týsdagur 20. august 2019síða 21
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
21
Mikudagur 22. oktober 2014 · Nr. 120
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Mikudagur 21. august 2019 · Nr. 95
KJAK
Landsskaðiligt virksemi
K. Guttesen
Ákærurnar vóru nógvar frá
sambandsmonnunum
Ed
mund
Joensen
og
Bári
Nielsen um landsskaðiligt
virksemi,
tá
ið
Carles-
Puigdemont var boðin til
Føroyar av fólkatingsmanni
okkara. Samstundis biður
sambandsflokkurin
um
stuðul, har aðalmálið er at
styrkja sambandið við Dan
mark. Hetta er at svíkja
okkara egna land – Føroyar,
og
harvið
landsskaðiligt
virksemi.
Sambandsfólk
og
tess
samsintu eru so undirbrotlig,
at tey hava ikki álit á, og
vilja, at í Føroyum kunnu og
skulu føroyingar ráða. Vilja
sambandsfólk ikki hava ræði
á egnu ogn sínari, heldur enn
at lata grannan ella onkran
annan ráða yvir ognini? Tað
er sum timburmaðurin í
Nasaret segði: Tey vita ikki,
hvat tey gera! Eisini innan
ítrótt
mugu
føroysk
ítróttarfólk mangan íðkað
undir donskum flaggi. Gerið
sum E ikki B.
Minningarorð um Elnu Sofíu Vestergaard
Eitt stríð er at enda komið.
Tann
6.
august
2019
lat
mamma eyguni aftur. Hon
hevur hesi síðstu árini verið
so
óheppin
við
drúgvari
sjúkralegu, men hetta stilla
kvøldið í august fekk hon
frið.
Mamma varð fødd í Sumba
18 juni 1935 og næstelst av 7
syskjum. Hon var dóttir Hans
Jacob Thomsen og Paulinu
Thomsen.
Hon
var
sera
dugnalig í skúlanum, men tá
á døgum var ikki møguligt, at
nema sær hægri kunnleika
við lestri. Hon fór at arbeiða í
fiski í Vági, og gjørdist stutt
eftir arbeiðsgenta hjá Magn
us Dahl í Vági. Í hesum býlingi
í Vági búði eisini kendi skip
arin Kristin á Økrum. Hann
førdi í nógv ár skip hjá Gørð
unum. Ein av synunum hjá
Kristin á Øgrum og Anna
Sofíu, var Thomas Pauli. Tað
rann saman millum teirra og
tey giftust 15. Januar 1958.
Henda unga vakra sumbiar
gentan gjørdist fiskimanna
kona í Vági.
Í 1959 kom trolarin “Váb
ingur” til Vágs, og sum so
nógvir vábingar fór Pabba at
sigla við Vábingi. Tað vórðu
ofta sera langir túrar í Grøn
landi og við New Foundland,
so samlívið hjá hesum unga
pari varð so sum so. Thomas
Pauli mátti vinna til lívsins
uppihald fyri familjuna á
longum túrum á sjónum,
meðan Elna í fleri ár varð báði
móður og faðir hjá børnunum.
Hetta var ein stór ábyrgd hjá
einari ungari kvinnu, men tað
kláraði hon uppá stás, og
megnaði eisini at arbeiða
bæði við reingerð, binding og
í fiski. Eitt gott ískoyti til
húsarhaldið.
Aftaná at hava verið fiski
maður fór Pabba í langfara
sigling. Hann sigldi í fleiri ár
við Copenhagen Reefers, ið
sigldi víða um í verðina. Tá
hevði mamma møguleika at
síggja heimin, og tað vóru
ikki so fáar søgur hon kundi
siga frá. Tað varð eitt ríkt lív
fyri hana, at verða saman við
manninum, og samstundis
varð hon biðjin sum kokkur
fleiri fer.
Annað sum henni dámdi
sera væl var kórsangur. Hon
kom uppí Ljóm í 1953-54 með
an Edith Dahl var kórleiðari.
Henni dámdi sera væl at
venja og ikki minst allar út
ferðirnar Ljómur gjørdi. Tað
sum hon gleddi einamest var
allahalganadagur, minningar
dagur sjómanna. Serliga hjá
okkum børnum var tað sera
upplivandi at síggja mammu
okkara machera fram til off
urvasan við kórinum, øll í
hvítum og svørtum.
Síðstu nógvu árini varð
hon sera virkin við hondar
beiði. Hon bant nógv, broder
aði nógv, og runt um allar
Føroyar er nógv, bæði vaksin
og børn, sum hava havt, og
hava, gleði av teimum vøkru
fyrikløðum og skjúrtum til
tey føroysku klæðini. Sjálvd
an segði hon nei og hon gjørdi
sítt besta, til gleði fyri mong,
stór og smá.
Eftir sekstieitt ár er pápi
okkara vorðin einkimaður,
hansara sorg er væl skiljandi.
Tað er jú sum ein partur av
einum sjálvum, ið er farin. Ein
blóma vesturi í bø í Vági er
følnað, men í himli okkara er
ein vøkur rødd komin í kórið.
Tøkk til tykkum øll sum
vóru um mammu okkara
síðstu tíðina, vit eru sera
takksom. Eina stóra tøkk til
Ljómur fyri ta vøkru sangløt
una.
Við hesum lýsa vit frið yvir
minni um mammu okkara og
konu mína, Elnu Sofie Vester
gaard.
Pauli, Heidi og Kristin.
Okkara deiliga Havn
Oddvør Johansen
Eg heiti á øll um at lesa grein
ina, sum Eigarafelagið undir
Kongavarða hevur sett í bløð
ini og á portalar: “ Søguliga
stuttskygd bygging av leigu
íbúðum undir Kongavarða.”
