Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-01-10, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 10. januar 2019síða 20

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 11. JANUAR 2019 SOSIALURIN 4 20 VILMUND JACOBSEN S einasta frígg jadag skip­aði Borg í Runavík fyri hátíðarløtu, har tey vildu heiðra 72 ára gamla, Ragnhard Hansen, sum hevur verið í starvi hjá fyri­ tøkuni í stívliga 40 ár, bæði sum bil­førari, har hann í nógv ár koyrdi timbur og aðrar vørur út, goymslumaður – og í nøkur ár eisini sum goymsluformaður. Hóast tíðin hjá Højgaards Handils­virki, sum hevur røtur heilt aftur til 1906 og í nýggjari tíð gjørdist til Borg, gjørdist lívs­starvið hjá Ragnhardi, var hann eisini sjómaður í fleiri ár, áðrenn hann á sumri í 1978 - meira av tilvild - fór at hjálpa til í saghúsinum hjá timbur­handli­ num, sum tá var beint uttan fyri og undir vegnum, har Café Cibo er í dag. - Eg var mín síðsta túr til skips á vári í 1978 sum avloysari við rækjutrolaranum Kristinu Logos. Hetta var eitt stórt og nú­tímans skip við stórari inni­ lok­aðari verksmiðju. Ragnhard Hansen sigur, at teir vóru burtur í hálvan triðja til tríggjar mánaðir, og tað var, eftir at hann hevði verið heima í nakrar fáar dagar, at hann varð ringdur upp av Højgaards Handilsvirki. - Tað var Kaj Højgaard, sum ringdi til mín. Eg visti, hvør Kaj var, tí beiggi mín, Jóhan­nus, hevði tá arbeitt í timbur­handli­ num í nøkur ár. Beiggi mín byrjaði her í 1969, og kanska var tað hann, sum hevði borið upp á mál, at eg var heimaftur komin. Fyrispurningurin hjá Kaj Høj­ gaard var, um Ragnhard hevði viljað hjálpt til í saghúsinum í eina viku, har plankar skuldu klúgvast, og hetta var ov tungt hjá einum manni at fáast við. - Plankarnir skuldu brúkast til útbygging av kirkjuni við Sjógv á Strondum. Tað er eitt sindur løgið at hugsa sær, at henda eina vikan, eg varð biðin um at hjálpa til í saghúsinum, skuldi gerast til meira enn 40 ár! sigur Ragnhard Hansen brosandi. Sigldi í fleiri ár Hyggja vit í stuttum gjøgnum lívs­søguna hjá hinum nú 72 ára gamla, fór hann fyrstu ferð til skips sum 16 ára gamal. - Eg helt meg vera eitt sindur gamlan, tá eg fór til skips, tí nógv­ ir dreingir fóru longu, tá teir vóru 14. Tað var ikki so vanligt, at dreingir fóru í preliminerskúla tá. Teir vildu heldur til skips, og tað vóru meira genturnar, sum høvdu hug at fara í skúla, haldi eg. Sum 13-14 ára gamal fór Ragn­ hard Hansen at arbeiða á flaka­ virkinum Lynfrost í Sal­tangar­á, og her fekst hann ser­liga við at “snara” hummara, sum tey róptu tað. - Bátar trolaðu eftir hummara á Tangafirði, og tað kundi vera ein nokso stór rúgva, sum teir komu við. Men, Ragnhard Hansen fekst eisini við annað arbeiði, tá hann varð liðugur við barnaskúlan. Eli Han­sen, pápabeiggi hansara, bygdi sær hús á Líknagøtu um hetta mundið, og tað var Esmar Lam­hauge úr Rituvík, sum stóð fyri byggingini. - Eg varð spurdur, um eg vildi hjálpa til – at halda í og slíkt, og eg segði, at tað kundi eg gott, um eg ikki fekk nakran kjans við skipi. Eg hjálpti so Esmari í nakrar mánaðir, og mær dámdi væl at fáast við hetta arbeiði. Sjálvur heldur Ragnhard Han­sen, at hevði hann tá fingið læru­pláss sum húsasmiðjur, hevði hann helst tikið av, men har vóru ikki timburmeistarar, sum høvdu útbúgving og sum tí­ skil kundu taka lærling. Í staðin vóru onkrir snikkarameistarar í økinum, men hugurin hjá unga dreinginum lá heldur til húsa­ smíð. - Seinni, tá eg fór at arbeiða í timburhandlinum og koyra timbur og annað út til við­skifta­ fólk, dámdi mær eisini væl at vera úti og síggja, meðan menn smíðaðu, og her fingu vit nógv góð prát um leyst og fast. Byrjaði við Høganesi Ragnhard Hansen fór sín fyrsta túr til skips sum 16 ára gamal NØVN Ein vika gjørdist til 40 ár í sama starvi - Tað er eitt sindur løgið at hugsa sær, at henda eina vikan, eg varð biðin um at hjálpa til í saghúsinum hjá Højgaards Handilsvirki á sumri í 1978, skuldi gerast til meira enn 40 ár, sigur Ragnhard Hansen, sum eisini hevur roynt tað mesta á havinum Ragnhard Hansen er ógvuliga takksamur fyri hátíðarløtuna, sum Borg skipaði fyri seinasta fríggjadag, tá starvsfelagar og familja høvdu høvi at heiðra hann fyri sína drúgvu og trúgvu tænastu í fyritøkuni