týsdagur 4. september 2018síða 10

Mikudagur 5. september 2018 · Nr. 102 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 TÍÐINDI - Sum føroyingur er mann altíð útlendingur í Japan. Tað lýsir jú langan veg, at mann er útlendingur og ikki passar inn har uppá sama máta, sigur Sunnva Asano, sum í fjør flutti til Føroya aftur eftir at hava búð stóran part av sínum vaksna lívi í Tokyo. Sunnva Asano er upp­ vaksin við neytum í kjallara­ num, gásum og høsnum í garðinum og avskorin frá allari ferðslu í friðsælu Svín­ oy. Sum ung hevði hon altíð ein stóran útlongsul eftir at síggja stóra heimin, og hugtøkan av japanska máli­ num og mentanini fekk hana at leita sær til Japan, tá hon var í tjúgunum. Eftir at hava vitjað Japan nakrar ferð­ir endaði tað við, at hon gift­ist og setti búgv har. Hon hevur tí búð størsta partin av sínum vaksna lívi í Japan, men valdi í fjør at flyta heim aftur til Føroya saman við allari familjuni. Hennara tíð í Japan hev­ ur fingið hana at síggja Før­ oyar frá einum nýggjum sjónar­horni, og hon hevur lært seg sjálva at virðismeta før­oyska nærleikan framum skundmikla og stórtfingna Tokyo, sum hon tó enn er líka hugtikin av, sum fyrstu ferð, hon kom har til. Svínoyargentan, sum vildi síggja heimin Sunnva Asano hevði ongan­ tíð verið uttanlands fyrr og hevði sum ung svín­oyar­ genta ein stóran útlongsul eftir at síggja stóra heimin og at koma út um Svínoynna og Føroyar. - Eg hevði eina trongd eftir at sleppa at royna okkurt nýtt, og eg vildi gjarna síggja verðina, sigur hon. Fyrstu ferð Sunnva fór uttan­lands var í 1983, og tá fór hon ta longu leið úr Svín­oy til New Zealands at arbeiða sum húskallur á ein­ um bóndagarði. - Tað var so bygdasligt, sum tað kundi blíva, sigur Sunnva, sum altíð hevur havt stórt tilknýti til landbúnaðin og fingist við seyð, hoygging og alt tað, ið hoyrir til á bygd. - Eg eri í botn og grund øgi­liga bygdaslig… Hon hevur búð í Svínoy so leingi, sum hon kundi, men mátti í skúlaørindum flyta av oynni, tá hon skuldi í framhaldsdeild og studenta­ skúla. Áhugin fyri máli fekk hana til Japan Sunnva hevur altíð verið áhugað í máli, og tá hon gekk í studentaskúlanum, hevði hon franskt, sum málsliga var eitt skuffilsi fyri hana. Hon var meira áhugað í at læra okkurt, ið var nakað øðr­vísi enn tey vanligu fremmandamálini. Tí byrjaði hon seinni at lesa japanskt á lærda háskúlanum í Keyp­ mannahavn uttan at hava nakran forkunnleika um japanska málið annað enn tað, at Japan sum land hug­ tók hana. - Eg kom at lesa við fólki, sum vóru hálvir japanarar og longu tosaðu málið so gott sum flótandi. So eg fekk tor­ført við at læra málið í Dan­mark, og eftir seinna árið gavst eg. Fyri at læra tað hugsaði eg, at eg mátti finna ein máta at sleppa til Japan uppá, greiðir Sunnva Asano frá. Hon fann ein felagsskap, sum æt International Christ­ ian Youth Exchange, og gjøg­ n­um hendan felags­skap­in slapp hon í 1988 til Japan at arbeiða sjálvboðin, meðan hon búði hjá japanskari verts­familju í Tokyo. - Tað er ræðuliga stuttligt at vera ungur í Japan Hon fekk nógvar vinir og kom at kenna fólk úr øllum heiminum hetta árið. Hon fór aftur til Japan í 1995 fyri at lesa japanskt á universitetinum í Nagoya, har hon tók tvey semestur. Hesa ferð búði hon aftur hjá vertsfamilju, og hon stór­ treivst. - Tað er ræðuliga stuttligt at vera ungur í Japan, tað er altso nakað heilt serligt, sigur hon og minnist aftur á fyrstu ferð, hon kom til Japan. Eyðkendu luktirnir av grøna japanska te’num og siðbundnu tatami strá­ mottunum, sum vóru í øllum japonskum