hósdagur 5. september 2019síða 6

FRÍGGJADAGUR 6. SEPTEMBER 2019 SOSIALURIN 102 6 FRANTS JENSEN N ýggi hvalvíksprestur hugsaði at gerast elek­trik­ari ella sølu­mað­ur. Men teir djúpu lívs­spurningarnir hugtóku hann meira, og hann kom til niðurstøðuna, at við at lesa gudfrøði, so kundi hann seta seg meir inn í hesar spurn­ ing­ar­nar. Tað kristiliga fylti, men at gerast prestur, var hann ikki sannførdur um, fyrr enn hann var næstan liðugur at lesa gud­ frøði. Avgerð tikin í Ísrael Jákup E. Petersen var á bíbliu­ skúla í Ísrael, tá ið hann tók av­ gerð um at fara at lesa gudfrøði. Hann hevði umhugsaði at gerast elektrikari, men gavst eftir hálvt ár á Tekniska skúla og tók ístaðin Handilsskúlaútbúgving á Kambsdali. Síðani arbeiddi hann á timburhandlinum Borg í Klaksvík í trý ár sum sølumaður. Í 2008 var hann saman við trim­um vinmonnum farin á bíbliu­skúla í Tiberias í Ísrael í fýra mánaðir. Hetta var ein bíbliu­skúli, sum Ordet & Israel hevur. Tá varð avgerðin tikin. – Eg hevði góða tíð at seta meg djypri inn í Guds orð. Eg prátaði eisini við onnur, og hugsaði eisini, hvat eg skuldi nýta mítt lív til. Tá valdi eg, at eg skuldi fara at lesa gudfrøði. Eg byrjaði at brenna fyri tí, sigur Jákup Erlingsson Petersen. Hann stóð í støðuni, at hann hevði dumpað í týskum á Handilsskúlanum, og hann kann­aði tí møguleikarnar at taka tímar í týskum á Kambsdali. Men samstundis hendi tað, at krøvini at lesa gudfrøði vórðu broytt, so at ikki var neyðugt at hava týskt. – Fyri meg er tað eitt sindur pín­ligt, at eg ikki kann lesa teir týsku gudfrøðingarnar, til dømis Luther. Men eg eri glaður fyri, at tað eru onnur, ið hava umsett frá týskum til enskt og danskt, sigur Jákup E. Petersen. Týðandi við trúargrundarlagi Jákup E. Petersen hevur lisið átta eitt hálvt ár tilsaman, og hann hevur lisið á fýra ymisk­ um støðum. Hann byrjaði á Mei­n­ig­heitsfakultetinum í År­ hus, so á Dansk Bibel Institut í Keyp­mannahavn, har hann tók bachelor, síðani tók hann master á Fjelhaug í Oslo, og at enda las hann á Lærda Háskúlanum í Keyp­mannahavn, haðani hann hevur sítt endaliga prógv. Í desem­ber 2017 var hann liðugur við pastoral lesnaðin. Jákup E. Petersen byrjaði at lesa á Meinigheitsfakultektinum Ár­hus, men árið eftir flutti hann til Keypmannahavn og byrjaði at lesa á Dansk Bibel Institut. – Eg vildi lesa á einum staði, sum hevði ein sterkan profil, tá ið tað ræður um, hvat er neyðugt at nýta gudfrøðina til. Hon er til fyri kirkju og missión. Tað vil siga, at gudfrøðislesturin er meira enn vitan, men vitan, ið má umsetast til praksis, ella sum kann liggja til grund fyri tæn­astu í kirkjuni. Útbúgvingin bygg­ir á eitt trúargrundarlag, og tað er týðandi fyri meg. At gud­ frøðin er fræls gransking, men við einum greiðum grundarstøði, sig­ur Jákup E. Petersen. – Øll hava sítt grundarstøði. Tað er meira spurningurin, hvus­ su klárur ein er, hvat grundar­ støði er. Á teimum støðum, eg las, upplivdi eg, at grundarstøðið var sera greitt, hvørja grund vit standa á, nevniliga at Bíblian er Guds orð, givið við profetum og ápostlum og at øll hava tørv á at hoyra hetta orðið fyri at kenna Gud, sigur Jákup E. Petersen. – Eg havi alt tað eg minnist verið áhugaður í bíbilskum spurn­ingum ella mínum spurn­ ing­um til Bíbliuna. Til dømis um Bíblian er álítandi sum Guds orð, og tað eri eg vorðin meira sannførdur um gjøgnum árini. Eg ynskti at koma at kenna tað bíbilska universið betri, sigur