hósdagur 2. mai 2019síða 13

FRÍGGJADAGUR 3. MAI 2019 SOSIALURIN 50 13 sigur Tór Verland Johansen og vísir á gongdina seinastu árini viðvíkjandi brandingini. - Av tí at atkvøðugreiðslan er blivin rættuliga politisk seinastu árini, hevur brandið í ávísan mun eisini mist nakað av trúðvirðinum. Og í og við at sangirnir eru tøkir langt áðrenn finaluna, er nakað av spenninginum eisini burtur. Men kortini eru nógvir fjepparar og hyggjarar - kanska tí at vit sum menniskju verða drigin at einum tiltaki, sum er so stórsligið og har so nógv lond eru umboðað sama kvøld. Eitt kvøld, har ein vinnari skal finnast. - Ivasamt hvussu tað kann branda Føroyar Tór Verland Johansen vísir á, at Eurovision fær stóra umtalu sum heild, men umtalan í einum landi snýr seg ofta um tann luttakaran, sum umboðar tað ávísa landið. - Svenskarar tosa mest um sín lut­takara, danir um sín og íslend­ ing­ar um sín. Við øðrum orðum er tað avmarkað, hvussu nógv onnur skriva um onnur. Á tann hátt er tað eitt sindur nalvapilkarí, sigur Tór Verland Johansen. Hann sigur, at undantøkini koma, tá okkurt er uttanfyri tað vanliga. Sum til dømis ís­lendski BDSM-inspireraði techno­-bólk­ ur­in Hatari, sum við sang­in­um 'Hatrið Mun Sigra' umboðar Ís­ land í ár, Lordi úr Finnlandi, sum við 'Hard Rock Hallelujah' vann í 2006 og tá tvørkynda Dana Inter­ national úr Ísrael vann í 1998. - Tað er tó ivasamt, hvussu stórt PR-virðið hevði verið fyri Før­oyar sum land, tí í sjálvum grand­prixn­ um eru so nógvir luttakarar, og tí eisini avmarkað, hvussu nógv tíð er at fara í djúpdina við tí eink­ ulta landinum, sigur hann og stað­festir: - Í so máta er luttøka í Euro­ vision kanska ikki tað mest upp­ lagda valið, um tað snýr seg um at branda Føroyar. Har eru kanska aðr­ir hættir, sum møguliga kunnu branda Føroyar betri, enn at vit taka lut í Eurovision. Kann vera savnandi fyri føroyingar Men Eurovision-luttøka kann geva føroyingum okkurt annað enn branding, sum kanska hevur enn størri týdning enn uppmerksemið utt­anífrá. - Ein føroysk luttøka kann sjálv­ andi vera savnandi fyri nógvar før­oyingar. At lítlu Føroyar kunnu kapp­ast á jøvnum føti við stór lond, tað dámar okkum væl og tað styrkir okkara savningarmegi. Tað er eisini sunt og uppbyggjandi fyri eitt samfelag av hava fyrimyndir av ymiskum slag, og vit gleðast og gerast errin, tá tað gongst okkum føroyingum væl úti í heimi, sigur Tór Verland Johansen. Ein tvístøða Sansir stjórin metir tað vera iva­ samt, hvussu mann annars hevði kunnað gagnnýt Eurovision-lut­ tøk­una í Føroyum. - Fyrstu ferð hevði allarhelst verið eyka fokus á okkum sum nýggj­ur luttakari. Tað veldst tó eisini nógv um tónleikin og ein­ stakl­ingin ella bólkin, sigur hann og heldur fram. - Um tónleikurin, sum umboðar Før­oyar, onkursvegna hevur røt­ur til okkum og borðreiðir við onkr­ um serstakum, so fáa vit møguliga meira uppmerksemi. Samstundis er tað ein tvístøða, tí tónleikurin í Eurovision er stundum lættur, popputur og líkagyldigur, meðan nakað av tí besta tónleikinum, vit hava í Føroyum, stundum hev­ur meira tyngd, er meira melan­ kolskur og hevur kanska okkurt "veruligt" uppá hjarta. Men soleiðis er jú eisini í øðrum lond­ um: Tað mesta av tí besta kemur aldr­in við í Eurovision. Kunnu gera okkum galdandi Sjálvur er Tór Verland Johansen ikki í iva um, at tað hevði verið eitt gott hugskot at arbeitt ítøki­ligt fyri føroyskari umboðan í Euro­ vision-sangkappingini. - Vit hava jú sera dugnaligar tón­leik­arar í Føroyum, so sæð við tón­leikabrillum kunnu vit eins væl gera okkum galdandi sum aðr­ar tjóðir. Og um hugsað verður um áhugan millum føroyingar fyri Eurovision, so er púra vist, at nógv høvdu hildið tað verið sera spenn­ andi, og at tað hevði verið savn­ andi, sigur hann. AL IKKI BRANDA Tað er avmarkað, hvussu nógv onnur lond skriva um onnur. Á tann hátt er tað eitt sindur nalvapilkarí