hósdagur 5. september 2019síða 7

FRÍGGJADAGUR 6. SEPTEMBER 2019 SOSIALURIN 102 7 ann­að er gevandi. Nú kennist tað lættari at brenna fyri at fáa rela­tiónir til fólk, sigur Jákup E. Peter­sen. Smákonfirmantar og vitjanir Nú Jákup E. Petersen byrjar sum sóknarprestur er tað nakað heilt annað enn tað at avloysa sum prest­ur ymsastaðni kring landið. – Eg havi søkt tey størvini, ið hava verið lýst leys. Eg og konan hava verið opin fyri at fara har, tað verður pláss fyri okkum. Vit vilja fegin takka øllum kirkjuráðunum í presta­ gjaldi­num, at tey hava kallað meg til tænastu. Vit kenna ikki nógv fólk í Hvalvík ella í presta­gjaldinum, men nú gleða vit okkum at møta teimum og vónandi eisini fáa gott sam­band bæði við kirkjuráð, kirkju­tænarar og alt fólkið í prestagjaldinum, sigur Jákup E. Petersen. Sum nýggjur prestur hevur Jákup E. Petersen nøkur hug­ skot, hvat kundi verið roynt í presta­gjaldinum. – Eg ynski at hoyra nærri um siðvenjurnar í teimum ymisku bygdunum í sóknini og at hoyra kirkjuráðini. Tá ið eg avloysti á Eiði, kom eg at kenna til tiltakið har, sum verður kallað smákonfirmantar, sum er fyri tey í triðja og fjórða flokki. Hetta kundi verið nakað, um tað er ynskilig. Eg ynski annars at vitja regluliga á Mørkini, men eisini í privatheim, har fólk sita einsamøll, men annars at taka lut í tí, sum fyriferst í sóknini av ymiskum slag, sigur Jákup E. Peter­sen. – Eg gleði meg at koma inn í gott samstarv við allar kirkju­ tænarar og onnur, ið sjálvboðið taka tænastur á seg. Her hugsi eg eisini um sunnudagsskúla og missiónsarbeiðið annars. Legu­ húsið í Nesvík liggur jú eisini í prestagjaldinum, har eg havi verið vanur at komið og eisini tikið lut í tænastum til legur og annað, sigur Jákup E. Petersen. Hetta lívið og tað æviga Í prædikunum vil Jákup E. Petersen leggja dent á at boða Kris­tus í miðdeplinum. – Eg vil leggja meg eftir, at prædikur og boðan annars eru Kristus grundaðar, bíbilskar, frí­ gerandi og bindandi so at skilja, at vit gera tað vit hoyra, við atlitið bæði at gerandisdegnum og tí æviga. At Gud sendi son sín í heimin, fyri at vit kunnu hava felagsskap við hann, er drív­ megin. Tað, at Jesus hevur givið sítt lív, fyri at vit aftur kunnu fáa lívsfelagsskap við Gudi bæði nú í lívinum og í ævinleikanum, tað er gleðiboðskapurin. Kraftin og kjarnan. Jesus Kristus má vera í miðdeplinum. Hann vísir eisini á, at boðskapurin má tala inn í gerandisdagin. – Boðskapurin í prædiku­ teksti­num nú sunnudagin er, tá ið Jesus grøðir ein deyvstumman við at stinga fingrarnar í oyruni og røra tunguna, so hann hoyrir aftur. Hesin maðurin varð likamliga grøddur, og tað sigur, at lívið her á jørð hevur týdning. Samstundis kundi hann hoyra, og vit kunnu siga, at Guðs ríki kemur við at hoyra orðið um Jesus. Bæði tað andaliga og likamliga hava týdning, sigur Jákup E. Petersen. Kristus er við í líðing Sum longu nevnt so fylla teir djúpu spurningarnir hjá Jákup E. Petersen. Hetta fer helst eisini at hoyrast aftur í prædikunum. – Eg ynski, at teksturin avgerð prædikuna, samstundis sum at prædikan