti á tilfarinum
og við framúr góðu úrslit-
unum av reingerðingini.
Svanurin
er
almenn
Norðurlendsk umhvørvis-
merking. Í 1989 tók Nor-
disk Ministerråd avgerð um
eina felags almenna um-
hvørvismerking í Norður-
londum, har Svanin varð
valdur sum symbol. At
byrja við fevndi skipanin
um londini: Norra, Svøríki,
Finnland og Ísland. Dan-
mark kom við í skipanina í
1997.
Norrøna Svana góðkenn-
ingin ber prógv um at
ENJO er fremst bæði tá ið
ræður um góðsku á ENJO
tilfarinum og úrslitinum av
reingerðini.
Svanurin, sum er norrønt
umhvørvismerki,
sum
íslendingar hava havt lut í
síðan 1991, umfatar nú eis-
ini umhvørvis- og góðsku-
viðurkenning fyri ymsar
reingerðarvørur.
Slíkar
viðurkenningar
fyri reingerðarfyritøkur eru
eisini gjørdar og má rokn-
ast við, at um allar rein-
gerðarfyritøkur í Norður-
londum
fylgdu
hesum
viðurkenningum, vóru um-
leið 35-45 túsund tons av
reingerðarevnum spard á
hvørjum ári.
Sjálvsagt hevur Svanurin
eisini eftirlit við, at góðsk-
an hjá reingerðarfyritøkun-
um verður óbroytt.
ENJO hevur nú staðið
Svana-viðurkenningina og
harvið vunnið sær rætt til at
nýta
umhvørvismerkið
Svanan. Tað er ein stað-
festing av, at ENJO ger eitt
gott arbeiði, bæði hvat við-
víkur tilfari, umhvørvis-
málum og reingerð.
Hanna av Húsabrúgv 75 ár
ENJO fingið norrøna »Svana« góðkenning
Dagurin
17. november. Anianus, deyður ár 453. Var abbati í kleystrinum Orgerils,
nærhendis Orleans, har hann seinni gjørdist biskupur.
11 ENJO-fólk úr Íslandi, sum hildu leiðarafund í Føroyum, presentera her Svana-góðkenningina fyri einum av okkara fremstu
umhvørvisverndarfólkum, Finnboga Joensen í Vestmanna (uttast til vinstru). Fremst á myndini er Tórharda Bláhamar frá ENJO
í Føroyum
C
M
Y
K
13
12