týsdagur 23. november 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 224 - 23. november 2004
Nr. 224 - 23. november 2004
5
Hvør minuttur og
hvør tóni var eitt satt
njótilsi. Tey umleið
600 fólkini, ið høvdu
leitað sær í Kelduna
fríggjakvøldið til
stórslignu útgávu-
konsertina hjá sang-
bólkinum, Salt, fingu
sanniliga nakað fyri
peningin. Við eina-
standandi vøkru
røddum sínum og
breiða songúrvalin-
um fingu tey rættiliga
áhoyrararnar við sær
KONSERT
Orð og myndir
Rúna Sivertsen
runa@sosialurin.fo
Hóast koyrilíkindini ikki
vóru av teimum bestu
fríggjakvøldið, so høvdu
parkeringsvørðarnir
við
samkomuhúsið hjá Kelduni
úr at gera við at finna pláss
fyri teimum fleiri hundrað
bilunum, sum í jøvnum
streymi komu úr øllum
ættum.
Tá klokkan var farin nak-
að av níggju, komu sangar-
arnir í Salt á pallin, øll
klødd í reyðum og svørtum.
Vónirnar til konsertina
vóru í topp, tí fasilitetirnir í
Kelduni eru av teimum
allarbestu í landinum.
Tí varð tað eitt vónbrot
fyri áhoyrararnar og ikki
minst sangararnar, tá ljóð-
teknikkurin sveik nakað.
Men hóast tað, var fram-
førslan hjá Salt framúr góð,
og fólk vóru samd um, at
konsertin var sera væl
eydnað.
Í steðginum framførdi
bólkurin,
[Skwi:z]
úr
Klaksvík, til stóran stutt-
leika fyri áhoyrararnar, tón-
leik við sangi, floytum,
fløskum og gløsum.
Væl umhugsaðir tónar
Gunvá við Keldu úr Klaks-
vík var ein av mongu
áhoyrararunum, og hon
sigur soleiðis frá sínari
uppliving av konsertini:
„Satt at siga, so gleddi eg
meg til konsertina við Salt.
Havi hoyrt tey live fyrr og
eisini í útvarpi. At tey nú
havi givið fløgu út, er
gleðiligt.
Eg sat væl fyri til kon-
sertina, og meðan tey sungu
teir fyrstu sangirnar a
capella, mátti eg blunda og
njóta røddirnar. Tað er ikki
ofta, vit hoyra bólkar, har
røddirnar hava so stóran
leiklut.
Meðan eg sat og blund-
aði, reikaðu tankarnir til so
mætar bólkar sum "The
King Singers" og "The
Real Group". Tað var so
vakurt og harmoniskt, og
hvør tóni var vælumhugs-
aður og væl sungin. Má
siga, at arrangementini til
sangirnar vóru sera flott.
Bólkurin er væl saman-
sungin, og røddirnar ljóða
avbera væl saman.
Kanska eru røddirnar
meira kórrøddir heldur enn
solorøddir, men tó skal
sigast,
at
sangurin
"Beauty", har Paula sang
solorøddina, var einastand-
andi vakur og hóskaði væl
til hennara rødd.
Við var eisini eitt orkest-
ur við framúr góðum tón-
leikarum. Til sangirnar, har
orkestrið spældi undir, var
næstan eingin munur á
kvalitetinum á røddunum.
Øll gjørdu sær eins stóran
ómak og ljóðaðu líka væl
sum til a capella sangir-
nar".
At enda ynskir Gunvá at
nýta høvið at takka Arnvør,
Elsebeth,
Rógva,
Jóan
Magnus,
Óla
Kristian,
Paulu og Ednu fyri eina
ómetaliga góða konsert og
ynskir teimum góða eydnu
við nýggju fløguni.
Droyma um Amerika
Eftir konsertina tosaðu vit
við Bárð á Lakjuni, sum
sigur, at bólkurin hevur
nógv á skránni tað, sum
eftir er av hesum árinum.
