hósdagur 13. september 2018síða 19

FRÍGGJADAGUR 14. SEPTEMEBER 2018 SOSIALURIN 106 19 hóast hann hevði lisið Bíbliuna á tamb fleiri ferðir. Politiskt fingu vit heldur ongantíð at vita hvar ið hann stóð, hóast hann hevði stóran áhuga fyri samfelagsmálum á øllum mótum, men tað kendist kort­ini ongantíð sum ein trupul­ leiki, at ein loysingarmaður var vorðin versonur, og vit spjall­ aði ídnir saman, m.a. táið eg var landsstýrismaður í fiski­vinnu­ málum, um hvat ið rættast var at gera, táið fiskidagarnir skuldu ásetast fyri fiskiárið 2008/09. Hann helt fast um vísindina í slíkum málum, og hesar av­ gerandi dagarnar í Fraklandi kjálk­aði hann framundir at halda fast um tilráðingina hjá Fiski­ rann­sóknarstovuni og vin­manni hansara Hjalta í Jákups­stovu. So varð gjørt. Sjálvur var og eri eg enn sannførdur um, at royndin var røtt. At politisk orrusta spurdist burtur­ úr, ja, tað vitstu øll, men kjakið um fiskastovnarnar fekk eina aðra vend av tí uppskotinum, Ongin ivingur um tað. Kenni fólk sum hava gingið á tá­ tíðarinnar meginskúla Føroya, Há­ skúlanum, táið Rasmus og Símun og konur teirra ráddu fyri borgum. Hesi vórðu kveikt, - málsliga og tjóð­skaparliga. Fyri fleiri teirra kend­ist tað sum ein tjóðskaparlig opinbering. Omma mín var ein teirra. Pápi mín ein annar. Tá ið tú eigur ein abbabeiggja, sum eit­ur Rasmus á Háskúlanum, so hevur tú ein arv at bera. Ímillum klókastu menn sum hetta landið hevur fostrað, eitt flogvit á so mong­um mótum, so hevur tú okkurt óvanliga ríkt í viðførinum. Máls­liga og mentanarliga. Hugsi at miðvingurin Andor skilti hetta, og hann treivst í mentanarligu sferuni hjá Rasmusi, Dagmari, Mikkjali, D.P. og øðrum miðvingum, ið hava dugnað tjóðini tann vegin. Fjørðurin er rógvin. Nógv er broytt í grannalagnum á Kráarvegi. William Heinesen, Heðin Brú, Chr. Matras, Ólavur Michelsen og Ólavur Hátun eru farnir. Ívar Iver­ sen, Hanus úr Norðragøtu og Eilif Samuelsen eru enn uppi á døgum. Nú tú ert farin um sýnuna fari eg at takka tær fyri ta góðu mót­ tøkuna eg fekk sum versonur, og fyri allar samrøðurnar og góðu ráð­ini um so mangt, ikki minst um hvussu trupulleikarnir á kommunu­læknaøkinum kundu loysast kring um landið. Takk fyri allar ferðirnar kring um í Europu og borð­tennis­dystir­ nar, har eg royndi sum frægast at stríðast fyri mínari tign. Tit vóru mangan drúgvir, feðgarnir, men onkuntíð vignaðist hjá mær kort­ini. Føroyar hava mist ein góðan son. Miðvágur hevur mist ein av sínum frægu synum, og vit, tey nærmastu, standa eftir við minninum um fjallið í familjuni, sum nú er farið heim til Harran. Sum 3ára gamli langabbasonur tín, Hákun, tók til hendan lagnu­ dagin: „Nú er langabbi hjá einglun­ um, har sum Jesus pápi hevur sína dagligu gongd.