týsdagur 3. september 2019síða 13

13 Mikudagur 22. oktober 2014 · Nr. 120 Sosialurin Mikudagur 1. mai 2019 · Nr. 49 Mikudagur 4. september 2019 · Nr. 101 neyð og frá­flyt­ing av landinum fyri mong – har handan hornið. Býráðstalur Tann omanfyri nevnda umrøða av gongd­ini er ikki illa meint, bara eitt lí­tið inn­eft­ir skrúvað horna, sum eitt dømi um, hvussu tregið og tann­leyst hug­lag­ið í roynd og veru kann vera í bý­ráðshøpi. Hetta í mun til eitt nú – alt ann­að líka - Václav Havel (1936-2011) tjekk­ iska for­set­an í 10 ár, sum djarvur tordi at vera í andgletti til ta óndu makt­ina og váðaði fongsul og per­ són­liga at­sókn (Charta 77), men sum - sjálv­ur komin til valdið - hvønn dag minti seg á sítt avmarkaða vald, tíð og frá­ferð (!). Tó glottar vóru eisini fleiri í bý­ ráð­num og tað góðir. Fleiri limir dugdu rættiliga væl at taka orðið, so sum Tór­finn Smith (1946-2017) og Ingi Mohr (1942-2009), ið báðir væl dugdu - bæði at nýta floyals handskan við á­v­ís høvi - og eisini við aðrar tíðir hegn­is­liga kundu hava stálbustina frammi. Leivur Johannesen Og so eitt nú Leivur Johannesen (1933-2019), verkfrøðingur. Hann bland­aði seg ikki ofta í vanliga kjak­ið; men av og á, táið hann helt, at nóg mik­ið av tíð var brúkt til okk­urt upplagt, avmarkað mál. Tá kundi hann “hálv-argur” taka orð­ið og - við sínum ómetaligu, spei­ somu sjón­leikara-evnum - halda tað “for­tugda” málið upp móti ljós­i­num, og tað so skemtiliga, at bý­ráðs­lim­ir­ nir hingu sum tvøst-lykkjur tvørtur um borð­ið – um at skrædna í látri. Og mál­ið varð loyst og liðugt! Einar gávur, ið Leivur eyðsæð ikki hevði frá fremmandum. Og táið Leivur av Skála nevnd­ur, bleiv skákaður sum ikki-havn­ar­mað­ ur, gjørdi hann stutt av: “Um tað er lukk­an, at koma inn í heimin í høv­ uðs­stað­num, so kann eg dok­u­ment­ era fyri áhugaðum, at eg eri føddur á hos­p­i­tal­i­num í Havn(!)”. Eingin tók Leiv illa upp sum herm­ara og skemtara, tí talentið var so emi­nent. Leivur endurgav eitt nú bæði í skapilsi, rødd og rørslum Petur í Gong (1923-2003), ið sjálvur var ein stór-skemt­ari. Soleiðis at Petur bleiv heilt blá/violettur í andlitinum í látri og segði, táið hann fekk ondina aftur: “Tú, tú, Leiv­ur, tú líkist mær meira - enn eg geri sjálvur (!)”. Samanumtikið Seinasta setan var stríggin. Fleiri ó­hepp­in byggimál vóru, og fólk blivu rend heim yvir ein kamb. Men lat tað fara. Ætlanin við hesi heils­an var ikki at loysa skruvuna av nøkr­um sári. Og farið er farið. Sum heild kom bara væl av skafti hes­ar tríggjar seturnar. Her bara nevnt í breiðum strok­um: Við­gjørt, reint vatn úr nýggj­um brunni í Villingdardali, út­byggi­ng av havnini, ringvegur, brenn­i­støð á Sandvíkahjalla, svimj­i­høll, sam­bygg­ ing inni á Gøtu, útstykkingar o. m. a. Umframt mong onnur smámál, sum fólk enn fegnast um: Nøvn á hús á Tinganesi, gøtur í Hoydølum, park­er­ings­pláss­ið á Glaðsheyggi, sálma­løg í kirkjutornið, felagssang á ólav­søku og vit fingu sandstrondina aft­ur í Sand­á­gerði, sum hevði verið horv­in síðani hospitalið varð bygt í 1923, og restina av sandinum tóku sol­dát­ar­nir undir krígnum til bet­ ong­ar­beiði ella fyltu í sekkir til verju­ kend átøk. Loksins Hetta meðan edilingurin Ingálvur av Reyni (1920-2005) framvegis í lurt­i­num syngur: “Gangi eg um heið­ar, fjøll og dalar, fylgir vinur mær, eg hoyri hann...” - og eftir hetta við sorg­blídni: “Blott en afton, blott en aft­on bor jag här...”