Tað er ein skakandi grein,
har vit fáa at vita, at Tórs
havnar býráð hevur selt ein
asta grøna økið hjá íbúgvunum
her – 10.500 m2 – til ein privat
persón fyri discountprísin kr.
1,6 mill. Her skulu so umleið
100 íbúðir í fleiri hæddum
trýstast niður. Ein kompaktur
múrur, ið ger alt økið til eitt
ósjarmerandi skuggaland.
- Har sum tað gongur ov
skjótt, har er stórur vandi fyri,
at tað gongur galið. (Mikal Vid
erø 2005)
- Vit eiga at byggja nakað,
sum kann siga eina søgu.
(Gunnar Hoydal 2005)
Hendan “søgan” kundi verið:
her skal mítt barn liva sínar
góðu barndómsdagar. Einasta
barndómin. Her skal tað hava
síni góðu minni.
Hví eru okkara arkitektar so
merkiliga tigandi? Hví er tað
eingin, sum skríggjar: vit vilja
ikki hava konteynarabýlingar í
Havn, vit vilja ikki hava eina
nýggja Karlamagnusarbreyt.?
Vit eru ov sein á sjóvarfall
inum, ja, at gera íbúðir í Føroy
um. Men vit mugu kortini ikki
fara at slaka við kvalitetinum
– (eins og mann gjørdi á
Nørrebro í Keypmannahavn
seinast
í
1800-talinum,
tá
mann stúvaði fátækrafólkið
saman í myrkum bakgørðum.)
Vit mugu heldur ikki sletta
góð øki burtur til ein Hanus
ella Janus, sum floytar á estet
ikkin og natúrina. Hetta kall
ast korruptión.
Vit kunnu heldur ikki liva
við politikkarum, sum byggja
stórar
glæsiligar
almennar
bygningar, men sum sam
stundis halda, at konteynarar
er loysnin, har livandi menn
iskju skulu búgva og veksa
upp.
Politikkararnir eru – eins og
undirritaða – ikki fakfólk, men
tey himprast tó ikki við at
spæla matadorar og skrotta
seriøsar ætlanir, sum fakfólk,
verkfrøðingar, arkitektar og
býrarskipanardeildir
hava
gjøgnumhugsað í áratíggju.
Tað er næsta ikki dagur, har
ikki broytingar í byggisam
tyktunum verða kunngjørdar,
og nú er nokk!
Vit mugu byggja hús, sum
ikki – eins og Tórsvøllur –
skulu rívast niður eftir 25 ár
um.
Útskeldaða felagið Bústaðir
er eitt átak, sum ikki (enn) er
farið upp í hesa discountkaru
sellina. Tey halda aftur, tí tey
royna at leita eftir rímuligum
kvaliteti fyri rímuligar pengar.
Lætt er tað óivað ikki.
Spell og syrgiligt var, at
Hoydalur ikki varð gjørdur til
tað
paradísiska
íbúðarøkið,
sum góðir arkitektar høvdu
gjørt eitt uppskot um. Dalurin
stendur nú sum eitt spott og
inniheldur bara luftkastellir.
Men enn er ikki ov seint til at
bera so í bandið, at børn kunnu
sleppa at veksa upp í hesum
fagra dalinum. Tað hevði har
aftrat loyst ein stóran trupul
leika í Havn. Tað má bera til
hjá landi og kommunum at
taka eitt tak saman um hetta.
Latið Havnina halda fram
við at vera tann deiliga Havn.
Skemmið hana ikki!.
Ferðsluviðurskifti í Runavík
Olaf Olsen
Tað
verður
umrøtt
fyri
tíðina, hvussu ferðslan kann
loysast
ígjøgnum
Runavíkina, og tað, sum eg
higartil havi hoyrt, loysir á
ongan hátt málið nøktandi.
Og tað er alt ov seint byrjað
at umrøða tað.
Eg haldi, at fyri at gera
nakað munagott, og sum
loysir aðrar trupulleikar, er
at
føra
vegin
frá
rundkoyringini
við
tunnilsmunnan
og
yvir
á
bryggjuna á leið har, sum
Beta-bygningurin stendur.
1.
Harvið fæst ferðslan frá
einum trongum øki,
2.
Tað fæst nógv pláss at
byggja út á,
3.
Gevur “Lynfrost” møgu
leika at byggja út
omaneftir, tí einki pláss
er at byggja niðaneftir,
4.
Verður nógv pláss til
virksemi á
havnarøkinum,
5.
Verður pláss til ídnaðar
bygningar og aðrar,
6.
Pláss til eina býarmittu.
Hetta gevur umleið eyka
100.000 fermetrar umframt
bryggjupláss og veg.
Hvørji eru veiku punktini
við at byggja út á henda hátt?
1. Bátahylurin hvørvur,
2. Æðurnar missa hylin.
Hetta kann t.d. loysast við
at
útbyggja
bátahylin
á
Glyvrum.
Tað kann gerast ein hylur
til æðurnar, og so kann
plantast rundan um hann, so
tað verður ein minipark.
Eg giti, og eg rokni avgjørt
við, at um tað framvegis verð
ur nakar framburður her á
leið, so verður hetta gjørt til
endan, kanska um 10-15 ár.
Hví ikki gera tað nú?!
Føroyar eru smáar; tað ger
einki, um vit økja eitt sindur
um landið. Vit hava nóg
mikið av sjógvi, og Føroyar
eru fullar av gróti.
Í Søldarfirði 21. august 2019