Eitt nú eru tey boðin til
Skotlands at luttaka á einari
jólakonsert í býnum Moth-
erwell, nær Glasgow. Og
her heima skulu tey syngja
á eini stórari jólagospel-
konsert í ítróttarhøllini á
Hálsi tann 18. desembur.
Bárður sigur, at tey ætla
at halda fram við at venja,
og at teirra stóri dreymur er
at fara yvir til Amerika at
framføra.
Søtir tónar
frá Salt
Sangarar:
Edna Jacobsen, Fuglafiði
Paula Jespersen, Leirvík
Bárður á Lakjuni, Leirvík
Elsebeth Lassaberg, Fuglafirði
Jóhan Magnus K. Olsen, Saltnes
Arnvør á Torkilsheyggi, Nes
Óli Kristian á Torkilsheyggi, Nes
Tað vóru teir báðir, Bárður og Óli Kristian, sum í 1999
byrjaðu at syngja undir navninum, Saltbrøður, ið síðani
varð til bólkin Salt.
Sangararnir og tónleikararnir virka vanliga innan
brøðrasamkomuna.
Tað, sum bólkurin serliga er kendur fyri og sum er
eitt vørumerkið hjá bólkinum, er, at tey vanliga syngja
à capella, sum merkir, at tey bara hava røddir og eingi
ljóðføri.
Nýútkomna fløgan er tikin upp í Studio Pegasus í
Klaksvík í tøttum samstarvi við Hans Poulsen úr
Runavík, sum í løtuni er búsitandi í Keypmannahavn.
Fakta um Salt
Um 600 fólk høvdu leitað sær í Kelduna fríggjakvøldið til stórslignu útgávukonsertina hjá sangbólkinum, Salt
Bólkurin, [Skwi:z] úr Klaksvík, framførdi í steðginum - ikki bert til óføran stuttleika, men eisini
til stórt fragd hjá áhoyrararunum - tónleik á leikutoysfloytum, sodavatnsfløskum og gløsum.
Hugskotið til navnið fingu tær, tá tær vandu við fløskunum. Ein sodavatn hjá Føroya Bjór eitur
nevniliga, Sqviiz, og tað leiddi tankar teirra til enska orðið, squeeze, sum merkir at kroysta. Og
sannliga skal kroystast, um tónarnir skulu fáast fram, tá blást verður í fløskurnar
Hýrurin á áhoyrarunum var góður, og hóast kavan og ringu koyrilíkindini, so vóru nógv fólk,
bæði ung og eldri, komin at hoyra Salt syngja
– Tað er so vælsignað
lætt at vera eftir-
snarur, men eg haldi
framvegis ikki, at eg
bar meg skeivt at, tá
ið Norrøna fór á land
fyrr í ár, sigur skipar-
in, Ólavur Hovsgarð
NORRØNA-ÓHAPPIÐ
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Skiparin á Nørrønu er alt
annað enn nøgdur við frá-
greiðingina hjá Skipaeftir-
litinum um óhappið, tá ið
Norrøna sigldi á land í
Havn tann 15. januar í ár.
– Eg góðtaki yvirhøvur
ikki tað allarmesta av frá-
greiðingini, tí eg meti fram-
vegis, at eg bar meg rætt at,
sigur Ólavur Hovsgarð,
skipari hendan túrin.
Í frágreiðingini verður
víst á, at høvuðsorsøkin til
óhappið var tann nógvi
vindurin. Men tað verður
eisini víst á, at skiparin
gjørdi nógv mistøk.
Hesi mistøkini førdu í
fyrra lagi við sær, at óhapp-
ið hendi yvirhøvur og í øðr-
um lagi førdu tey til, at
óhappið varð nógv verri
enn tað annars hevði verið.
