hósdagur 1. august 2019síða 20

FRÍGGJADAGUR 2. AUGUST 2019 SOSIALURIN 87 20 Harra formaður, háttvirda Løg­ ting og góðu føroyingar! »Antin – ella...« Hesi bæði smáu orðini – »Antin – ella« – eru í so mongum karm­urin um okkara lív. Tí hvønn dag velja vit. Smá val, ið vit neyvan hugsa stór­ vegis um – men eisini stór val, ið hava avgerandi týdning og krevja, at vit hugsa væl um av­ leið­ingarnar, áðrenn vit taka støðu. Tí við valinum kemur eisini ábyrgdin. Onkuntíð velja vit einki. Gera einki. Men tað er eisini eitt val – og ábyrgdin av avleiðingunum er okkara – eisini tá. *** Harra formaður! Tann 17. november í 1990 var ein ruskutur vetrardagur í Klaks­vík. Hesin dagurin stendur rimmar­fastur í minninum, hóast 30 ár skjótt eru liðin. Bara nakrar dagar framman­ undan hevði eg fylt 18 ár – og nú skuldi eg fyri allarfyrstu ferð á løg­tingsval. Fetini niðan í KÍ-høllina vóru løtt. Løtan var hátíðarlig. Eg var glaður um loksins at sleppa at velja, hvørji virði eg helt, okkara samfelag skuldi byggja á. Hvønn veg vit skuldu fara. Eg var spentur og vónríkur. *** Spentur og vónríkur var eg eisini, tá ið eg fyri fýra árum síðani tók við løgmansembætinum. Tá ið vit skipaðu samgongu, settu vit okk­um stór mál og í felag gjørdu av, hvønn veg, vit skuldu fara. Og nú valskeiðið er um at renna út, havi eg grundað yvir, hvussu vónin hevur tað í dag – nú fýra ár seinni. Tað er eingin loyna, at fleiri baldrutar løtur hava verið. Tað slepst neyvan undan, tá ið tú stjórn­ar einum landi. Kortini hava vit bygt á tey virð­ini, sum vit framvegis av heil­um huga trúgva á. Og sam­ starvið hevur verið gott. Eg kann tí lættliga leggja hondina á hjartað og svara, at vónin framvegis er eins sterk – um ikki sterkari – enn fyri fýra árum síðani. Sterkastu rótina til vónina finni eg í fólkinum. Eg havi sæð so mong dømi um, at tað í Føroya fólki býr eitt heilt serligt seiggi. Vit eru trúføst, støðuføst og sam­haldsføst. Vit hjálpast at – og veita av okkara eintingum eina hond, tá ið á stendur. So eg havi bjartar vónir. Eisini til komandi val. Eg veit, hvussu góðir før­oy­ ingar eru við fólkaræðið. Sama, hvussu tað tørnar út, virða vit úrslitið treytaleyst. Eisini tá vit eru vónbrotin. Hetta er eingin sjálvfylgja. Tí eitt fólkaræði má røkjast. Treytin fyri, at tað virkar væl, eru virknir borgarar, sum skyna millum sjónarmiðini hjá flokk­ unum, og sum síðani taka støðu. Sum eru virknir í orða­skifti­num, fylgja við og eru á varðhaldi. Av teimum 37.000, sum nú hava valrætt, eru eini 3000 ung fólk, sum á fyrsta sinni skulu á løg­tingsval. Og hvør veit? Møgu­liga fer eisini ein blað­ ungur komandi løgmaður við løtt­um fetum og bjartari vón á val­staðið. Hartil eru tilflytarar, ið á fyrsta sinni skulu velja, og úti­ setar, ið seinastu fýra árini eru fluttir heimaftur. Komandi vikurnar fáa tey høvi at fylgja valstríðnum og síggja, hvørji »antin-ella« eru at velja ímillum. *** Harra formaður! Á seinasta vali var úrslitið greitt. Føroyingar valdu eina nýggja kós. Eina kós móti ein­ um nútímans samfelag við javn­bjóðis rættindum fyri øll. Eina kós, sum skuldi fáa valdið og virðini út til fólkið aftur. Ta kósina hava vit hildið. Virðini koma nú nógv betur øllum føroyingum til góðar, held­ur enn at savnast á fáum hond­um. Samfelagið er vorðið meiri tíðar­hóskandi, og fólkatalið er vaksið skjótari, enn nakar hevði torað at droymt um. Á løgtingsvalinum hesa ferð verða vit umleið 1000 veljarar fleiri enn á seinasta vali. Hetta er met – og seinastu fýra árini eru fleiri met sett. Ongantíð hava so nógv lisið og lært í Føroyum. Ongantíð hava so nógv verið til arbeiðis og so fá verið arbeiðs­leys. Ongantíð hava vit havt so nógvar vinnufyritøkur og íverk­ setarar. Og ongantíð hava avlopini hjá vinnuni verið so stór sum sein­ astu fýra árini. Hetta er ikki komið av sær sjálvum. Øll eiga sín lut í fram­ gongdini. Men hóast tølini geva eina ábending um góðu gongdina, so siga tey kortini ikki alt, um tey standa einsamøll. Tey siga ikki, hvussu gerandis­ dagurin hjá barna­familjunum hong­ur saman, ella hvussu væl til­flytararnir gerast ein partur av samfelagnum. Tey útgreina ikki støðuna hjá eldru borgararunum, hvussu mentanarlívið livir – ella hvussu nógv sjálvboðið arbeiði verður gjørt. Tí hevur tað avgerandi týdn­ ing fyri meg javnan at koma í sam­band við tey, sum alt snýr seg um, nevniliga borgaran. Vit frætta bara um, hvørjar av­bjóðingar fólk stríðast við, um tey greiða okkum frá, hvat ið er gott, og hvat ið má gerast betur. *** Tað er uppgávan hjá okkum politikar­um at skapa karmarnar um sam­røðuna. Tí bjóðaðu vit herfyri for­eldr­ um til morgunmat og prát um familjupolitikk. Tey, ið møttu, vóru serliga foreldur at børn­ um, ið stríðast við serligar av­ bjóð­ingar av ymsum slagi. Ólavsøkurøða løgmans: - STERKASTU RÓTINA TIL VÓNINA FINNI EG Í FÓLKINUM