“ Takk fyri tað, tú gjørdi fyri land og fólk okkara. L eygar­dagin fylti hann 70 ár, og dagin helt hann í Turkalandi, har hann og konan plagdu at ferðast nakrar ferðir um árið. John Petersen er kendur sum eitt arbeiðsgrev í fyritøkuni J&K Petersen, sum hann sjálvur annar stovnaði, og sum hann var ímyndin av. Hann gjørdist tó mest kendur, tá hann varð vald­ur á Løgting í 1988. Hann var aftur­ valdur á ting í 1990, 1994 og í 1998. Hann var landsstýrismaður í síðsta landsstýrinum hjá Atla Dam frá 1991 til 1993. Hann gjørdist aftur landsstýrismaður í landsstýrinum hjá Edmund Joensen frá 1996-98 og aftur í fyrra landsstýrinum hjá Anfinn Kallsberg í 1998. Øll árini í landsstýrinum umsat hann fiski­ vinnumál. So seint sum leygardagin fylti hann 70 ár og helt dagin í Turka­ landi saman við konuni og nøkr­ um av sínum nærmastu. Í morgun, meðan tey bíðaðu eftir at fara á eina útferð við báti, doyði hann brád­liga. Hjá J&K Petersen siga tey um hann, at tey hava verið heppin at hava ein av teimum mest ídnastu og raskastu monnunum dagliga til arbeiðis. Hóast hann var farin um pensjónsaldur, var hann sera íðin í gerandisdegnum og altíð til dystin fús Seinastu tíðina hevur John Petersen í arbeiði sínum lagt nógva orku í útbyggingina av Tórshavnar Havn, sum J&K Peter­ sen hevur um hendi, men serliga á smiðjuøkinum siga tey, at hann var nógv at síggja. Og júst sum smiður, hevði John gott orð á sær. Tað hoyrd­ist eisini onkuntíð í politiska kjaki­ num á tingi. Tá bylgjurnar gingu harðast millum mót­polar­nar í Fólkaflokkinum og Javn­aðar­ flokkinum, so segði Jørgen Thom­ sen, tingmaður Javnað­ar­floksins, onkuntíð, at tey kundu siga hvat tey vildu um John Petersen, men hann var av raskastu smiðum. Jørgen Thomsen var læru­ meist­ari á Skála Skipasmiðju og kendi John frá tí arbeiðinum. Tá John Petersen lærdi á Skála Skipa­smiðju búði hann á Skála. Tá spældi hann fótbólt við GÍ. Har tosa tey eisini um, at hann var so íðin, at hann mangan róði av Skála yvir á Skipanes og rann síðani til Norðra­gøtu at venja. Tórbjørn Jacobsen, fyrrverandi fiski­málaráðharri hjá Tjóðveldi sigur um John – hóast ósamdir polit­iskt, at hann er ein tann besti politik­arin, sum Føroyar hava átt. Hann ræddist ongan, heldur ikki reiðar­arnar. Tað vóru brøðurnir John og Kristian Anfinn Petersen, sum tóku við felagnum eftir pápan. Haðani kemur styttingin í navni­ num, J&K Petersen. Seinni eru eigara­viðurskiftini broytt, men navnið er tó varðveitt. John Petersen var útbúgvin skips­timbrari í 1969 og maskin­ist­ ur í 1974. Umframt álitisstørvini á Løg­tingi og í landsstýri, so var John Peter­sen eisini bygdarráðslimur í Skopun frá 1976 til 1992. John var giftur Ragnhild, van­liga nevd Gugga, úr Sørvági. Tey eiga børnini Steinolv, Sissal, Elisa­beth og Kari Ann. Elsti sonur teirra, Karl Andreas, doyði sum 15 ára gamal. John Petersen deyður Anfinn Kallsberg, Edmund Joensen og John Petersen lesa samgonguskjalið í gjøgnum 11. juni í 1996. Javnaðarflokkurin hevði tá slitð samgonguna við Sambandsflokkin, Verkamannafylkingina og Sjálvstýrisflokkin. Fólkaflokkurin kom upp í samgonguna í staðin, og John Petersen gjørdist á øðrum sinni landsstýrismaður í fiskivinnumálum Mikumorgunin and­aðist John Peter­sen, fyrrverandi løg­tings- og lands­stýris­maður, brádliga í Turkalandi, har har hann var og ferðaðist John Petersen andaðist mikudagin 70 ára gamal