leygardagur 4. desember 2004síða 10
‹ fyrra síða allar 52 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 233 - 4. desember 2004
2005 nærkast og við tí nýggjar avbjóðingar í samfelagnum
uppá gott og ilt. Ein av hesum eru nýggj andlit á ymsum leið-
andi økjum í samfelagnum. Fólk, sum hava røkt síni størv væl
og virðiliga í mong ár, gevast og onnur taka við í teirra stað.
Millum hesi nýggju andlit eru m.a. tvey, ið fara at standa á
odda fyri tveimum fyri Føroyar týdningamiklum stovnum – in-
stitutiónum. Vit hugsa um Norðurlandahúsið og Ríkisumboðið.
Tveir stovnar/institutiónir, sum hava útlendsk oddafólk og sum
í stóran mun eru við til at byggja brýr millum okkara samfelag
og umheimin. Í báðum førum verður talan um tvey donsk
andlit, sum vit uttan iva fara at hoyra meira til í komandi árum.
Í Norðurlandahúsinum fer danski Niels Halm at avloysa ís-
lendsku Helgu Hjörvar og á Ríkisumboðum fer Søren
Christensen at avloysa Birgit Kleis.
Lat okkum beinanvegin takka teimum, sum fara í komandi
ári, fyri trúgva og góða tænastu, samtíðis sum vit ynskja teim-
um báðum nýggju vælkomnum. Vónandi koma ikki allar
ávaringar, gitingar og metingar um ringar tíðir at passa heilt.
Vónandi fer samfelagið - eisini við tí arbeiði, sum hesar in-
stitutiónir gera, at halda tørn og klára seg í eini ella aðrari
kreppu ella í verri tíðum.
Tað hevur týdning at hava eina livandi og blómandi mentan,
eisini ella kanska ikki minst tá tað sansar at búskaparliga. Tí
fær nýggi stjórin í Norðurlandahúsinum eina krevjandi
uppgávu: nevniliga at tryggja, at mentanarliga virksemið ikki
verður skert, hóast búskaparligu karmarnir verða trengri. Til
tess skal hann m.a. fáa okkara stuðul, hvat so enn ein
fjølmiðil megnar í so máta. Vælkomin harra Halm.
Ríkisumboðið er – hóast tað liggur í hjartanum á høvuðsstaðn-
um og miðskeiðis millum lóggevandi og útinnandi valdini, løg-
tingið og landsstýrið - rættiliga anonymt. Tað er sum um tess
leiklutur er vorðin alt meira ein eygleiðaraleiklutur. Vit kunnu
so bara vóna, at nýggi Ríkisumboðsmaðurin megnar at tryggja
eitt gott samskifti og samstarv millum føroyskar og danskar
myndugleikar. At byggja brýr millum samfeløgini. Mong og
stór mál standa fyri framman at loysa. Heldur ikki her skal
okkara leiklutur sum fjølmiðil ikki liggja eftir. Vælkomin harra
Christensen.
Eitt lítið ynski hava vit til nýggja Ríkisumboðsmannin, sum
kann tykjast onkrum óneyðugt og ov avmarkað at taka fram
her. Vit gera tað kortini. Vøkru urtagarðarnir í miðbýnum, sum
í dag eru afturlatnir og ogn hjá statinum, herímillum tann hjá
Ríkisumboðnum, áttu at verið latnir føroyskum mynguleikum
og eftir tað latnir upp fyri almenninginum. Hóast vit halda okk-
um eiga eina ta vakrastu náttúru í heiminum, so er tað kortini
ein sannroynd, at Tórshavn sum høvuðsstaður manglar tað allir
aðrir høvuðsstaðir við virðing fyri sær og sínum hava,
nevniliga almennar parkir, sum øll fólk kunnu hava gleði av.
