mánadagur 8. juli 2019síða 14

Mánadagur 8. juli 2019 · Nr. 77 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Finalurómur Tað var ein langur fríggjadagur. Føroyska liðið hevði hinar dagarnar í vikuni spælt ein dyst fyrra­part og ein seinnapart. Finalan var klokkan 20.30, so hettar var leingi hjá bæði leikarum og áskoðarum at bíða. Longu ein tíma áðrenn dyst­in, byrjaði høllin at fyllast við føroyingum. Íslendingar spældu beint áðrenn, ímóti Hvíta­russlandi um bronsuna. Tann dystin vunnu íslendingar, og føroyingarnir í høllini fingu hita raddarbondini til dystin aftaná. Tað var ein løgin men góð kensla í høllini. Tað varð ikki sagt so nógv í millum fólk, og eitt lítið nikk var ofta nokk. Ein hevði kensluna av, at um okkara dreingir spældu eins væl og teir høvdu gjørt, so høvdu vit møguleika at vinna. Um tú hugdi út á vøllin, tá ið dreing­ir­nir hitaðu upp, var ikki sjón av fjáltri. Tað sást týði­liga, at hettar vóru teir klárir til, og dámdu á standa á hesum stóra pallinum. Stutt fyri dystarbyrjan var høllin stúgv­ andi full. Fyrireikarirnir høvdu lokað helvtina av høllini av við stórum dúkum, so gott helvtin av høllini varð brúkt. Føroyski tjóðsangurin hoyrd­ist væl í stóru høllini. Tá liðini gjørdu seg klár at seta dystin í gongd, hoyrdist her­rópini ”FØROYAR.. KLAPP KLAPP KLAPP.. FØROYAR.. KLAPP KLAPP KLAPP”. Nógv smíl komu frá føroyska beinki­ num, og føroysku leikarunum. Teir hoyrdu tað, eingin ivi. Leikar javnt á Dysturin bleiv bríkslaður í gongd, og tað leikaði hart á. Eftir seks og ein hálvan minutt høvdu dómararnir longu havt tveir fingrar á lofti fýra ferð­ ir. Viktor Gaïni hjá okkum hevði fingið tvær útvísingar, meðan maðurin í svensku mið­verjuni Elliot Stenmalm eisini hevði fingið tvær. Fyri at Viktor ikki skuldi fáa triðju út­vís­ingina spældi hann bert álop tað sum eftir var av fyrra hálv­leiki. Sviar gjørdu tað sama við Stenmalm. Tað var ein tættur fyrri hálvleikur, og í hálvleikinum vóru Føroyar á odda 15-16. Gullið nærkast Føroyum Aftur í hálvleikinum var tað nokk við einum lítlum nikki til hvønn annan. Vit høvdu møgu­ leikan. Nógv av hinum liðnum í kappingini vóru komin at hyggja eftir dystinum, og tey fagn­aðust saman við før­ oysku ákskoðarunum tá ið Før­oyar skoraðu. Elias Ellef­ sen á Skipagøtu spældi aftur hendan dystin framúr. Skor­aði eftir vild, og hevði næst­sein­ astu hond á nógvum málum. Hvørja ferð Elias hevði bóltin, kendist tað sum at øll høllin helt ondini, tí tey vistu her fór at henda okkurt gott og flott. Verjuspælið var eisini framúr hendan dystin, og saman við Paula Jacobsen í málinum, forðaðu teir ferð eftir ferð svium í teirra atsóknum. Eina løtu í seinna hálvleiki mans­ vardu teir Elias, og eina løtu Paula Mittún eisini. Pauli Mit­ tún var sum ein maskina, har hann fintaði seg ígjøgnum, og spældi aðrar leysar. Allir høvdu borið sítt besta spæl við til hendan dystin. Málini komu av øllum plássum og bæði á høgra og vinstra vongi skoraðu før­oy­ ingarnir eisini nógv mál. Lýtaleys seinasta løta Mest avgerðandi løta í dysti­ num var mitt í seinna hálvleiki tá ið føroysku knassarnir veru­liga tóku eitt tak í vejuni, og samstundis onga tekn­iska villu gjørdu í tólv minutt­ir. Knappliga vóru vit frammanfyri við fimm mál­ um, og dysturin var longu av­ gjørdur nakrar minuttir áðrenn leik­lok. Pauli Jacobsen, segði eftir dystin, at teir høvdu tosað um tað bæði áðrenn dystin og í hálv­leikinum, at um teir hildu fram við at trýsta svenska liðið, fóru teir einaferð at knekka. ”Tað lukkaðist. Hettar er eitt sum Jens á Skipagøtu, mál­ verjuvenjari, hevur lagt stóran dent á.” Pauli Jacobsen Aftur hondbóltspæl á høgum støði Í finaluni sóu vit enn meira av tí glæsiliga og flotta spælinum. Nógvar flottar avleveringar, takk­lingar sum rungaðu í høllini, og flottar bjargingar. Sviar høvdu fyrireikað seg væl. Teir høvdu lisið nøkur av skipanunum, ið føroyingarnir koyrdu í hinum dystunum í kapp­ ingini. Og føroyingarnir skulu hava stórt rós hiðani, saman við venjaratoyminum, at allatíð hava eitt nýtt ess í ermuni. Um okkurt ikki koyr­ ir sum tað skal, eru tað smá­ar broytingar sum gera stór­an mun. Tað sæst greitt, at spæl­ ið ímillum venjaratoymið og leikararnar riggar væl. Leik­ar­ ar­nir vóru trúgvir ímóti ætlan­ ini, og Mark Lausen-Marcher, Julian Johansen og Jens á Skipagøtu vita akkurát hvat krevst. Gullliðið Pauli Jacobsen stóð eina fantastiska kapping. Hann bleiv valdur til besta málverja í kappingini. Ofta stongdi hann málið í fleiri minuttir í hvørjum dysti. Hann var heilt avgerðandi fyri at før­oy­ ingarnir stóðu sum vinnar­ar fríggjakvøldið. Brand­ur Silvurstein vísti eisini hvat hann var gjørdu av. Hann stóð ein góðan dyst ímóti Ísrael, har hann spældi allan dystin. Ísrael skoraði bert 18 mál tann dystin. Hákun West av Teigum varð fyrsta­valið á høgra vongi. Hann bleiv kosin besti høgri vongur í kapp­ingini. Stórur, sterkur, kvikur og tryggur í skotunum. Hartil vísti hann eisini framúr verju­spæl, tá hann vardi vinstra bakkin hjá Svøríki eina løtu í seinna hálvleiki í finaluni. Bogi Hansen avloysti Hákun, tá hann skuldi hava hvíld. Bogi vísti eisini høgan kvalitet ígjøgn­um kapp­ing­ina. Djarv­ur og frekur í skotun­um, og inn­ sats­urin er altíð 100 pro­sent. Á vinstra vongi spældi Janus Dam Djurhuus flest minuttir. Hann fekk eina ótrúliga byrjan ímóti norðmonnum, og vísti seg at vera avgerðandi í fleiri dyst­um. Hann átti eitt av bestu málunum í kappingini, tá hann spakuliga legði bóltin, við góðum teknikki, beint yvir skallan á norska málverjanum. Tá mundi takið farið av høllini í Gøteborg. Kristoffur Bjørgvin vísti hvussu tryggur hann var í skotunum gjøgnum kapp­ ing­ina. Hann er kvikur, HONDBÓLTUR