húsum, setir hon enn í samband við fyrsta møtið við Japan. - Tá eg lukti hesar luktir­ nar, so komi eg beinanvegin aftur til fyrstu ferð, eg kom til Japan. Hon minnist eisini, hvus­ su yvirraskandi stórur part­ ur av ungdóminum roykti. - Eg legði serliga merki til, hvussu nógv tey royktu tá. Føroyski ungdómurin roykti eisini nógv, men japanski ung­dómurin roykti munandi meira, minnist eg, at eg hugsaði, sigur Sunnva Asano. Í Japan er nógv skíð­virk­ semi um veturin í høgu fjøll­ unum, sum eisini eyð­kenna landið. Hóast tað ikki var árs­tíðin til skíð, arbeiddi Sunn­va eitt summar á einum skíð­hotelli nakað uttan fyri Tokyo. Hon fortelur, hvussu spent og glað starvsfólkini har vóru, tí tað var ikki so ofta, at tey møttu ungum út­ lendingum. - Eg var nokk meira til pynt…. tað er jú altíð spenn­ andi at fáa ein ungan út­ lending á vitjan, flennir hon. Giftist til Japan Í 1998 legði hon aftur leiðina framvið Japan fyri at gera álvara av at læra málið og fór hesa ferð á eitt málskeið. Hetta sama árið møtti hon manni hennara. Tey møttust til eitt sosialt tiltak í einari altjóða kirkju fyri ungdóm, sum vertsfamilja hennara hevði presenterað henni fyri, tá hon kom til Japan fyri fyrstu ferð. - Tað er stuttligt, at tá eg fyrstu ferð kom í hesa kirkjuna, var eg 25 ár, og so møtti eg honum í somu kirkju 10 ár seinni sum 35 ára gomul. Sunnva giftist til Tokyo og flutti so permanent úr tryggu Føroyum til nú ikki so ókenda Japan, har tey bæði stovnaðu familju og fingu børn. Stór kontrast í mun til Svínoy Meðan Sunnva Asano búði í Japan, ferðaðust hon og børn­ini heim til Svínoyar við jøvnum millumbilum. Kontrast­in millum stór­býar­ lívið í Tokyo og bygdalívið í Svín­oy var nakað, sum hon ser­liga beit merki í, tá hon vitjaði heima. - Nógvir japanarar bjóða ongantíð nøkrum inn á gátt, sigur hon og fortelur um eina eygleiðing frá einari summar­feriu í Svínoy. - Ta einu vikuna hevði eg verið inni hjá fólki í Svínoy fýra ferðir, harímillum í trim­um føðingardegum. Eg tonkti við mær sjálvari, at eftir eina viku í Svínoy, hevði eg verið bjóðað inn á gátt hjá fleiri fólkum, enn eg hevði gjøgn­um fleiri ár í Japan. Flennandi kemur hon at hugsa um ein annan komisk­ an tilburð, sum setti føroyska vitjanarsiðin í perspektiv. - Eg plagdi altíð at halda stórar føðingardagar fyri børn­unum, líka sum mann ger í Føroyum. Japanararnir hildu tað vera so merkiligt, at eg bjóðaði øllum hesum barna­garðsbørnunum inn í okkara lítlu íbúð. Tað var eftir øllum at døma ikki nak­ að, mann gjørdi har, sigur Sunnva Asano. Føroyar hava ein serligan nærleika Nógvu árini í Japan hava lært Sunnvu at seta prís uppá føroyska nærleikan fram­um skundmikla og stórt­fingna Tokyo, har møgu­leik­arnir at fara til til­ tøk og at royna mat vóru enda­leysir. - Mann hevur so ræðuliga nógv at fara til í Tokyo. Tú kanst eta allan mat í heimi­ num og fara til alt møguligt, men hatta við at fara inn á gátt hjá fólki hava tey næstan ikki, og tað kann mann sum føroyingur gott sakna, sigur Sunnva Asano og vísir á eyðkenda føroyska nærleikan, hon so væl kennir úr Svínoy. - Í Føroyum hava vit ein ávísan nærleika, sum mann ikki hevur aðrastaðnis. Tað haldi eg, mann lærir at seta meira prís uppá eftir fleiri ár í stórbýnum uttanlands, og vit eiga at seta prís uppá hetta í Føroyum. - Tokyo er trygt og gott hjá børnum Í Tokyo búgva tilsamans næstan 38 milliónir fólk, og sum føroyingur kann tað ÚR SVÍNOY TIL JAPAN OG RETUR SUNNVA ASANO: - EG SKULDI IKKI BLÍVA GOMUL Í JAPAN Sunnvá og synirnir eta sashimi, sum er ein siðbundin delikatessa í Japan