Vitandi at bert fá støð finnast í býnum, sum kunnu kallast ella
brúkast sum so, og at grønu blettirnir verða lagdir undir asfalt
til parkeringspláss, tá átti tað at verið eyðsæð, at stóru urta-
garðarnir hjá statinum, sum í dag bert fátal hevur gleði av, vera
latnir upp fyri almenninginum til gleði fyri øll. Tað skal vera
okkara fyrsta ynski til nýggja Ríkisumboðsmannin. Enn eina-
ferð vælkomnir Christensen og Halm, og tøkk til Kleis og
Hjörvar fyri eitt gott arbeiði.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Nýggj andlit –
nýggjar tíðir
VIÐMERKINGAR
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Fíggjarleiðari: Tóki Højgaard
toki@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Teresa Jensen teresa@sosialurin.fo
Hjørdis Gregersen hjordis@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Solby Eliasen solby@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Páll Holm Johannesen pall@sosialurin.fo
Terji Nielsen terji@sosialurin.fo
Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo
Eydna Skaale eydna@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Terji Nielsen terji@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 220727
e-post: aki@sosialurin.fo
e-post: dagfinn@sosialurin.fo
Sosialurin í Eysturoy:
Postsmoga 143, Saltangará
tel. 447820 fax 449520
tel. 228909
e-post: vilmund@sosialurin.fo
Sosialurin í Vágum:
360 Sandavágur
tel. 333820, 220507 fax 333720
e-post: edvard@sosialurin.fo
e-post: vagar@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Føroyaprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 341800, Fax 341801
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Sjófuglurin í stórari kreppu
Urtagarðurin hjá Jarðarráðnum
Simme Arge
Jacobsen,
form. í Veiðifelagnum
Byrsumúla
Viðmerking til grein í
Sosialinum um Sandvíkir,
hvar Elisabeth Eldevig,
form. í Jarðarráðnum verð-
ur siterað.
Hon sigur, at Jarðarráðið
hevur mist tolið við Tórs-
havnar kommunu, men vit
hava langtsíðani mist tolið
við Jarðarráðnum:
Hon sigur málið um
vegin vera gamalt, men tað
er ikki gamalt í jarðar-
ráðshøpi, bert tvey ár.
Tað er neyvan av tilvild,
at hon brúkar argumentini
hjá Hanusi Vang um at tú
fert inn í urtagarðinum hjá
øðrum at velta, og so send-
ur hon politi eftir brots-
manninum. Hetta kenna vit
aftur.
Lat okkum halda okkum
til myndina við urtagarðin-
um: Tá ið Jarðarráðið selur
eitt stykki mitt í urtagarð-
inum hjá sær, má tað eisini
lata atgongd til stykkið, ella
atkoyring, eftir teimum
treytum, sum Landsverk og
Matrikulstovan seta fyri at
kunna frálesa stykkið.
Hetta er tvítungan hjá
Jarðarráðnum: Alt er í lagi
við at lata stykkið til
kommununa, umframt tað,
sum krevst til vegin. Men at
kommunan uppfyllir sínar
treytir og ger tann kravda
vegin, tað er brotsverk, sum
fútin skal steðga.
Men vit bíða í góðum
toli, tí tað kann ikki bera til,
at almennir stovnar kunnu
brúkast til at gjøgnum-
knúska privat áhugamál.
Erik Mortensen
Fyri nøkrum árum síðan
kom bók út sum æt »Farvel
til Grønlands natur«. Ein
bók, sum greiddi frá av-
oyðing sum av fuglinum
var fyri í Grønlandi, tey
seinastu nógvu árini.
Hesa bókina kom mær til
hugs, nú eg eri farin at
skriva um gongdina hjá sjó-
fuglinum í Føroysum sein-
astu 40 árini. Ein gongd,
sum bara gongur ein veg,
við nøkrum fáum undan-
tøkum, og tað er niðureftir.
Skal ikki endurtaka tað
sum hendi av broytingum í
landsgrunninum,
sum
hevði við sær, at líkindini
vernaðu hjá sjófuglinum.
Hann fær ov lítið at eta,
ikki um at tala at lítið og
onki kemur undan av pisum
vegna hungur. Hesin mat-
kovin sum hevur verið full-
ur av mati, og sum hevur
verið álitið hjá sjófuglinum
bæði at liva í og eiga.
