hósdagur 10. januar 2019síða 6

FRÍGGJADAGUR 11. JANUAR 2019 SOSIALURIN 4 6 PÆTUR HJALMAR EVENSSON E in illveðursdag í novem­ ber fyri góðum fýra árum síðani var gøtu­ maður­in, Marstein Thom­sen, fyri einari hending, sum kollvelti lív hansara. Sum útbúgvin pedagogur vildi hann á heysti 2014 royna okkurt nýtt og fór tí ein túr við ein­ um føroyskum fiskiskipi. Tá hann fór sín triðja túr seint í november mánað, visti hann ikki, at hetta fór at blíva hans­ ara síðsti t ú r u r t i l sjós. Ein skaði umborð gjørdi, at lívið hjá gøtumanninum broyttist fyri altíð. Hóast hann í dag enn hevur mein av skaðanum, hevur hann lært at liva við árinunum, og hann hevur meira mót uppá lívið enn tey flestu. Út á dekkið í ódnarveðri Tað er kvøld, veðrið er ringt, og Mar­stein Thomsen gongur úti á dekkinum og tekur sær av nøkrum smátingum. Knappliga kemur nógvur sjógvur umborð. Hann verður kløkkur, megnar ikki at standa ímóti kraftini og verður tikin við sjónum. - Eg reyk aftur og fram á dekki­num saman við sjónum. Tað einasta, eg hugsaði, var at bjarga mær sjálvum og taka fatur í rekkverkið. Tað snúði seg bara um at yvirliva, fortelur 40 ára gamli Marstein Thomsen. Sjógvurin var sterkari enn hann, og hann bleiv syftur inn í okkurt á dekkinum og fekk ein dyggan b r e s t á høvdið. - Aftaná eina løtu klári eg at reisa meg upp aftur, og tað fyrsta, eg geri, er at fáa mær eitt brúsu­bað. So fari eg inn og leggi meg, og eg minnist, at eg var nokkso høvuðtungur tá. Tá eg vakni aftur nakrar tímar seinni, detti eg úr koyggjuni. Blóðtøpp í heilan og undir skurð Manningin varnast nú, at okkurt álvarsligt er á vási. Teir gera skjótt av og ringja eftir lækna­ hjálp, meðan Marstein situr fjáltur­stungin í koyggjuni og bíðar eftir at fáa onkran at stað­ festa, hvat tað er, sum er hent hon­um. Báturin liggur nú mitt millum Hetland og Føroyar, og tað er eitt ivamál, um Marstein skal sendast til Føroya ella til Onglands. Niðurstøðan verður, at tað er best at flúgva hann heim til Føroya. - Á Landssjúkrahúsinum finna tey útav, at heilin er hovn­ að­ur. Tá eg smekkaði høvdið í, var ein æðr, sum leiðir ilt upp til heilan, komin í klemmu. Tað byrjaði sum eitt lítið sár, men sárið var hovnað so mikið nógv, at æðrin tiptist. Tá heilin ikki fær nóg nógv ilt, hovnar hann, og trýstið á heilan kann gerast so stórt, at mann í síðsta enda kann doyggja. Tað minnir sera nógv um at fáa ein blóðtøpp, greiðir Marstein Thomsen frá. Tað einasta, sum nú kann gerast, er at skera eitt petti av kranium­plátuni burtur fyri at lætta um trýstið á heilan. Hann verður tí flogin til Danmarkar, har hann verður innlagdur á Ríkis­sjúkra­húsinum til um­fat­ andi skurð­viðgerð. - Læknarnir skóru eitt petti av húðini í skallanum hjá mær av fyri at sleppa inn til skøltin. Eitt petti av kraniumplátuni bleiv tikið úr og fryst niður, og tað bleiv ikki sett í aftur, fyrr enn PERSÓNSSØGA Fekk skaða umborð: Fyri trimum mánaðum síðani fingu Marstein og Louise ein son - LÍVIÐ ER ENN VERT AT LIVA - Eg reyk aftur og fram á dekkinum. Tað einasta, eg hugsaði, var at bjarga mær sjálvum. Soleiðis sigur 40 ára gamli Marstein Thomsen, sum fekk álvarsligan skaða umborð á fiskiskipi í 2014. Mentalt er hann komin væl fyri seg, men hansara gerandisdagur er enn merktur av avmarkingum