hósdagur 4. juli 2019síða 12
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 5. JULI 2019
SOSIALURIN 76
12
Óli Jacobsen
Óli Jacobsen
2. partur
T
ann 1. oktober 1946 fóru 66
føroyingar við Barjamu til
Scrabster fyri at fara á stór
hvalaveiðu í Suðuríshavinum
við hollendarum.
Í seinasta parti varð greitt frá ferðini
til Hollands. Høvuðskeldurnar til hesa
frásøgn eru Mikkjal Gulklett í Nólsoy
og frá hjá Poul Kamban frá pápa sínum
Marius Kamban.
Endiliga tann 14. oktober komu teir
umborð á móðurskipið, Willem Barendsz.
fyri at rigga til, áðrenn farið varð avstað.
Her var nógv at gera, tí ein hópur av útgerð
skuldi takast umborð líka frá heilivági til
flogfør.
Henda stóra ætlan vakti eisini stóran
ans í Hollandi, ikki minst tí fjølmiðlarnir
har gjørdu so nógv burtur úr henni.
Orsakað av tí stóra almenna áhuganum
fekk meginparturin av manningini frí
sunnudagin 20. oktober, so fólk kundu
sleppa umborð at vitja. Áhugin var eisini
stórur, tí ikki færri enn 4.000 fólk komu
“á gátt”.
Áhugin var framvegis so stórur, at tann
23., tríggjar dagar seinni, komu onnur 1.000
fólk á vitjan. Millum hesi var Bernhard
prinsur, maður Julionnu drotning. Men
tá ið menn eisini arbeiddu henda dagin,
var øll henda vitjanin til fortreð fyri
arbeiðinum umborð.
Tann 24. oktober var stór stórt ball
umborð, tí tann dagin var skipið yvirtikið
av reiðarínum. Ein ministari var umborð
tann dagin. Tá ið hann kom umborð, fór
merki felagsins til tops. Tað var ein javnur
streymur umborð av fólki at síggja skipið
allan dagin. Tað mundu vera fleiri túsund
fólk. Tað vóru so nógv, at tað var sjáldan
arbeiðandi fyri teimum.
Hendan dagin fóru manningin umborð
á Willem Barendsz at búgva.
Tá ið føroyingarnir fóru av sjómans
heiminum, komu norðmenn aftur í staðin
fyri teir. Teir skuldu eisini við Willem
Barendsz.
Tað stóð í hollendskum bløðum, at
føroyingar heima vóru illir um, at teir fóru
á hvalaveiðu við Willem Barendsz. Onkur
helt, at tað mundi heldur vera norðmenn,
sum vóru illir um, at føroyingar eisini vóru
við.
Tann 26. oktober kom eitt flogfar um
borð aftrat. Flogførini skuldu nýtast til at
leita eftir hvali.
Sunnudagin 27. oktober kl. 9 um morg
unin var loyst frá kaiuni.
Tveir sleiparar vóru á framendanum
og ein á afturendanum í móðurskipinum
at fáa tað frá bryggju. Eitt politiorkestur
spældi á kaiuni, tá ið skipið varð loyst.
Brúgvarnar vóru svartar av fólki, har
skipið kom framvið.
Eitt ótal av bátum fylgdi skipinum
avstað. Tað vóru nógv túsund menniskjur
á fótum at síggja skipið fara. Skúlabørn
fingu eisini frí at fylgja hesi stórhending.
Komnir nakað út um Amsterdam var
lagt at eini brúgv í Imuiden, har takast
skuldi lóður til hvalaveiðuna, m.a. 2.000
harpunir.
Tað var gott veður men regnaði illa. Tá
teir komu nakað longur út, komu teir inn í
eina kanal. Teir máttu bíða ein hálvan tíma,
áðrenn tað var pumpað so mikið av sjógvi
inn í kanalina, at skipið kundi sigla víðari.
Meðan teir lógu í kanalini, var øgiliga nógv
av fólki og hugdi at skipinum. Kl. 6 um
kvøldið sleptu sleipararnir skipinum, tá
vóru teir væl leysir frá landið.
Tá fór sirenan at ýla fyri eini
bjargingarroynd. Tað var boð til fólkið um
at koma til bátarnar beinan vegin og hava
bjargingarbelti hjá sær. Øllum fólkinum á
skipinum varð sagt, hvønn bát, teir skuldu
koma til, og hvat teir skuldu gera í bátinum.
Henda fyrsta royndi fall ikki væl út, tí
nógv fólk møtti ikki upp við bátarnar.
Síðan var farið til Southampton í Ong
landi eftir meira útgerð. Her skuldi allur
hesin hvalaflotin hittast, so teir kundu
fylgjast á leiðini suðureftir. Onkur teirra
var tó longu komin til Suðurafrika.