Jákup E. Petersen. Gudfrøði ja – men prestur? – Meðan eg las, varð eg ofta spurd­ur, um eg fór at vera prest­ ur. Tá segði eg, at eg visti ikki. Eg hugsaði breitt og vildi ikki taka av­gerð ov tíðliga, hvat eg skuldi gera. Gudfrøðisútbúgvingin kundi nýtast til nógv, so eg var eisini opin fyri øðrum møgu­leik­ um. Eg tosaði við Gud um tað og bað yvir tí, og gjøgnum tað at liva saman við Gudi, so kundi eg hava frið at eg visti ikki, hvat út­búgvingin skuldi nýtast til, sigur Jákup E. Petersen. Hann var liðugur við master í 2015. Men tá var støðan tann, at tey fingu Silas og konan, Gurið Peter­sen, fór undir lesnað í tvey ár, so ætlanin var ikki at flyta heim. Tá valdi hann at taka tey ískoytis­fakini, sum vóru neyðug fyri at gerast prestur. – Lestrartíðin á Mein­ig­heits­ fakultetinum, Dansk Bibel Insti­ t­ut, Fjelhaug og Lærda há­skúla­ num hava øll givið mær góðan førning. Eg eri glaður fyri at hava lisið á ymiskum skúlum, tí at tað hevur hjálpt mær at skilja ymiskar áskoðanir, sum fólk kun­nu hava. Men eg eri eisini sera takksamur fyri, at stórur part­ur av lestrartíðini hevur verið á einum grundarlagi, ið hevur álit á Bíbliuna sum Guðs orð. Og ikki einans ein onnur bók millum allar hinar, sigur Jákup E. Petersen. Um ein ynskir at gerast prest­ ur í føroysku kirkjuni, so krevst at hava nøkur onnur fak, enn tey, sum eru á teimum støðunum, har Jákup E. Petersen las. Skipan­in í Danmark er nokk so løst, og møguleiki er ikki at seta sam­an sítt egna skema, sum tað er í øðrum londum. – Eg hevði nú eina útbúgving, men hon var ikki atgangsgevandi til at gerast prestur í føroysku fólka­kirkjuni. Nú hugsaði eg meir, um eg skuldi vera prestur. Áðrenn eg fór at taka pastoral, hevði eg avgjørt, at eg skuldi fara prestavegin, sigur nýggi hval­ víks­prestur. Ræddist at gerast prestur Tað at gerast prestur var tó ikki bara ein spennandi tanki. – Eg ræddist eitt sindur tank­ an um at gerast prestur. Eg helt, at ein prestur skal kunna so nógv ymiskt, at tað ljóðar av ov nógvum. Fyri mær at síggja var hetta ein ómøgulig upp­ gáva. Myndin, eg hevði, var, at tað verður væntað meira av mær, enn eg megni, sigur nýggi hvalvíks­prestur. So var eitt afturat, sum fekk hann at hugsa djúpt. – Tað at samskifta við fólk og koma inn til fólk, eg ongantíð hava tosað við fyrr, havi eg altíð hild­ið verið eina av mínum veiku síð­um, sigur Jákup E. Petersen. Tað gekk ikki long tíð eftir at hann var útbúgvin, so fekk hann av­loysarastarv sum prestur í Suður­streymoyar vestara presta­gjaldi. Hann hevur síðani av­loyst sum prestur ymsastaðni kring landið, millum annað í Vest­manna, á Viðareiði og á Eiði. Nú hann hevur roynt presta­ starvið eina tíð, sær hann tað nú meira sum eina sera spennandi upp­gávu. – Eg eri broyttur. Hesa tíðina, eg havi avloyst sum prestur, havi eg fingið loyvi at koma runt og møta nýggjum fólkum. Tað hev­ ur verið ein framúr góður hátt­ ur at byrja prestagerningin. Bæði tað at møta nýggjum menniskjum, at koma heim til fólk og hava dópssamtalur og NÝGGI HVALVÍKSPRESTUR: DJYPRI INN Í DJÚPARU SPURNINGARNAR – Teir djúpu spurningarnir hava altíð verið frammarlaga í huganum hjá mær. Tað at skilja lívið, hví vit eru her, hvat vit skulu, hvør Gud er og skulu vit liva ævigt, sigur Jákup Erlingsson Petersen, nýggi presturin í Norðstreymoyar eystara prestagjaldi Jákup Erlingsson Petersen, nýggjur prestur í Norðstreymoyar eystara prestagjaldi MYND: ÁLVUR HARALDSEN