Tá ið vit fingu orðið á
Ólav Hovsgarð, hevði hann
ikki lisið frágreiðingina so
gjølla, at hann kundi gera
so nógvar viðmerkingar.
Men hann kann beinan-
vegin siga, at tað eru stórir
partar í frágreiðingini, sum
hann als ikki góðtekur.
– Eg kann góðtaka, at
tann nógvi vindurin var
høvuðsorsøkin til óhappið.
Men eg góðtaki ikki, at eg
bar meg skeivt at.
Lætt at vera
eftirsnarur
Ólavur Hovsgarð heldur
annars, at tað er so vælsign-
að lætt at vera eftirsnarur.
– Skipaeftirlitið hevur
havt 10 mánaðir um at
koma til eina niðurstøðu.
Men á brúnni hendan
óeydnisdagin hevði eg bara
nakrar minuttir at umráða
meg í, sigur skiparin.
Hann vísir aftur, at hann
manøvreraði skeivt, tá ið
hann kom inn á Havnina.
– Eg manøvreraði soleið-
is sum eg átti undir teimum
umstøðum, sum vóru.
Hann sigur, at Skipaeftir-
litið vísir á, at hann skal
hava roynt at at lagt síðuna
upp ímóti vindinum.
– Eg skilji ikki, hvat teir
hugsa um. Eg havi ongantíð
vitað, at síðan skal leggjast
upp ímóti vindinum og tað
havi eg ongantíð roynt. Eg
havi altíð lært, at skipið
skal leggjast upp ímóti
vindinum.
Tað hevur verið víst á, at
tað var hetta, sum tólini í
maskinuni vísti. Men í hes-
um sambandi skal havast í
huga, at tað kunnu ganga
minuttir ímillum tað, sum
verður vístí maskinuni og
tað, sum fer fram á brúnni.
– Men skuldi eg snara
runt inni í hylinum í Havn,
kundi eg ikki havt man-
øvrerað øðrvísi, enn gjørdi.
Somuleiðis vísur Skipa-
eftirlitið á, at eftir tað fyrsta
óhappið, átti skipið at verð-
ið lagt stilt og motorarnir
steðgaðir.
– Hetta er ørskapur.
Skuldi so skipið bara ligið
og banka inn ímóti, spyr
skiparin. Hevði Skipaeftir-
litið sagt, at skipið skuldi
verið fingið at bryggju á
Viðarnesi og bundið, og
síðani motorarnir steðgaðir,
kundi eg skilt tað.
– Men tað er altíð lætt at
verða eftirsnarur. Vit vóru
komnir í eina vandastøðu
og ein natúrligt reaktión
upp á eina vandastøðu, er,
at royna at koma sær
burturúr henni aftur, fyri at
fáa yvirlit yvir støðuna.
Annars fýlist skiparin á,
at Skipaeftirlitið hevur
brúkt simulatorkanningina
fyri at lýsa støðuna.
– Simulatorkanningarnar
vísa bara, hvussu tað er at
koma inn í hylin. Og tað er
púra rætt, at tað ber væl til
at koma inn í hylin.
– Tað ger tað í øllum
veðri.
– Men teir tykjast at hava
gloymt, at tá ið skipið er
komið inn í hylin skal
skipið vendast og leggjast
at og tað vísir simulator-
kanningin onki um og tí er
hon heldur onki verd í hes-
um sambandi, sigur Ólavur
Hovsgarð.
Skipaeftirlitið vísur á, at
tá ið kom á Havnina, royndi
skiparin at gjørdi skiparin
av at sigla innan fyri tey
russisku skipini, sum lógu
fyri akkeri í Nólsoyarfirði.
– Hetta bar í sær, at neyð-
ugt var at fara tætt framvið
Nýhavnini og harvið at
gera eina stóra kósbroyting
á stýriborð í einum, fyri at
koma í innsiglingina og inn
í hylin millum Viðarnes og
Tinganes.
