mikudagur 1. desember 2004síða 26

26 Nr. 230 - 1. desember 2004 – Føroysk fiskivinna kann fáa stórar møguleikar í Peru, sum er heimsins næststørsta fiski- vinnutjóð Altjóða samstarv Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Møguleikarnir hjá føroysku fiskivinnuni á fjarleiðum verða alsamt trengri og trengri. Fyri at fáa fleiri bein at standa á, hava føroyingarav og á roynt at menna fiski- vinnusamstarv við fjarskot- in lond. Í hesum sambandi hava vit roynt okkum í Ný Sælandi og ymsastaðni í Afriku. Men hesar royndir hava allar verið miseydnaðar. Nú royna vit so einaferð afturat. Aftrur hesuferð er tað langt burturi, við kyrra- hav, beint sunnanfyri mið- kringin, – í Peru. Og tað kann so skjótt vera at fiskivinna í Føroy- um og Peru fara at ganga saman í eitt samstarv, sum kann verða ógvuliga gev- andi fyri báðar partar. Og tað eru nógv betri útlit til, at hetta samstarvið fer at hepnastbetri, tí hesu- ferð er ætlanin at fara ørðvísi til verka, sigur Bogi Eliasen á uttanríkisdeildini hjá landsstýrinum, sum hevur avbeitt við hesi ætl- anini fyri landsstýrið. Hann sigur, at í hesum føri er ætlanin at menning- arhjálp og vinnuligt sam- starv skulu ganga hond í hond. – Tað byrjaði alt við ein- um vilja hjá hesum lands- stýrinum um, at føroyingar átaka størri altjóða ábyrgd í sambandi við menningar- hjálp. Altjóða samfelagið hevur meiri ella minni sett sum mál, at tey ríku londini eiga at brúka 0,7 % av bruttu- tjóðarinntøkuni til menn- ingarhjálp. Men tað er so ómetaliga langt frá, at føroyingar hava livað upp til hendan setn- ingin, tí hesi seinastu árini hava vit bara brúkt 300.000 krónur um árið til menning- arhjálp. Skuldu føroyingar livað upp til altjóða áseting- arnar, skuldu vit latið sjey milliónir í menningarhjálp. Tað hevur hetta landsstýrið sett sær fyri at bøta um og á fíggjarlógini fyri 2005, er játtanin til menningarhjálp 10 faldað upp í 3 milliónir. I hesum sambandi hevur landsstýrið eisini sett sær sum mál, at peningurin skal brúkast til veruliga menn- ingarhjálp og ikki bara til hjálp í sambandi við van- lukkur. Sostatt skal pen- ingurin brúkast til menn- ingarhjálp og ikki bara til neyðhjálp. – Peningurin skal sostatt ikki bara latast, men heldur brúkast til burðardygga menning í einum øki, sigur Bogi Eliasen. Hann sigur, at landsstýrið helt tað vera rættast at brúka peningin í einum oyggjalandi, sum líktust Føroyum ella at brúka teir í einum ávísum øki í einum størri landi. – Men fyri at fáa skapa burðardygga, vinnuliga menning í einum øki, er tað av stórum týdningi at hava vinnulívið við, tí tað er vinnulívið, sum dugir best at menna eina vinnu og sum dugir best at ráðgeva um vinnulív og sum dugir best at loysa ávísar vinnu- ligar uppgávur í landinum, sum menningarhjálpin skal latast til. – Vit høvdu væntað, at tað skuldi taka okkum nøk- ur ár at sannføra vinnulívið í Føroyum um at hetta kundi verða ein møguleiki. – Men eftir at frágreið- ingin um menningarhjálp hevði verið fyri í løgtingin- um, hendi tað, at vinnulívs- fólk vendu sær til okkara og vístu okkum á Peru. Talan var um fólk, sum høvdu innlit í viðurskiftini í Peru og sum eisini høvdu ítøki- lig vinnulig áhugamál. Men tey vildu eisini arbeiða við menningarhjálp. Hetta er eitt arbeiði sum kollfirðing- urin, Jógvan Martin Joen- sen, hevur samskipað. – Tá ið tað nú vísti seg beinanvegin at vera ein ítøkiligur áhugi fyri Peru, gjørdi landsstýrið av at taka av tilboðnum, um vit kunnu siga tað soleiðis, heldur enn at brúka langa tíð at leita eftir øðrum, hóskandi ætl- anum. Í hesum sambandi var Bogi Eliasen í Peru í summar. Samstundis var ein sendinenevnd av før- oyskum vinnulívsfólkum í Peru. Menningarhjálpin og vinnuligi áhugin annars eru atskild, men tað gagnar av- gjørt einum slíkum arbeið- ið at hava vinnulívið við og tað er ein fyrimunur at taka báðar tættirnar við. Og tá ið Føroyar og Peru kunnu hava Anfinn Olsen, Eduardo Pastor, Jógvan Martin Joensen, Alejandro Jimenez Morales fiskivinnuráharri, Walter Benavente Collantes ráðgevari, Pedro Oleachea varakonsul og Bogi Eliasen