Sosialurinarkiv
Sosialurin 2018-12-27, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 27. desember 2018síða 20

‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 28. desember 2018 10 Sosialurin Brot og bitar úr árinum, ið fór Tað var pínufult og meiningsleyst - Tað var pínufult at staðfesta, at tað ikki letur seg gera at fremja tær broytingar, sum eru neyðugar fyri samfelagið, saman við Sambandsflokkinum. Eftir at hava vent aftur tríggjar ferðir við semju um fiskivinnuna, var tað ein kensla av meiningsloysi, tá ið flokkurin bara bleiv við at siga nei – hóast vit fingu tað, sum vit bóðu um, sigur Magni Laksafoss, sum nú er uttanflokkatingmaður. Størsta kvinnuliga leiklutin í sangleiki - Hetta er heilt klárt tann størsti leikluturin eg higartil havi havt, sjálvt um eg eftirhondini havi verið við í nógvum leikum, sigur føroyska Barbara Nadia Abrahamsen av Argjum, sum fær stóra leiklutin sum kona Móses í donskum og enskum sangleiki um Móses, sum varð sendur til Egyptalands, men endaði við at føra fólk sítt heimaftur úr útlegd. Apríl: Harða byrjanin í Føroyum gjørdi meg sterkari - Eg angri einki. Eg hevði ikki verið tað menniskjað, sum eg eri í dag, um eg ikki hevði verið fyri tí, sum hendi. Eg eri sterkari nú, enn tá eg kom úr Taivan, sigur Kimberly Joy, sum hevur fótað sær eftir harða byrjan í truplum hjúnalagi við føroyskan mann. Hon er nú skild frá manninum og lesur til lærara á Fróðskaparsetri Føroya. - Eg hevði ikki væntað, at eg fór at klára at koma ígjøgnum hatta. Men eg havi ment meg nógv, og eg kann nógv meira, enn eg helt, sigur 26 ára gamla Kimberly Joy, sum er eina­barn, ættað úr Taivan og upp­ vaks­in í Manila á Filips­oyggj­unum. Hon er av góðari familju, sum er væl fyri fíggjarliga og hevur egna fyri­tøku í heimlandinum. Hon hev­ ur fram­úrskarandi students­prógv og tosar fleiri mál flótandi. Fyri seks árum síðani kom hon til Føroya at vitja føroyskan mann, sum hon hevði hitt á alnótini. Tey gift­ust, men eftir at hava livað í ein­um baldrutum hjúnalagi í trý ár, tók hon stigið at fara frá mann­ in­um. Nú er hon skild, er flutt til Havn­ar og gongur annað árið á Fróð­skap­arsetri Føroya, har hon les­ur til lærara. Kimberly Joy hevði skrivað sam­ an við manninum í meira enn eitt ár, tá hon kom higar at vitja hann á sumri 2012. Hon fór ongantíð av­ stað aftur. Tey giftust, áðrenn uppi­ halds­loyvið á tríggjar mánaðir fór úr gildi. Útbúgving var aðalmálið Hon greiðir frá, at hon kom í sam­ band við føroyska mannin, tá hon eftir lokið studentsprógv í Taiv­an fyrireikaði seg til at søkja inn á hægri lærustovn. Hon hevði stór­an áhuga fyri Evropa og serliga Norð­ ur­londum og hevði sett sær fyri at lesa eitt skandinaviskt mál sum hjá­lærugrein. Meðan hon kannaði lestr­armøguleikarnar á alnótini, fekk hon samband við føroyska mann­in. - Hann visti, at eg vildi so sera feg­in lesa víðari og fáa mær hægri út­búgving. Hann byrjaði at tosa um, at mær nýttist ikki at fara heim aft­ur og segði, at eg kundi taka út­ búgv­ingina her í Føroyum ella í Dan­mark, greiðir Kimberly Joy frá. - Alt ljóðaði gott tá, og so giftust vit. Vit høvdu tað eisini gott at byrja við, leggur hon aftrat. Kimberly Joy greiðir frá, at