hósdagur 29. november 2018síða 7

FRÍGGJADAGUR 30. NOVEMBER 2018 SOSIALURIN 139 7 - Samfelagið kann ikki vera ljómøðrum fyri uttan Danska ljósmóðirin vísir á, at mann gott kann klára eina føðing uttan eina ljósmóðir, tí hetta ligg­ ur til okkara menniskjaligu nat­ úr. Men tá støðurnar vera akutt­ ar, eins og tær á Land­sjúkra­hús- inum blivu fleiri ferð­ir, sambært henni, so er neyð­ugt við ljós­ møðr­um. Sum ljósmóðir hevur mann ábyrgd av at blanda seg uppí, um tingini ikki eru, sum tey skulu vera undir eini føðing. - Ein føðandi kvinna skal hava eina ljósmóðir, og eitt samfelag kann ikki vera ljómøðrum fyri uttan. Vit hava eina stóra ábyrgd og hava serstakar førleikar, sum hvørki burðarlæknar, sjúkra­ systr­ar ella reingerðarfólk kunnu taka sær av. Vit vita, hvat mann skal gera og halda eyga við, sigur hon og vísir á møguligu av­leið­ ing­ina av ikki at hava eina ljós­ móðir. - Um mann sum kvinna fer ígjøgnum eina føðing uttan eina ljóðmóðir, so fær mann allarhelst eina traumatiska føðing. Tað er eisini tí, tað er so umráðandi at hava ljósmøður, sigur hon. Sálarliga hart at vera á LSH Vikarljósmøðurnar vóru undir stórum trýsti frá bæði danska og føroyska ljósmøðrafakfelagnum, og tvær av ljósmøðrunum valdu til síðst at fara av landinum aft­ ur. Ljósmóðirin, Sosialurin hevur hitt, var til arbeiðis á Land­sjúkra­ hús­inum, inntil verkfallið var lið­ ugt. Hon upplivdi eitt stórt trýst, og saman við kaotiska um­hvørv­ in­um var hetta sálarliga hart fyri hana, fortelur hon. - Eg fór avstað, tá ein loysn var funnin. Tað kann gott vera, at eg allíkavæl hevði farið avstað, sjálvt um eingin loysn var funn­ in. Tað var øgiliga hart sálarliga at vera til arbeiðis sum ljósmóðir hasar dagarnar á Land­sjúkra­ hús­inum. Hon ivast ikki í, at bæði sjúkra­ ­húsleiðslan, starvsfólkini á føði­ deildini og ikki minst barna­kon­ ur­nar í Føroyum eru ótrúliga lættað av, at ljósmøðurnar nú aft­ur eru á føðideildini. - Eg eri heima í Danmark aftur við einum stórum ynski, um at før­oyskar ljósmøður kenna seg hoyrdar og eru blivnar møttar í hes­um stríðnum. Samstundis vóni eg, at hendan støðan fær okk­um til at blíva meira tilvitað um okkara menniskjaligu virðir, og at vit sum samfelag taka hesa ábyrgdina meira í álvara, sigur danska ljósmóðirin. TÍÐ AN - Tær hildu nærmast, at tað var tørvur á teimum, men uppdagaðu so, at tær vóru har ímóti ynskinum og viljanum hjá føroysku ljósmøðrunum, sigur Lillian Bondo, forkvinna í Jordemoderforeningen, og Ljósmøðrafelag Føroya sigur, at tær forðaðu fyri samráðingum í verkfallinum PÆTUR HJALMAR EVENSSON PATURE@SOSIALURIN.FO T á øll undantøkini í verkfallinum hjá før­ oysku ljósmøðrunum vórðu tikin aftur síðsta leygardag, var støðan á føði­deild­ ini í Landsjúkrahúsinum hættis­ lig, tí ongar ljósmøður vóru at taka sær av føðingunum hjá før­ oysku barnakonunum. Land­ sjúkra­húsið bað tí eina vikar­ stovu í Danmark, sum kallast PowerCare, um at veita teimum ljósmøður, meðan føroysku ljós­ møð­urnar vóru í verkfalli. Hetta var ikki ætlanin hjá danska ljósmøðrafelagnum, Jorde­ mod­erforeningen, sum á sosi­alu miðlunum hevði heitt á ljós­ møður í Danmark um ikki at taka ímóti slíkum vikartilboðum. Innsatsurin hjá Jordemoder­for­ en­ingen gekk út uppá at virða, at verkfallið var eitt føroyskt mál, sum danskar ljósmøður ikki skuldu blanda seg uppí. - Jordemoderforeningen hev­ ur undir ongum umstøðum stuðlað, at ein einasta ljósmóðir fór til Føroya. Vit heittu á allar limir okkara um ikki at fara til Føroya at arbeiða, meðan tað var verkfall, sigur Lillian Bondo, forkvinna í Jordemoderforeningen. Men kortini valdi vikarstovan, PowerCare, at senda tríggjar ljósmøður til Føroya. Jordemod­ er­foreningen setti seg leyg­ar­ dagin í beinleiðis samband við PowerCare við vón um at fáa tey til at halda seg aftur. - Tey valdu at yvirhoyra okk­ ara áheitan og søgdu, at tey kendu seg hava eina ábyrgd av at bjóða seg fram. Ein onnur vik­ arstova segði klárt og týðiligt við okkum, at tey fóru ikki at senda Ikki ætlanin at donsku ljósmøðurnar skuldu koma Fakfeløgini í Danmark og Føroyum: Framhald á síðu 8