. Her er so nakað av míni heystligu upp­fatan av gongdini frá hesum tíð­ ar­skeiði, og um onkur annar hevur hug til at bera annað og betri fram, so er nógv eftir. Gunnar Hoydal hevur við sín­um góða penni lýst eina meiri roka­liga løtu - handan bróstið í bý­ráðs­hús­i­ num - við eitt serstakt høvi(!). Hesin, mín heldur turrisligi skeyti, er skrivaður nakað herfyri, men fyri ikki at koma í kløtur við løg­tings­val­ið, er henda heilsa við vilja seinkað nak­að. Við hesum vil eg takka tær, Poul, fyri tey 12 árini i býráðnum og við blíð­ari heilsan ynskja tær og tínum alt gott í kom­andi tíð. Arnstein Niclasen – ein hugfarslig heilsan Nýggi borgarstjórin í Havn í 1981, 36 ára gamli heil­sølu­ mað­ur­in Poul Michelsen Essa Arge (1925-2007) Ingi Mohr (1942-2009) Tórfinn Smith (1946-2017) Petur í Gong (1923-2003), Leivur Johannesen (1933- 2019), Rektarin á Glasi farin úr starvi Glasir skal hava nýggjan rektara. Bogi Bech Jensen, rektarin seinastu fýra árini, hevur sagt upp Bogi Bech Jensen, sum seinastu fýra ár­ini hevur verið rektari á Glasi, hevur sagt seg úr starvi. Úr Menta­málaráðnum verður sagt, at tey fingu uppsøgnina í gjár, og at tey longu hava gingið henni á møti. – Bogi Bech Jensen hevur loyst eina torføra uppgávu, nú hann sein­astu fýra árini hevur stað­ið á odda fyri arbeiðinum at leggja teir tríggjar ymisku mið­náms­skúl­ar­ nar í Havn saman til ein fel­ags skúla. Samanleggingin var eitt pol­ itiskt ynski og tilgongdin hev­ur til tíðir verið krevjandi, men ar­beið­ ið við at samansjóða starvs­fólk og næm­ingar á Glasi er nú kom­ ið væl og virðiliga undir land. Vit taka uppsøgnina til eftirtektar og vilja sam­stund­is takka Boga Bech Jen­sen fyri stóra arbeiðið, sum hann hevur lagt fyri dagin í hesi drúgvu tilgongdini, sigur Poul Geert Hansen, aðalstjóri í Menta­ mála­ráð­num í tíðindaskrivi, sum Ment­a­málaráðið hevur sent fjøl­ miðl­u­num. Bogi Bech Jensen grundar upp­ søgn­ina á, at samanleggingin nú er vorð­in veruleiki, og at skúlin og rekt­arin tí eru komnir til eitt veg­amót. – Hetta hava verið fýra góð og læru­rík ár, og hetta hevur ver­ ið sera gevandi fyri meg, men eg kenni nú, at tíðin er kom­in at royna okkurt annað og loyva øðrum kreftum fram­at á Glasi, staðfestir Bogi Bech Jensen millum annað í upp­sagn­ar­skriv­ i­num. Inntil nýggjur rektari verður sett­ur, verður Steinbjørn Hard­lei, um­si­t­ing­ar­stjóri á Glasi, virk­andi rekt­ari. Hann fer tó at kunna heita á Boga Bech Jensen í upp­sagn­ar­ tíð­ini, um tørvur verður á tí. Mentamálaráðið fer at søkja eftir nýggjum rektara til Glasir sum skjótast. Seinastu fýra árini hevur Bogi Bech Jensen verið rektari á Glasi. Hann hevur hesa tíðina staðið fyri samanleggingini av Føroya Studentaskúla, Føroya Handilsskúla og Tekniska skúla í Havn. Nú samanleggingin er veruleiki, kennir rektarin tað soleiðis, at hann og skúlin eru komin á eitt vegamót, og at hann hevur hug at royna nýggjar leiðir