týsdagur 18. september 2018síða 9

9 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 19. september 2018 · Nr. 108 TÍÐINDI fáa nakað burtur úr, ímeðan tann stóra fjøldin er við sviðu­soð. –  Og tá ið vit so eisini hugs­að um, hvussu stóra øs­ ing, springaradrápið elvir til uttan­lands, haldi eg, at vit kunnu seta spurnartekin við, um vit skulu halda springara til, leggur hann afturat. –  Er tað ómakin vert, at koma øllum Føroya landi í ringt orð fyri at hava dripið nakr­ar fáar springarar, spyr hann. Hann heldur nevniliga, at út­lendingar hava eina heilt ser­liga fatan av springarum. – Vit hava ofta ført fram, at útlendsk stórbýarfólk hava givið hvali sum heilt, menniskjansligar eginleikar, tí tí halda tey, at tað er størri synd at drepa hval, enn tað er at drepa onnur djór. –  Men er hetta galdandi fyri hval, er tað í heilt ser­ ligan mun galdandi fyri spring­ara. Springaradráp er ser­liga kensluborið, tí fleiri ættar­lið eru vaksin upp við spring­ara í barnabókum og barna­film­um, leggur Ólavur Sjúrðar­berg afturat. Hann vísir annars á, at springarar eru eisini um­fat­ að­ir at grinda­reglu­gerðini og koma undir somu skipan, sum grind. Ein orsøk til tað kann vera, at tað hendir seg meir enn so, at springarar eru uppi í eini grind, at tað kann vera møtimikið at fáa teir burtur úr, og tí er tað loyvt at drepa teir eisini. — Men talan er um slátur, og tað gongur ikki altíð eftir vild, og tað skal eingin billa mær inn, at tað ikki onkuntíð henda mistøk og óhapp á sláturvirkjum, har milliónir av dýrum verða avlívað um dagin, sigur formaðurin í Grinda­mannafelagnum. Kortini heldur hann, at sýslu­menninir hava stýrt springara­drápi við hepnari hond, tí tað kemur meiri enn so fyri, at springarar verða sleptir, serliga tá ið talan er um fáar springarar. Springarar eru serligir – Men hóast Ólavur Sjúrðar­ berg ikki sjálvur gongur fremst í springaradrápi, hev­ ur hann ikki tikið støðu til, um vit skulu banna at taka springara, Hinvegin er hann heldur ikki samdur í at tað verður ein vanlukka hjá okkum at slaka í hesum føri. –  Tað eru sokallaðir um­ hvørvis­felagsskapir, sum eru eftir okkum fyri alt handa slag av veiði, bæði hvali og fugli. Og tað eru eisini felags­skapir, sum krevja, at vit skulu gevast at fiska. So­ statt eru teir eftir okkum alla tíðina fyri okkurt. So hóast vit skuldu givist at dripið springara, er hetta ikki tað sama sum at kasta handklæði í ringin, og at bakka fyri teim­um í spurninginum um grinda­ dráp eisini, heldur hann. –  Sum heild, er tað bara eitt, vit skulu syrgja fyri, og tað er, at tá ið vit drepa hval, skulu vit gera okkum størsta ómak, so at alt fer siðiliga fram, og hvalurin verður av­lívað­ur so pínuleyst og skjótt, sum gjørligt. Vit skulu nevni­liga vita, at vit verða eyg­leitt rættiliga gjølliga, legg­ur hann afturat. Kortini heldur hann, at vit eiga at gera meiri burtur úr at kanna um veiðan eftir springar­a er burðardygg, tí tað er eigur at vera ein for­ treyt fyri veiði yvirhøvur. Hann heldur eisini, at somu­leiðis hevði tað verið skil í at merkt ein bólk av springar­um og sett sendarar á teir, so at fingu meiri at vita um, hvussu teir ferðaðust. Vit kunnu seta spur­nar­tekin við, um vit skulu halda spring­ara til KENSLUBORIÐ Ólavur Sjúrðarberg sigur, at tað skerst ikki burtur, at springaradráp er serliga kensluborið, tí fleiri ættarlið eru vaksin upp við springara í barnabókum og barnafilmum