Meðan teir sigldu fram við Dover á
suðurstrondini á Onglandi, sóu teir fleiri
skipsvrak, sum lógu sokkin á botni við
mastrum og kommandobrúgv upp und
an. Hetta hava verið leivdir frá heimsbar
daganum
Í Southampton var eisini møguleiki at
sleppa í land ein dag at hugna sær. Teir
sum høvdu hug at fara í land fingu hálvt
annað pund við sær, tá var tað ikki so lítið.
Hesum kundi nógvur stuttleiki fáast burt
ur úr á teimum ymisku barrunum. Summir
av monnunum høvdu eisini trupult við at
finna umborð aftur.
Sóu "Queen Mary" og
"Queen Elisabeth"
29. oktober kl. 7 um morgunin vóru teir
komnir inn til Southampton, har teir
skuldu taka ymiska útgerð umborð. Kl. 9
kom loðsurin umborð og førdi skipið inn
til eina kai. Skipið var væntað, og arbeiðið
byrjaði beinanvegin.
30. oktober arbeiddu teir ymiskt arbeiði
umborð. Tá teir byrjaðu um morgunin
manglaðu 16 mans. Teir vóru eftir í landi og
høvdu ongantíð verið umborð um náttina.
Seinnapartin fór annað flogfarið hjá
Willem Barendsz at leita eftir einum
hvalabáti, sum einki var frætt frá. Tað
kom tó skjótt aftur og segði alt at vera í
besta lagi. Fleiri føroyingar vóru og hugdu
at Queen Mary sum liggur í eini dokk í
Southampton.
31. oktober við fleiri øðrum av mann
ingin og hugdi at Queen Elisabeth, sum lá
við eina kai tætt við har, sum Willem Bar
endsz lá. Queen Mary og Queen Elisabeth
vórðu tá kend sum heimsins størstu ferða
mannaskip.
Áðrenn farið var, blivu føroyingarnir
býttir millum móðurskipið og hvalabátar
nar, alt eftir teirra útbúgving og royndir.
Ein av teimum, sum Marius Kamban
kom at kenna serliga væl, var Torbjørn, son
ur Jóan Jakku Joensen, kendur skómakari
í Havn. Torbjørn var 20 ára gamal og nakað
yngri enn Marius. Men hann hevði sínar
royndir, tí hann hevði verið við føroyska
hvalabátinum Heyki. Hann hevði eisini
verið við øðrum skipum, m.a. Tjaldrinum,
tá ið tað sakk í 1946.
Hvalabátarnir høvdu umframt kvinnu
nøvn eisini nummar. Marius fór við
Johanna W. Vinke , AM-5, og Torbjørn við
Gerrit W. Vinke AM1.
Meira enn 100 tons av provianti
Tað kann geva eina mynd av, hvussu stórt
hetta tiltak var, at nevna nøgdirnar av
provianti. Í proviantgoymsluni vóru m.a.
60 tons av eplum, 40 tons av kjøti, 30 tons
av mjøli, 22 tons av grønmeti og 10 tons av
sukri.
1. november var farið frá kaiuni og út
á redina. Har var ankrað upp. Har skuldi
bíðast eftir hvalabátunum, sum skuldu
koma til Southampton og síðani fylgjast
við kókarínum suður eftir. Um kvøldið
fingu teir eina bók, har tað skuldi skrivast
upp teir tímar, teir arbeiddu yvirtíð.
Mikkjal fekk sjey pakkar av sigarettum.
2. november arbeiddu teir á dekkinum
fyri at fáa tað ruddað, áðrenn teir skuldu
sigla. Um kvøldið fingu teir sápu og annað
til keyps umborð umframt aðrar vørur.
Herlon í Kálvaið fekk 10 sunlight sápur,
5 sápur til andlit, 1 skógvar, 10 pakkar av
tyggigummi, 5 pk av cigarettum.
Sunnudagin 3. november arbeiddu teir
frá kl. 8 um morgunin til kl. 3 seinnapartin.
Dekkið var ruddað, og tá tað var liðugt,
var farið at sigla. Fýra av hvalabátunum
skuldu fylgjast við Wilhelm Barendsz. Um
Í Hollandi varð nógv gjørt burtur úr
ætlaðu stórhvalaveiðuni. Hetta komu
føroyingarnir eisini at merkja
SIÐSØGA
Føroyingar á stórhvalaveiðu
í Suðuríshavinum:
PRINSURIN KEMUR UMBORÐ
Willem Barendsz við bryggju í Hollandi. Sum tað sæst er áhugin hjá fólki stórur.
Bernhard prinsur vitjaði umborð