Sosialurinarkiv
Sosialurin 2019-07-04, síða 5
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 4. juli 2019síða 5

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 5. JULI 2019 SOSIALURIN 76 5 Men tað veldst eisini um orkuna hjá mær, og eg hugsi nógv skjótari, enn eg skrivi. Plot-twist og óvanlig evni Eyðun Salberg Magnussen hevur gott hugflog, og hetta sæst aftur í søgunum hjá honum. - Mær dámar væl at finna uppá sovorðið, sum ikki er so van­ligt, og mær dámar væl at gera nógv burtur úr plot-twist­ um, sigur Eyðun, sum í hesum sam­bandi hevur funnið út av, at mann skal ansa sær, hvørji evni mann skrivar um í Føroyum. - Eg kann gott blíva eitt sindur nervøsur fyri, at fólk halda, eg meini tað, eg skrivi, sigur hann skemt­andi. - Tað ber væl til at skriva um ting, sum einki hava við eins per­ sónligu meining at gera. Men eg haldi, at eg havi lært at ikki leggja í. Um fólk halda, eg eri per­són­arnir, eg skrivi um, so lat tey halda tað. Tað er eitt kynstur at seta seg í skógvarnar hjá øðrum uttan at føla tað sjálvur, sigur Eyðun og vísir á hugtakið empati. Lesur innvolverandi bøkur Ungi maðurin brúkar eisini nógva tíð upp á at spæla spøl, hyggja at filmi og lesa bøkur. - Um mann skal skriva og blíva ein góður rithøvundur, so hevur tað stóran týdning at hoyra nógvar søgur, sigur hann. Eyðun fær millum annað íblástur frá teirru amerikonsku bóka­seriuni, Choose Your Own Adventure. Hann fortelur um hugskotið handan hesar bøkur­ nar: - Mann lesur bøkurnar, sum eru skrivaðar í øðrum persóni, og so verður lesarin biðin um at gera av, hvat skal henda í søguni. Til dømis kann mann blíva spurd­ur, um høvuðspersónurin skal fara til høgru ella vinstru. Við hvønn svarmøguleika stendur hvør sítt síðutal, sum mann skal blaða upp á, alt eftir hvønn møguleika mann vel­ur, greiðir Eyðun Salberg Magnussen frá. Listarligar gávur sum fáur Kreativu evnini hjá Eyðuni síggjast eisini aftur í hansara tekn­ingum, sum hann hevur nógvar av. Hann plagar at hava tekningarnar hangandi á vegginum, men av tí at hann kort­síðani er fluttur inn í nýggja íbúð, eru myndirnar ikki komnar upp at hanga enn. Men tær eru á telduni. Hann vísir nakrar av myndunum fram, og tað er ikki eiti á listarlig evni, hesin ungi maðurin hevur. Hann hevur sín serstaka stíl, og tekningarnar eru litríkar og humoristiskar. - Um eg skrivi eina søgu um onkrar persónar, so dámar mær væl at tekna teir eisini. Tað gevur mær onkursvegna eina klárari mynd í høvdinum í mun til søguna. Um eg komi í tankar um okkurt, sum eg vil tekna, so tekni eg tað. Tað er sum at fara á ves, tað má bara út, sigur hann við einum skálkasmíli. At góðtaka støðuna Tað gevur góða meining hjá Eyðuni at brúka so nógva tíð í kreativa horninum. - Mær dámar tað sera væl, men eg fái jú heldur ikki gjørt so nógv annað. Eg fái ikki arbeitt van­ligt, líka sum onnur fólk, so okkurt má eg gera, sigur hann. Eyðun hevur langt síðani lært at góðtaka sína støðu við rørslu­ tarni. - Í mínari støðu skal mann bara læra at góðtaka tingini, sum tey eru. Tað er eingin orsøk at blíva við at spyrja spurningar sum “Hví eg? Hví?”. Tað er jú líka­ mikið hví, tí soleiðis er tað bara. Hetta hevur sett tingini í per­ spek­tiv, og hann veit, at mann ikki kemur langt við at vera nega­tivur. - Eg kann gott blíva eitt sindur irriteraður, tá fólk lasta sær sjálvum fyri ting, sum tey ikki kunnu stýra. Tað er eingin or­ søk til at fara heilt niður í kol­ kjallaran, tí at tað til dømis er kríggj í heiminum. Mann kann ikki steðga øllum tí keðiliga í heiminum kortini. Og tað nytt­ar ikki at føla seg illa um tað, tí mann ikki fær gjørt nakað við tað, sigur Eyðun Salberg Magnussen. Góðar umstøður í Føroyum Positiva lyndið sæst eisini aftur, tá mann spyr hann, hvussu um­ støðurnar hjá teimum, sum bera brek í Føroyum, eru. - Um mann leitar eftir trupul­ leik­um og avbjóðingum, so ber sikkurt til at finna okkurt, sum kann gerast betur. Men fyri mítt við­komandi eru umstøðurnar góð­ar, sigur hann og samanber við Danmark. - Umstøðurnar hjá rørslu­ tarn­að­um í rullistóli eru væl betri í Danmark, um mann hugs­ar um gongubreytir, sum jú allar eru á flatum lendi. Men tað fær mann ikki gjørt nakað við í Føroyum, tí her er bratt av natúr, sigur Eyðun, sum brúkar ein pinn á rullistólinum at stýra við, tá hann ferðast í almenna rúmi­num. - Tað kann vera óhugnaligt at fara eftir einari brekku og so knapp­liga snurra til síðuna og blíva lyftur upp úr stólinum. Mann følir tað so øgiliga gott, tá mann koyrir, fortelur Eyðun. - Burtursæð frá hesum eru um­støðurnar fínar. Men eg má siga, at eg haldi tað vera løgið, at summi matstøð og onnur støð ikki hava best møguligu at­komuviðurskifti til fólk við rulli­stóli. Tað kann ikki vera so ringt at gera tað møguligt hjá rulli­stólum at koma inn. Tað haldi eg, skuldi verið krav, sigur Eyðun Salberg Magnussen. PATURE@SOSIALURIN.FO Mær dámar væl at skriva og tekna, men eg fái jú heldur ikki gjørt so nógv annað. Eg fái ikki arbeitt vanligt, líka sum onnur fólk, so okkurt má eg gera