hósdagur 21. februar 2019síða 6

FRÍGGJADAGUR 22. FEBRUAR 2019 SOSIALURIN 22 6 PÆTUR HJALMAR EVENSSON 31. august 2017 var ein dagur, sum 70 ára gamli Palli á Dul ongantíð fer at gloyma. Kvøldið fyri gjørdu hann og vinmaður hansara Leo Clothier av at fara ein túr á flot við glastrevjabátinum hjá Palla, Mars. Leo var illa sjúkur, men hann vildi so fegin sleppa ein túr við kalvalínu vestanfyri, sum honum dámdi so væl. Hann fortaldi fólki, at hetta bleiv helst hansara síðsti túrur. Tað vísti seg so eisini, at hetta bleiv hansara allar síðsti túrur, tí hann kom ongantíð á land aftur. Teir blivu partur av einum samanstoyti við stóra farmaskipinum Mykines. Palli yvirlivdi, men Leo druknaði, 71 ára gamal. Í dag skilir Palli ikki, hví mann í Føroyum ikki hevur neyðugu tólini, sum kunnu tryggja, at mann fær fólk, sum eru druknað, uppaftur. Samanstoyturin Klokkan er farin av midnátt, og tað er myrkt, nú teir báðir vinmenninir eru á veg heim. Teir eru staddir mitt á fjørðinum millum Sandoynna og Hest og sigla spakuliga við umleið 6 míla ferð, tí tað er so myrkt. Knappliga varnast teir, at eitt ovurstórt skip kemur siglandi um Kirkjubønes. Teir gerast bilsnir, tá teir síggja tað kraftiga ljósið koma nærri og nærri. - Vit blivu samdir um at halda sjóreglurnar og snaraðu í stýriborð. Vit snaraðu 90 stig og sigldu beint ímóti Sandoynni fyri at koma afturum stóra skipið og so yvir á Gomlurætt, fortelur Palli á Dul, sum er úr Havn. Teir umborð á Mars vænta, at stóra skipið eisini fer at snara í stýriborð, men tað heldur fram í somu kós. Skjótt eru fáir metrar millum lítla útróðrarbátin á 26 fót og risastóra skipið, sum hevur 20.000 hestar. Teir eru báðir staddir í stýrihúsinum. Leo frammi í stýrihúsinum við rútin, meðan Palli situr við hurðina afturi á dekkinum. - Knappliga rópar Leo á meg: “Út! Út! Vit verða ásigldir!” Hann er ikki meira enn liðugur at rópa, og so er skaðin hendur. Mykines siglir beint inn á bakborðssíðuna aftan fyri miðjuna á lítla Mars bátinum. Báturin fer runt í samanstoytinum, og teir eru nú undir vatni. Einsamallur í myrkrinum Palli á Dul sær vinmann sín aftan fyri seg, tá hann fer út gjøgnum hurðina í stýrihúsinum. Hann tekur í karmin og megnar akkurát at hála seg út, meðan sjógvurin fossar inn, og hann sær ikki Leo aftur. Til alla lukku kemur Palli upp við síðuna av bátinum, sum nú liggur við kjølinum uppeftir. Hann fær fatur á einum lensiholi, sum hann fær gott tak um. Har hongur hann púra einsamallur í bøla­ myrkinum mitt í Skopunarfirði og vónar, at vinmaður sín eisini kemur upp. Men har kemur eingin Leo. Palli á Dul sær tað stóra skipið sigla víðari. Teir høvdu ivaleyst ikki lagt merki til samanstoytin, hugsar hann. - Eg rópti “tykkara helvitis fanar! Sóu tit ikki, hvat tit gjørdu?”. Eg var skelkaður og hugsaði ikki um, at teir sjálvandi einki hoyrdu, so langt burturi teir tá vóru. Helt stundin var komin Mars báturin rekur eystureftir við eystfallinum, og avstandurin millum Mykines og Mars verður longri og longri. - Báturin byrjaði at søkka Her eru Leo Clothier og Palli á Dul á einum av mongu túrunum við kalvalínu. Teir hava nógvar túrar tilsamans, bæði við línu og við snellu Blivu ásigldir í Skopunarfirði: PERSÓNSSØGA: Palli á Dul - TAÐ PÍNIR MEG AT VIN­MAÐUR MÍN IKKI LIGGUR Í KIRKJUGARÐINUM - Eg var har, tá hann sjólætst. Men eg fekk ikki hjálpt honum. Tað er ein sorg, sum eg ikki sleppi burturúr, sigur Palli á Dul, sum saman við vinmanni sínum Leo Clothier bleiv partur av einum samanstoyti í Skopunarfirði