Undir umstøðunum, sum
vóru hendan dagin, var ikki
rúmd fyri feilmanøvrum.
Ein annar møguleiki var
at sigla inn í havnina uttan-
fyri russisku skipini, ið
lógu fyri akkeri, fyri síðani
at andøvt inn við Argja-
landinum og inn í havnina.
Um hetta varð gjørt,
hevði ikki verið neyðugt at
gera so stóra kósbroyting í
einum. Siglingin inn í
havnina kundi verið gjørd
við fleiri smáum kósbroyt-
ingum. Hetta hevði gjørt
tað munandi lættari at
leggja skipið við stevninum
móti vindinum. Um Nor-
röna stevndi móti vindin-
um, hevði skipið havt nóg
mikið av maskinorku til, at
vindurin ikki hevði tikið
tað. Haraftrat hevði pláss
verið fyri fleiri manøvru-
møguleikum.
Skiparin sigur, at hann
gjørdi at av sigla sum hann
gjørdi, fyri ikki at missa
kraftina á afturskipinum og
tað heldur hann framvegis
var tað rætta.
– Tað var tann nógvi
vindurin, sum var
høvuðsorsøkin, sum
var orsøkin til
óhappið hjá Norrønu
fyrst í árinum. Men
skiparin gjørdi eisini
fleiri mistøk, stað-
festir Skipaeftirlitið
NORRØNA ÓHAPPIÐ
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Skipaeftirlitið er loksins
liðug við frágreiðingina um
óhappið, tá ið Norrøna
sigldi á bryggjurnar í
Havnini 15. januar.
Sostatt tók tað 10 mánað-
ir at gera frágreiðingina,
sum fyllir yvir 100 síður.
Skipaeftirlitið staðfestir, at
tað vóru nógv mistøk, sum
vórðu framd í tí nógva
vindinum, sum førdi til
óhappið
Orðarætt sigur Skipa-
eftirlitið at:
Høvuðsorsøkin, til at
Norröna sigldi á Viðarnes
fyrstu ferðina hin 15 januar,
var nógvi vindurin, sum
kom í ælinum. Medvirk-
andi orsøkir vóru:
1. at snarað varð á
bakborð og skipið lagt
tvørs við stýriborðsíðu upp
í vindin
2. stóra kósbroytingin
fyri at koma inn í hylin
Tá skipið hevði siglt á Við-
arnesbryggjuna fyrstu ferð,
átti tað at verið liggjandi og
høvuðsmaskinurnar steðg-
aðar.
Nógvur vindur
Tá ið óhappið hendi, var
høgur landnyrðingur 10-17
metrar um sekundið, við
ælingum. Tá ið Norröna
kom inn áraka molan kom
eitt vindæl og vindferðin
fór upp um 20 m/sek. Sýnið
varð gott. Tórshavnar havn
hevur upplýst, at streymur
ávirkar ikki skip, ið sigla
inn í Tórshavnar havn.
Løgreglan hevur skrivað
í døgnrapportina hin 15.
januar, at alkoholroynd
varð tikin av skiparanum og
yvirstýrimanninum beint
eftir, at óhappið var hent.
Alkohol royndirnar vístu, at
hvørki skiparin ella yvir-
stýrimaðurin høvdu nortið
nakað alkohol.
Vit hoyra meiri um frá-
greiðingina
í
komandi
bløðum.
Skiparin Norrønu er sera
ósamdur við frágreiðingina
Ólavur Hovsgarð fær skyldina fyri at hava gjørt nógv mistøk,
tá ið Norrøna sigldi á bryggjurnar í Havnini fyrr í ár og fekk
skaða. Men hann vísir tí mesta aftur
Vindur og mistøk orsøkin
til óhappið hjá Norrønu
Tað var nógvur vindur, men tað vóru eisini fleiri mistøk, sum førdu til óhappið, sigur
Skipaeftirlitið
C
M
Y
K
5
4