er við til at bera boðskapin inn í tað lív, vit nú liva í 2019. Tá vit koma til tekst­ ir, sum eru um líðing, sum eru nakrir av teimum djúpastu trupulleikunum í lívinum, hava vit ofta lyndi at hugsa, hvussu vit sleppa út úr líðingini, har ein Kristusborin boðskapur vil siga okkum, at Kristus er við í líðingini. Samstundis hava vit ein vónríkan boðskap um, at Gud ein dag vil stovna sítt æviga ríki, har eingin líðing er, sigur Jákup E. Petersen. Mugu standa á lærugrundarlagi – Mín gudfrøðisliga sannføring er, at Gud hevur valt at opinbera seg gjøgnum profetar og ápostlar. Gud ynskir at upplæra meg í skriftini, gjøgnum tað, hann hevur fortalt mær. Tí má eg altíð standa yvir fyri teksti­ num og lata Gud mynda mínar sannføringar gjøgnum tann opinberaða tekstin. Tí skilji eg Bíbliuna sum Guds orð til okkara, sigur Jákup E. Petersen. – Eg skilji ikki alt í Bíbliuna. Tað, sum er klárt, má eg boyggja meg fyri. Tað, sum er minni klárt, mugu vit síggja í ljósinum av tí, sum er meira klárt. Tað er av­gerandi, at vit standa fast á einum lærugrundarlagi, ið heldur fast við skriftirnar. Hetta hevur kirkjan verið samd um gjøgnum allar tíðir, sigur Jákup E. Petersen. Okkara ella Guds brillur Prestar hava ymiskar meiningar um gudfrøðisligar spurningar. Hvør er tín støða? – Eg haldi, at tað, sum er um­ ráðandi, tá ið vit kjakast um, hvussu vit skulu skilja hetta ella hatta, er, at vit lata bíbliu­ tekstirnar tala til okkum, og at vit kanna umstøðurnar uttan­um bíbliutekstin, so at tað kann hjálpa okkum so vítt møgu­ligt at skilja tað, sum Gud hevur ætlað, at vit skulu skilja. Tá ið prestar eru ósamdir, so er neyðugt at halda fast við, at vit eru innanfyri eina rammu inn­an játtanarritini, og halda fast við hesa játtanina, sum vit hava lært. Neyðugt er eisini, at vit tora við teimum brillum, vit hava uppiá, at lata Bíbliuna gera brillurnar klárari, heldur enn at vit gera Bíbliuna klárari við okkara brillum, sigur Jákup E. Petersen. Hann vísir á, at vit kunnu lætt­liga halda, at okkara for­ stáilsi er rætt, men vandin er, at vit gloyma at lata Bíbliuna pussa okkara fatan. – Vit liggja undir einum myndugleika, sum er Guds orð. Sam­stundis hava vit fingið vit og kunnu lesa og granska og fáa størri vitan og eisini skilja onnur, sum eru ósamd við okk­ um. Vit kunnu kjakast, men tað er neyðugt at halda fast við, at Bíblian er sólarklár á nógvum økjum, og so eru minni klár øki, sum vit mugu skilja í ljósinum av tí, sum er veruliga klárt, sigur Jákup E. Petersen. Kærleikshugtakið er vorðin ein kensla – Øll, sum siga okkurt av týdn­ ingi, at tey eru sannførd um okkurt, gera krav uppá, at teirra sannleiki er tann ulti­ma­ tivi sannleikin, sum øll mugu boyggja seg fyri. Tí mugu vit spyrja, hvat er tað fyri trúgv og lív, sum førir til tey mest elskandi menniskjuni, sam­ stundis sum vit standa yvir fyri kærleikshugtakinum, sum í dag er vorðin ein kensla og ikki ein handling. Í dag er kærleiki vorð­ in ein góðkenning av øllum, men vit vita, at til dømis tvey, ið elska hvør annan eisini vilja rættleiða og seta mørk