Nú kom ein nýggj tíð, við
stórari óvissu, sum gjørdi
tað at ólag kom í vistskip-
anina. Latum okkum taka
tey seinastu 15 árini.
Okkurt árið hevur glógva
í. Tú fær eina vón um at
vend er komin í, men so er
aftur galið.
Og fleiri ár á rað koma,
sum minnir ein á at hetta ár-
ið bara var ein glotti. At alt
gongur sína skeivu gongd.
Úrslitið er har eftir, tað
síggja vit í dag.
Fuglurin bara minkar í
bjørgunum.
Ein syrgilig sjón. Er
ongin fuglur eftir í 2020 –
altso um 15 ár? Eg vóni tað
ikki.
Hetta kann bara ikki
halda fram.
Hvat er orsøkin? Er ein
orsøkin fiskiskapurin?
Hetta at skipini sópa
fiskin úr sjónum sum elvir
til alt hetta ólagið?
Lomvigi, rita, terna, lundi
og annar fuglur, sum livir av
nebbasild
minkar
við
fúkandi ferð. Hjá nátanum
og summum másasløgum er
eisini vend komin í. Hjá
teimum kann ein orsøkin
vera at meira kemur til
sættis hjá fiskiskipunum og
á flakavirkjunum.
Samanumtikið eru vit í
einari stórari umhvørvis-
kreppu. Næstan allur tann
fuglurin sum livir beinleiðis
ella óbeinleiðis av sjónum
minkar meira ella minni.
Árið 2003 var vánaligt.
2004 er nógv verri.
Tað byrjaði við eini
armóð, sum valla nakar av
okkum hevur sæð fyrr. Tá
ið várið kom, komu flokkar
í túsundatali av hungraðum
lomviga, mest vangagráa
undir land. Hesir bíðaðu
bara eftir deyðanum. Tað
hava verið nógv túsund til-
samans. Tí tað sum fólk
sóu, var helst bara toppurin
av ísfjallinum.
Tað er merkiligt, hvussu
lítlan áhuga fjølmiðlaheim-
urin og almenningurin hev-
ur fyri tí sum hendir í nátt-
úruni. Undantikið Dimma-
lætting sum hevði eina
mynd av svøltaðum lomviga
við einum petti av tekst
undir.
So støðan hjá lomvigan-
um fer helst at versna upp-
aftur meiri í komandi tíðum.
Fiskirannsóknarstovan
hevur í nógv ár gjørt kann-
ingar av gróðri og æti á
landgrunninum. Um sam-
spælið millum djórini sum
veiða, og tey sum verða
veidd. Men eitt sum al-
menningurin lítið og onki
hevur hoyrt um, er at sjó-
fuglurin eisini hevur fingið
sín part av heildini. Hann er
jú partur av vistskipanini.
Bergur Olsen hevur í
nógv ár havt nágreiniligar
teljingar av lomviga, ritu og
náta í bergi í Skúvoy. Hvat
er komið undan tey ymisku
árin og nógv annað t.d. av
lundanum.
Tíggjunda hvørt ár telur
hann so allan lomvigan og
rituna í øllum Føroyum.
Eitt ógvuliga týdningar-
mikið tilfar sum bara veksur
í virði sum árini líða. Tilfar
sum bara verður goymt
burtur. Men ongantíð kemur
okkum til kunningar. Ein
skylda sum ein almennur
stovnur eigur at havna.
Eisini Jens Kjeld Jensen
hevur í nógv ár gjørt týdn-
ingarmiklar kanningar, sum
sjálvlandi eigur at verða
partur av frágreiðingini.
Samanumntikið
eigur
tjóðin at fáa eina heildar-
lýsing av gongdini í land-
grunninum tey seinastu 15
árini t.d. hví føðin ikki er
til, ella í ov smáum nøgd-
um. Hví hon ikki sampakk-
ar við tíðina, tá ið fuglurin
eigur. Sjálvandi hevur tað
altíð verið ymiskt frá ár til
ár. Men hví er tað so langt
ímillum nú, at hóttafall er
komið á allan sjófuglin?