týsdagur 28. mai 2019síða 15

15 Mikudagur 22. oktober 2014 · Nr. 120 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 29. mai 2019 · Nr. 61 NØVN Einu Jacobsen skyldkonuni til minnis. ( f. 22.mai 1941 d. 21. apríl 2019) Hon hevur sungið við Fuglafjarðar sangkóri alt sítt lív. Hevði so sera vakra sopranrødd. Munnstillt og friðarligt var lívslagið títt. Tú hevði eina alfagra, skaldakenda sopranrødd. Sang so ljóst og fagurliga, ið nørdi um tónsettu løtuna, gav lív til ein kensluligan dám, ið fjálgaði um kórtónarnar á margblømdu sangkóra gøtuni. Tók hendur mangan dag um ljómin, ljóðið og livandi vøkru sangrøddina, Ið lyfti kórið, sangin upp Í ljóst randvovið kórlag. Borin í heim 22. mai nítjanhundrað fýrati eitt- fagra, snøgga, fitta Eina- væl úr hondum greidd, sum skrivast kann um á fleiri rókum - við døggvovnum stavum - undan skarðvøkrum varðum. Mangan lyfti tú tína vøkru rødd upp á loftinum í kirkjuni - undir Gudstænastuni. Nú syngur tú sálmar vakrar í himmiríkis høllum - á vøkrum, tónsettum vøllum millum ævigar, vaggandi akrar. Frits Mogens Petersen 17.06.1929 – 08-05-2019 in memoriam Nú fórst tú um ta síðstu lág, nú evsta lið tú náddi og slepti bæði nál og tráð, sum tú so tolin tráddi. Tú vart so birgur lívið langt í øllum, sum tú gjørdi, og megnaði hvønn dag so mangt, sum vítt um fold teg førdi. Men fjálgast kendist heim títt kært, har barnaspor tú átti, har lívsins lærdóm tú fekst lært, og mangar dygdir náddi. Og sjónleikin tú ikki sveik, í dansistovu inni, har tú við hegni leikti leik, sum livir enn í minni. Og Henny tín varð eydnusól, her børn tit áttu saman, her fylgja fylti heim og hól við kærleika og gaman. So vøkur sjón var oss at sjá, ja, okkum fragd og frøi, tá tit hvønn dagin sóust gá, um tún á bygdarbøi. Ja, Mogens aldri sá eg mann, har ár ei skaldu sinni, tí hvat eg spurdi, svar tú fann úr tínum ríka minni. Nú fylgdi tú í fedra slóð um góða gylta liðið, har forløg eru sælum fró. Vár vinur: Hvíl í friði! pmp Til minnis um mammu mína Sólveig Olsen Eg takki tær fyri alt tú er fyri meg og mína familju Takki tær fyri allan kærleika og umsorgan tú gav mær Mangar góðar løtur vit eiga saman – Serliga Íslandstúrurin stóð okkum nær Tær løturnar eru varðar í mínum lívi. “Lítli Viggo er mín verndareingil” Brosið á tínum andliti lýsti upp. Hann var títt eitt og alt - eitt ljós í myrku tíðini Síðsta tíðin her á fold var ikki løtt hjá tær Eftir longri sjúkralegu orkaði tú ikki meir Eg vil sleppa Heim - segði tú, tá kreftirnar ikki vóru meir. Nú ljósið eftir langan vetur skyggir Var tíðarljósið hjá tær mamma – runnið Saknurin er stórur, nú tú er farin Heim Í Himnahøll, har einglavakt tær tekur ímóti Hvíl í friði góða mamma og takk fyri alt! Lat Harran styrkja okkum í sorgini Ærðað verið minni um okkara elskaða mammu Jesus ver hjá tær – vit møtast ein dag í Himnahøll aftur Steinbjørn v/ familju Sosialurin 341800 fyrst og fremst www.in.fo