fyri, hvat ið hin kann loyva sær, sigur Jákup E. Petersen. Sannleikafjar tíð Ert tú ein konservativur prest­ur? – Ja, tað haldi eg gott, tú kann siga. Men stemplandi orð kunnu vera misvísandi. Tað, sum er týðandi, er, hvat dentur verður lagdur á, at tað eri ikki eg, ið av­geri, men eg eri undirlagdur ein­um myndugleika, sum eitur Guds opinberaða orð. Kon­serva­ tivur merkir at halda fast ella at varðveita. Eg ynski at varðveita tað, sum er satt. Men vit standa í eini tíð, sum sigur, at einki er satt, ella at alt er satt. Tí er tað sjálvandi ein stór avbjóðing, hvussu vit boða ein sannleika í eini sannleikafjarari tíð. Men øll vita, at okkurt er satt, tað er bara spurningurin, nær tað gongur tær ímóti, so vilt tú siga, at hatta brýggi eg meg ikki um, sigur Jákup E. Petersen. Hann vísir á, at onkuntíð vera teir spurningar, ið ofta verða kallaðir testspurningar, settir prestum. – Ofta er ikki pláss fyri at tosa um teir. Prestar verða settir í bás, tí teir annaðhvørt siga nei ella ja til okkurt. Tá verð­ ur høvi ikki givið at tosa um tað, sum ein er sannførdur um. Eg vil vísa til mítt grundarstøði, tí at sannføringin má hvíla eitt stað. Eg ynski ikki at hava nakra sann­ føring, ið ikki er grundarlag fyri at hava, út frá fatanini av Skrift­ ini. Tað er umráðandi í kjaki at skilja, at einhvør sannføring má hvíla eitt stað. Vit standa møgu­liga tvey ymisk støð, men so mugu vit vera erlig, at onkur av okkum tekur feil, og at tað er ein opinberaður sannleiki um hetta, onkuntíð greiður, onkun­ tíð minni greiður, sigur nýggi hvalvíksprestur. FRANTS@SOSIALURIN.FO Í prestagjaldinum eru fimm kirkjur, nevni­liga í Tjørnuvík, Hal­dórs­ vík, Saksun, Hval­vík og Hósvík. Í prestagjaldinum búgva umleið 1100 fólk. Sam­starv er eisini millum eiðis­prest og hvalvíksprest um tænasturnar á røkt­ar­ heiminum Mørkini í Streym­ nesi og Korn­dals­býlinum á Eiði. Jákup E. Petersen er 34 ára gamal, føddur og upp­vaksin í Klaksvík. Hann byrjaði sum sóknarprestur Norð­streym­ oyar eystara presta­gjaldi 1. september. Síðani Jákup E. Petersen varð liðugur at lesa gudfrøði, hevur hann avloyst sum prest­ur ymsastaðni í Før­oy­ um. Hann varð prestvígdur 21. januar 2018 í Havnar kirkju. Fyrst avloysti hann í Suðurstreymoyar vest­ara prestagjaldi, síðani í Norð­ streymoyar vestara presta­ gjaldi, síðani í Norðoyar eyst­ara prestagjaldi og síðani í Eiðis prestagjaldi. Hann hevur eisini avloyst í styttri tíð aðrastaðni. Jákup E. Petersen er giftur við Gurið Petersen. Tey eiga son­in Silas, sum er 4 ár, og so eina dóttir, ið varð fødd 27. august, og ikki hevur fingið navn enn. Ymsar umvælingar skulu gerast í prestagarðinum í Hval­vík, áðrenn nýggja presta­familjan flytur inn. Óvist er enn, nær um­væl­ ing­ar­nar vera lidnar. Fyribils flyta tey inn í onnur hús í Streym­nesi. Innseting sunnudagin í Hvalvík Jákup E. Petersen verður innsettur sum prestur í Norðstreymoyar eystara prestagjaldi sunnudagin klokkan 11 í Hvalvíkar kirkju. Tað verður Uni Næs, dómpróstur, ið hevur innsetanina Jákup Erlingsson Petersen MYND: ÁLVUR HARALDSEN