Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-06-20, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 20. juni 2019síða 6

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 21. JUNI 2019 SOSIALURIN 70 6 HALLUR AV RANA T á súkklararnir í teim­ um eyðkendu gulu vest­unum hjá Team Rynkeby í næstu viku fara av landinum við Norrøna verður 40 ára gamla Frida Sol­ bjerg Augustinussen við í hópi­ num, ið skal súkkla alla leiðina til franska høvuðsstaðin Paris. Ferðin verður tikin aftaná tvey ár, ið hava verið merkt av einum stríði fyri lívinum hjá nú fimm ára gamla soninum Jon­ hard, sum í 2017 fekk staðfest ein svull í heilanum. Eitt tungt stríð, ið familjan kom sigrandi ígjøgnum, og sum er beinleiðis orsøkin til, at Frida Solbjerg Augustinussen nú fer við Rynke­ by liðnum til Paris. - Tá vit vóru í Danmark í sam­ band við kemoviðgerðina, plagdi eg at sita og hyggja út gjøgnum vind­eyga og síggja tey, ið runnu runt um sjógvarnar. Tá rann mær í huga, at man sigur at rørsla er góð fyri likam og sinn. So eg sendi boð eftir renniskógvunum í Føroyum, tí kanska kundi tað lættu um tungu støðuna. Tá eg hevði verið tann fyrsta ella næsta rennitúrin, segði eg við meg sjálva, at nú var eittans mál eftir. Óansæð um Jonhard kom livandi frá viðgerðina ella ikki, skuldi eg við Team Rynkeby til Paris, sigur Frida Solbjerg Augustinussen. Alt rapaði Í 2017 tóktist Frida Solbjerg Augustinussen at hava stýr á sínum lívi. Hon og maðurin Jón­ leif áttu fýra børn, 16 ára gomlu tví­burarnir Laila og Elisa, 11 ára gamlan sonin Finnur og 3 ára gamla Jonhard. - Vit høvdu stýr á øllum. Børn­ ini vóru vorðin nokk so stór, vit fingu nógva hjálp við tí yngsta og øll vóru bara so glað fyri hendan lítla eftirnølaran - og brád­liga bleiv hann bara sjúkur, sigur Frida og leggur afturat. - Eg plagdi at siga, at bara børn­ini ikki verða sjúk, so klári eg alt. Men so hendi hetta. Nú havi eg roynt tað, og havi enn ilt við at skilja tað. Tað er virkuliga óveru­ligt tað, sum vit hava verið ígjøgnum. Man heldur man hevur stýr á lívinum og so rapar alt. Staðfestingin Tað var í august 2017, at Frida Sol­ bjerg Augustinussen varnaðist, at okkurt var áfatt við Jonhard. Hann spýði regluliga og høvdið helti eins og hevði hann hald í nakkanum. Men hóast fleiri vitjanir til kommunulæknan, so bleiv einki meira gjørt við tað. Vend kom tó í, tá maður hennara, ið er sjómaður, kom heim av túri, og sá støðuna. Dagin eftir fóru tey aftur til lækn­an og løtu seinnu sótu tey umborð á Smyrli á veg til Havnar. - Jonhard bleiv skannaður í Havn, har teir funnu ein svull. Av­gerðin bleiv beinanvegin tikin, at senda hann til Danmarkar dagin eftir. Alt gekk so skjótt fyri seg. Vit vóru á læknamiðstøðini í Vági klokkan 09.30, umborð á Smyrli klokkan 10.30 og dagin eftir sótu vit í Danmark. Hetta var 13. september og vóru vit ikki aftur heima í Vági fyrr enn í februar, greiðir Frida Solbjerg Augustinussen frá. Upp á eitt eygnabrá Um upplivingin av at heimurin bleiv vendur á høvdið var ógvus­ ligur fyri foreldrini, so var tað ikki minni fyri eldru systkini, ið vistu av ongum. - Finnur, ið tá var 11 ára gamal, kom heim úr skúla seinnapartin til eini opin og tóm hús. Vit væntaðu jú, at vera heim aftur bein­an­vegin. So tá hann ringdi fekk hann at vita, at hann mátti koma norð við Smyrli, tí vit vóru í Havn tí lítlibeiggin var sjúkur og at vit fóru til Danmarkar í morgin. Tað var ein ordilig keði­ lig uppliving hjá honum, minnist Frida aftur á og leggur afturat. - Laila og Elisa vóru tá 16 ára gamlar og vóru júst byrjaðar á Húsarhaldsskúla í Klaksvík. Bróður­konan fór norð eftir teim­ um og gav teimum boð. So øll komu til Havnar at siga farvæl. Tað var grátur og tannagrísl. Upp á eitt eygnabrá bleiv okkara lítla familja skilt sundur. PERSÓNSSØGA Frida Solbjerg Augustinussen - Tá vit vóru í Danmark í samband við kemoviðgerðina, plagdi eg at sita og hyggja út gjøgnum vindeyga og síggja tey, ið runnu runt um sjógvarnar. Tá rann mær í huga, at man sigur at rørsla er góð fyri likam og sinn. So eg sendi boð eftir renniskógvunum í Føroyum, tí kanska kundi tað lættu um tungu støðuna. Tá eg hevði verið tann fyrsta ella næsta rennitúrin, segði eg við meg sjálva, at nú var eittans mál eftir. Óansæð um Jonhard kom livandi frá viðgerðina ella ikki, skuldi eg við Team Rynkeby til Paris. Tað sigur Frida Solbjerg Augustinussen, ið fyri tveimum árum síðan upplivdi, at trý ára gamli sonurin fekk staðfest krabbamein í heilanum. Og í næstu viku byrjar ferðin til Paris - ONKUR TÁR TRILLA