Sosialurinarkiv
Sosialurin 2018-08-23, síða 24
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 23. august 2018síða 24

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 24. AUGUST 2018 SOSIALURIN 97 24 at vit gera í ríkiligan mát. Eg geri persónliga nógv burturúr tí leik­ lut­inum, men tað eru eisini nøkur mørk. Markið hjá mær er, at í Før­ oy­um eru tað føroyingar, ið eru vert­ir, slær tingformaðurin fast. Støðutakanin um, at í Føroyum eru tað føroyingar, ið eru vertir, minn­ir nógv um slagorðið hjá full­ veldis­rørsluni um, at í Føroyum skulu føroyingar ráða. Tað er held­ ur einki at ivast í, at tað er djúpa sann­føringin um, at Føroyar eiga at vera frælsar, ið liggja til grund fyri støðu­takanina hjá løgtings­for­ mann­in­um. - Nógv hava spurt meg, hví eg ikki bara spæli við í glantrileikinum, so eg sleppi undan stríðnum. Tank­in hevur streifað meg, at tað er nógvur sjónleikur í hesum og kanska skal man bara taka hendan aftrat. Men tað hevur so stóran symbolsk­an týdning fyri meg at siga, at hetta er okkara land, og tað eru vit, ið eru vertir í Føroyum, sig­ ur løg­tings­formaðurin. Gestablídni So djúp er tjóðskaparliga sann­før­ ing­in, at tað er púra óhugsandi fyri løg­tings­formannin, at hann hevði tikið við innbjóðingini. Tað stríðir grund­leggjandi móti tí, ið hann met­ir er føroyskur siður. - Eg haldi tað er ónatúrligt sum ein av landsins leiðarum, at skula vera gestur hjá nøkrum í egn­um landi móti mínum vilja. Um mín hugur stóð til tað, so var støð­an ein onnur. Men tá tað er móti mínum egnum vilja, so er tað ófólka­ligt av gestunum. Tað er hvørt fall ein manglandi vitan um før­oyskt gestablídni, sigur Páll á Reyna­ túgvu, áðrenn hann lýs­ir hvat hann leggur í hugtakið før­oyskt gesta­blídni. - Føroyskt gestablídni byggir á tað, at tú sum vertur, fær møgu­ leik­an at bjóða teg fram á allan hátt við tí mentan, ið man umboðar. Eg haldi tað kann tulkast, at man ikki set­ur seg inn í tí mentan, ið man kem­ur at vitja, tá man uppførir seg sum vertur, í eini støðu har tú ert gest­ur, sigur tingformaðurin. Gestur í Danmark Fyri summi kann tað tykjast sum ein andsøgn, at Páll á Reynatúgvu sýtir fyri at fara umborð á Danne­ brog, men er til onnur høvi saman við teimum kongaligu. Eitt er, at hann sjálvur hevur verið vert­ur fyri teimum í løgtinginum og siti til borðs við teimum, tá Løg­mans­ skrivstovan hevur skipað fyri borð­haldi, men tað undrar mong, at hann í mai mánað var við til stás­ døg­urðan í samband við føðing­ar­ dagin hjá krúnprinsinum. Fyri løgtingsformannin er eing­ in andsøgn í hesum, men undir­ strikar tað í staðin, at hansara støðu­tak­an ikki er eitt persónligt val, men at talan er um eina grund­ reglu. - Tá eg var í Danmark, var eg gest­ur á sama hátt, ið eg meti, eg skal vera vertur í Føroyum. Um eg segði nei til alt, so var tað mín per­ són­liga støða, ið kom til sjóndar. Hetta er eitt kompromi, ið eg geri í em­bæt­inum, at eg havi ikki tí støðu, at eg ikki vil sita til borðs við teim­um. Hjá mær handlar tað ein­ans um, at í Føroyum eru tað vit, ið eru vertir, og aðrastaðni eru tað tey, ið eru vertir, sigur Páll á Reyna­túgvu. Kann ikki umboða øll Ein stórur partur av kritikkinum móti Páll á Reynatúgvu hevur verið, at hann í sínum embæti sum løgtingsformaður er eitt um­ boð fyri alt Føroya fólk og ikki bara sínum egnum sjónarmiðum. Mill­ um annað Tórbjørn Jacobsen, borg­ ar­stjóri í Runavíkar kommunu, og Ed­mund Joensen, tingmaður fyri Sam­bands­flokkin og partur av for­mans­skapinum í løgtinginum, hava víst á tað á hesum sinni, með­ an Javnaðarflokkurin og Bárð­ur Nielsen, formaður í Sam­bands­ flokk­inum, vístu á líknandi sjónar­ mið fyri tveimum árum síðan. Løgtingsformaðurin hevur tó tor­ført við at skilja kritikkin, ið sam­bært honum byggir á skeivar for­treyt­ir, tí tað ber als ikki til hjá nøkr­um føroyskum politikara at um­boða allar føroyingar. - At man skal umboða øll er gykl. Hinir tríggir í formansskapinum, ið gera tað øvugta av tí, ið eg geri, umboða hvørki meg ella tey tjóð­ veldis­fólk, ið høvdu takkað nei til slíka innbjóðing, sigur Páll á Reyna­túgvu. Páll á Reynatúgvu vísir á ríkis­ rætt­ar­ligu støðuna millum Føroyar og Dan­mark, tá ið hann skal greiða frá, hví tað er ómøguligt hjá einum ein­stak­um føroyingi at umboða øll. - So leingi vit ikki eru eitt sjálv­ støð­ugt land, er tað vónleyst hjá einum sambandsmanni at um­boða meg umborð á Dannebrog. Somu­ leið­is er tað vónleyst hjá mær, at um­boða ein sambandsmann um­ borð á Dannebrog. Tann dagin vit hava loyst, tann dagin vit eru bliv­in eitt sjálvstøðugt land, fáa vit eisini eitt vanligari samband til danska kongs­húsið. Tá verður søg­an ein heilt onnur, sigur Páll á Reyna­ túgvu. Sjálvur góðtekur hann, at onnur ikki hava somu hugsan sum hann um málið, men hann saknar, at onn­ur virða hansara sjónarmið. - Vit kunna ikki síggja burtur frá tí, at donsk ávirkan gjøgnum før­oyska søguna ávirkar ger­andis­ polit­ikkin. Eg má bara góðtaka, at tað eru summi, ið fara glaðbeint um­borð á Dannebrog, men eg hevði vónað, at fólk eisini vístu virðing So leingi vit ikki eru eitt sjálvstøðugt land, er tað vónleyst hjá einum sambandsmanni at umboða meg umborð á Dannebrog. Somuleiðis er tað vónleyst hjá mær, at umboða ein sambandsmann umborð á Dannebrog. Eg má bara góðtaka, at tað eru summi, ið fara glaðbeint umborð á Dannebrog, men eg hevði vónað, at fólk eisini vístu virðing fyri, at eg má vera trúgvur yvirfyri mínum grundsjónar­ miðum