mánadagur 10. desember 2018síða 5

5 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 10. desember 2018 · Nr. 143 TÍÐINDI Neyðtøkan bleiv meldað seinni Løgreglan greiddi í rættinum frá, hví maðurin ikki bleiv handtikin beinanvegin. Danjal av Rana Ákærin í málinum krevur mann­in fongslaðan í 10 mán­ aðir. Hon greiddi í rættinum frá, at í hennara huga var tað uttan ivamál prógvað, at hann hevði bukað kvinnuna illa hesa náttina. Hon segði, at utt­ an mun til, júst hvussu ógvus­ ligur harðskapurin hevði verið, so kom kvinnan at enda til ta niðurstøðu, at hon mátti ringja eftir løgregluni og fáa mannin út úr húsinum. Ákærin helt, at frágreiðingin hjá kvinnuni, um­framt úrslitini av kann­ing­ ini á sjúkrahúsinum, vístu, at maðurin hevði verið sera harð­ ligur og hevði sligið hana fleiri ferðir í andlitið og á kroppin. Hon helt ikki, at frá­greið­ ing­in hjá manninum á nakran hátt kundi greiða frá skað­un­ um hjá kvinnuni. Ákærin helt eisini, at ákær­ an um neyðtøkuroynd var prógvað. Tí hvør onnur skuldi orsøk hansara verið at royna at lata hana úr buksunum? Ein kvinna í eini slíkari støðu, sum júst er bukað væl og virði­ liga, man ikki ivast í, at nú verð­ur hon neyðtikin eisini. Gjøgn­um alt kvøldið hevði ákærdi eisini fleiri ferðir spurt, um unga kvinnan hevði havt samlegu við hin mannin og hvussu tað var. Verjin hjá manninum helt fast upp á, at maðurin skuldi frí­dømast. Hann helt ikki, at samsvar var millum tað, sum kvinnan greiddi frá, og teir skað­ar, sum stóðu at lesa í frá­ greiðingini frá sjúkrahúsinum. Hann heldur hinvegin, at ákærdi hevur givið eina trú­ verdiga frágreiðing um, hvussu hon hevur fingið skað­arnar. Um hon veruliga var so illa bukað, hevði fingið eini 30 til 40 sløg, sum hon sjálv metti, hevði hon verið nógv verri fyri, helt hann. Hann noktaði ikki fyri, at mað­urin kanska hevði verið harðligur móti kvinnuni, men at tað eisini má vera loyvt at taka fast í tann, tú skeldast við, uttan at skula í fongsul av tí grund. Verjin hjá manninum vísti eisini á, at hon alla náttina hevði møguleika at rýma, men ongantíð gjørdi eina roynd, og at hon enntá einaferð bað mann­in verða verandi. Meldaði neyðtøkuroyndina seinni Verjin kravdi eisini frídøming fyri ákæruna um neyð­tøku­ roynd. Hann vísti á, at kvinnan ikki meldaði neyðtøku­roynd­ ina saman við harðskapinum, men bíðaði í tveir dagar. Tá kvinn­an bleiv spurd um hví, greiddi hon frá, at tað var eftir eina samrøðu við fastur sína, at hon valdi at melda mannin fyri hetta eisini. Sjálv helt hon, at tað var orsaka av skelkinum frá harðskapinum, at hon ikki nevndi tað støðuna fyri løg­ regl­uni beinanvegin. Verjin vildi vera við, at frá­ greiðingin hjá kvinnuni um neyð­tøkuroyndina broyttist so ofta, at góð orsøk var at seta spurnartekin við trúvirði í frá­ greiðingini. Verjin helt eisini, at tað gav lítla meining at neyðtaka damu sína. Um ein er í einum parlagi, gevur tað onga meining at neyð­taka damuna, helt hann. Ákærin staðfesti bara, at sex krevur samtykki, eisini tá ein er í einum parlagi. Maðurin greiddi sjálvur frá, at hann gjørdist sera bilsin, tá løgreglan stóð í hurðini og burt­urvísti hann úr íbúðini. Gam­aní var hetta skeldaríið kanska nakað verri enn okkurt av hinum kvøldunum, men í hans­ara eygum vóru tey væl á veg at finna samanaftur, greiddi hann frá. Bleiv ongantíð handtikin Kvinnan greiddi í rættinum frá, at hon skilti ikki, hví mað­ urin ikki bleiv handtikin longu sama kvøld. Verjin hjá mann­ inum spurdi eisini løgregluna um hetta. Løgreglan svaraði, at tað var ein heildarmeting sum gjørdi, at teir ikki handtóku mannin sama kvøld. Fyrst av øllum so sóu skaðarnir á kvinnuni ikki so ógvusligir út við fyrsta eygna­ brá. Tá teir seinni sóu nógvu bláu merkini, høvdu teir longu slept manninum avstað. Løgreglumaðurin segði eis­ ini, at hann visti, at rúm ikki var fyri manninum í arrestini í Havn hesa náttina og ivasamt var, um teir høvdu fólk nokk til arbeiðis til at koyra hann til Klaksvíkar. Harumframt mettu teir ikki, at nakar vandi var fyri, at hann fór at gera seg inn á kvinnuna aftur beinanvegin, ei heldur, at hann fór at krógva seg fyri løgregluni, um hon vildi hava fatur á honum aftur. Dómur fellur í málinum seinni í vikuni.