mánadagur 1. oktober 2018síða 8

Mánadagur 1. oktober 2018 · Nr. 113 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 TÍÐINDI ANNIKA HOYDAL OG KIM LARSEN FRAMFØRDU SAMAN Kim tordi ikki at kyssa Anniku Í 1990 spældu Annika Hoydal og Kim Larsen saman á palli í Danmark. Kim Larsen og Erik Clausen høvdu skrivað sangleikin, Kielgasten, har Annika Hoydal var millum leikararnar. Annika Hoydal, sum Kim Larsen bara plagdi at kalla “Hoydal”, fortelur soleiðis: - Undir arbeiðinum við leikinum fann eg út av, hvussu smæðin og kensluborin maðurin var, hóast lótirnar vóru tann “harðkóðaði” maðurin. Vit trý Erik, Kim og eg prátaðu aŠur og fram um ein koss, sum Kim skuldi geva mær í leikinum. Men hvørja ferð, hann skuldi gera tað á palli, leyp hann kossin um og hugdi uppá leikstjóran, og segði: “Og her er det så, jeg kysser Hoydal.” Tíðin gekk, og tað bleiv ringari og ringari hjá honum at tora at kyssa meg. So einaferð vóru vit til “6 dagesløb” saman í KB-høllini. Vit sótu síð um síð og fylgdu súkklunum, sum fuku runt og runt undir okkum. Knappliga letur í Kim: “Du Hoydal?” “Ja”, svaraði eg. Kim: “Der hvor jeg skal kysse dig, ikke?” “Ja”, segði eg. Kim: “Har du noget imod det? “Nei”, svaraði eg og segði, at eg var sjónleikari, og tá tað stóð í leikritinum, gjørdi eg sjálvandi tað, sum stóð. Kim: ”OK, så gør jeg det i morgen!” Dagurin kom. Kim var ikki sjónleikari. Hann visti ikki, at mann ikki kyssir ordiliga á palli, so hann gjørdi soleiðis, sum hann helt, mann gjørdi og legði doyðin í kossin. Eg bleiv so paff, at eg gloymdi, hvat eg skuldi siga beint aŠaná. Tað endaði við, hann tók kossin burturúr leikinum. - Kim var av fiœastu fólkum, tordi tú at kenna hann og tordi ikki taka lótinar í álvara. Myndir: Páll Hellu Stuœ aŠaná Gasolin hildu uppat at spæla saman í 1978, kom Kim Larsen til Føroya at spæla tvær konsertir í læraraskúlahøllini í Havn. Kim Larsen hevði júst roynt eydnuna í USA, sum ikki gekk so væl, og tá hann kom til Føroya, var fyrsta solo-útgáva hansara á trappunum. Tá hevði hann enn ikki fingið tað stóra gjøgnumbrotið í Føroyum sum soloartistur, men fyrireikararnir satsaðu uppá, at føroyingar fóru at taka væl ímóti honum kortini. Gav fulla konsert fyri 32 fólkum - Tað vísti seg, at vit vóru alt ov tíðliga uppá tað. Populariteturin hjá Kim Larsen var ikki komin til Føroya tá, sjálvt um hann var ræðuliga populerur í Danmark. Har komu bara eini 32 fólk at lurta eŠir honum tað fyrra kvøldið, greiðir Petur Olivar í Hoyvík, sum skipaði fyri konsertini, frá. Men hóast so fá fólk møœu upp, so spældi Kim Larsen við fullari skrúvu saman við makkara sínum, sum um har vóru 1.000 fólk. Heœa hugtók Petur Olivar, sum ikki forstóð, hvussu eiœ so stórt navn hevði motivatión og áhuga at spæla fyri so fáum fólkum, tá hann akkurát tað sama hevði kunnað takkað nei og farið avstað fyri at satsa uppá eiœ betri gig. - So spurdi eg hann aŠaná, hvussu tað hekk saman, at hann kundi spæla soleiðis fyri so lítlari áskoðara¦øld. Hann segði: “Um tað so bara var ein áskoðari, so hevði eg givið fulla konsert. Soleiðis eri eg, og soleiðis vil eg gera tað”, minnist Petur Olivar aŠur á. Bjóðaði ungdómum ókeypis til konsert Fyrireikararnir hildu tað vera bæði synd og pínligt, at áhugin at hoyra Kim Larsen visti seg at vera so lítil í Føroyum. Teir ásannaðu, at teir høvdu rakt við síðuna av viðvíkjandi time’ingini, men pengarnir vórðu betaldir, so har var einki at bíða eŠir: okkurt goœ og serstakt skuldi koma burturúr hesari bók ing- ini. Tí vórðu næm ing ar bjóð- aðir til ókeyp- is kon sert kvøldið eŠ ir, so at sal ur in fyltist. - Eg hugs- aði goœ er, lat okkum fáa okkurt burt- ur úr - og so bjóð aðu vit Studenta skúla- num, Lærara skúlanum og fleiri til eina ókeypis konsert við Kim Larsen. Vit kundu heldur havt gron, tí tað ikki riggaði, men í staðin fingu øll okkurt goœ burturúr hesum. Tað var dýrt, men eg havi ongantíð angrað nakað við hasum, fortelur Petur Olivar í Hoyvík og leggur aŠrat, at tað var ein minnilig og lívlig konsert, har fleiri løg, sum seinni blivu stór hiœ, vóru at hoyra. Tá Kim Larsen spældi í Lærara skúlanum Av tí at so fá fólk møttu upp til fyrru konsertina, valdu fyrireikararnir at bjóða til ókeypis konsert kvøldið eftir Føroyskir tón leikarar minnast Kim Larsen Signar í Homrum um Kim Larsen: - Fyrst og fremst haldi eg, at eg fari at minnast Kim Larsen, sum ein mann, sum var fullkomiliga óimponeraður av síni framgongd, og sum ongantíð misti sambandið við sínar røtur. Ein góður gammeldags rebel without a cause. Eiœ, sum hevur seœ seg fast, er, at hann einaferð segði, at mann skal vera takksamur fyri, at fólk tíma at lurta eŠir tær. Tað er í hvussu er nakað, ið eg haldi, at eg havi tikið við mær. Tað er absoluœ ikki nøkur sjálvfylgja. Framvegis, tá eg hoyri Papirsklip, sum annars verður roknaður sum ein av teimum meira "cheasy" sangunum, fái eg tár í eyguni. Sangurin er í øllum sínum einfaldni so fantastiska sterkur og nemandi. Sjálvsagt havi eg fleiri av hansara sangum á skránni, tá eg eri úti og trubadurist. This is my life, Jutlandia, Havaje, og Kvinde min eru nakrir, sum altíð eru við. Eyðun Nolsøe um Kim Larsen: - Tónleikurin hjá Kim Larsen hevur fylgt mær sum eiœ ljóðspor gjøgnum lívið. Gandakendar løtur í hansara flógvu nærveru. Nakrar ferð havi eg sæð hann live, og einaferð í fyrndini hitaðu vit upp fyri hann í høllini á Hálsi. Tað var eiœ minniligt upplivilsi. Seinastu ferð, eg hiœi hann, var aŠaná framførsluna á Summarfestivalinum í 2013, tá hann noktaði at geva dóœrini ein autograf. Soleiðis var hann eisini, grumpy old man. Men hjartað hevði hann á ræœa stað, altíð solidariskur og friðarsøkjandi. Nakað hann ikki orkaði fyri var forboð og formyndarí - takk fyri tað Kim! Hansara ótrúligi sangskaœur fer at liva víðari í mong æœarlið og eigur eiœ serligt pláss í mínum hjarta eisini.