tey vóru so góð við hvønn ann­an, og hvørja ferð umsóknin um uppi­ halds­loyvi skuldi undir­skriv­ast, vóru tey bæði samd um at skriva und­ir. Fyri at uppihaldsloyvi skal verða givið, skulu bæði skriva undir um­sóknina. Trupulleikar í hjúnalagnum Tey høvdu ikki verið gift leingi, tá tað vísti seg, at hjúnalagið hevði trupul­leikar, sum tað var neyðugt at arbeiða við. Hon greiðir frá, at maðurin varð ongantíð kropsliga harðligur. - Eg hevði ongi blá merkir, men trupulleikarnir í hjúnalagnum fóru illa við mær sálarliga, greiðir hon frá. So líðandi broyttist hon frá at vera glað, blíð og bjartskygd til at vera kedd og tung í huga. Broyt­ing­ in var so stór, at hon kendi ikki seg sjálva aftur. Hon gjørdi alt, sum hon var ment, fyri at fáa parlagið betri. - Eg eri von við at stríðast og ikki geva upp. Eg gjørdi alt tað, sum eg kundi. Men at enda kendist tað, sum eg drunkaði, greiðir hon frá. - Ein dagin small eg um heima við hús. Eg varð innløgd á sjúkra­ hús og kannað. Niðurstøðan var, at strongd var orsøkin til, at eg fall um, sigur Kimberly Joy. Á sjúkra­ hús­in­um kunnaðu tey hana um Kvinnu­húsið, og at hon kundi venda sær hagar, um hon hevði tørv á hjálp. Ynskja fleiri kvinnur í álitis­størv - Eg ynski, at fleiri kvinnur fáa álitisstørv í Føroyum, bæði tá talan er um politikk, nevndir og leiðslu. Um tað ger meg til ein reyðsokk, ja men so eri eg tað. Persónliga kann eg ikki siga, at mín uppliving sum kvinna í privata vinnulívinum á nakran hátt hevur verið neilig. Tað sigur Gudny Langgaard, sum 1. mai tekur við starvinum sum stjóri í Vága Floghavn. Oljuævin­ týrið kann gerast eitt gassævintýr - Vit skulu seta á stovn eitt alment føroyskt natúrgassfelag. Tíðin er komin til at føroyingar taka sakina í egnar hendur og sjálvi fara eftir teimum fundum, sum liggja á føroyskum øki. - Vit hava olju og gass í føroysku undirgrundini, oljufeløgini hava gjørt fundini. Nú er tað bara ein spurningur um at heinta tað upp, sigur Johann Mortensen, fyrrverandi leiðari hjá Amerada Hess í Føroyum. IRF nevndar­ limir tvífald­ aðu sína egnu løn Tá IRF hevði aðalfund snúði stórur partur av kjakinum seg um, at nevndarlimir av sínum eintingum hava hækkað sínar egnu lønir. Lønin hjá nevndarformanninum er hækkað úr 4.137 krónum um mánaðin, til 7.640 krónur. Næstformaðurin fór frá 3.000 krónum um mánaðin til 5.500 krónur, og einstøku nevndarlimirnir fóru frá 2.000 krónum til 4.400 krónur um mánaðin. APR 2018 - Angist minnir uttan iva um tað, sum fyrr varð kallað ringir nervar, og angist er ein tann vanligasta sálarliga líðingin, ið fólk fara til sálarfrøðing fyri. Hjá summum er tað sosialt angist, har tað at vera saman við fólki, ein ikki kennur ella saman við nógvum fólki kann gera, at ein fer upp at koyra. Hjá øðrum kunnu tað vera ymiskar ræðslu, sum elva til angist. Gurið Simonsen, sálarfrøðingur - Vit royna at gera matupplivingina meira felags í ár. At fara út at eta kann onkuntíð gerast so a-sosialt. Tí lata vit gestirnar hittast í Skerpi áðrenn, so tey fáa høvi at tosa saman. Mitt undir máltíðunum her í smáttuni, verða tey eisini boðin út í hjallin at fáa sær ein bita. Tá ælta vit at gera tað so autentiskt sum gjørligt. Poul Andrias Ziska, KOKS