mánadagur 9. september 2019síða 6

Mánadagur 9. september 2019 · Nr. 103 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 TÍÐINDI Pætur Hjalmar Evensson Í dag er 38 ára gamla Sondy Simonsen ein glað, eydnusom og stolt kvinna. Men tað hevur hon ikki altíð verið - verri enn so. Hennara lív hevur nevniliga verið merkt av fleiri ringum upp­livingum við eitt nú happing, kynsligari mis­ nýtslu og sálarsjúku. Hóast lagnurnar hava sett síni spor, er Sondy Simonsen komin upp á hestin aftur. Tað vitn­ar spildurnýggja bók henn­ ara “Ties ihjel” í øll­um førum um. Í bókini greið­ ir hon frá um sítt meldur­ kenda lív við upp- og niðurtúrum, og hvussu hon yvirlivdi tað, sum hon sjálv lýsir sum eitt reint helveti. Happað og útihýst Sondy Simonsen er fødd og uppvaksin í Klaksvík saman við trimum øðrum systkjum. Men tað var ikki bara sum at siga tað at veksa upp har, tí barn­dómur hennara var ótrúliga harður. - Sum barn var eg long, kløn og hevði stór blá eygu. Eg var ein viðbrekin og sensitiv genta og bleiv av tí sama happað øgiliga illa í skúlanum, sigur Sondy Simonsen. Hon minnist aftur á, tá hon gekk dagliga túrin mill­um sítt barnaheim og skúlan. - Dreingirnir plagdu at standa og rópa ljót orð eftir mær. "Spøkilsi", "ghost", "tummastokkur", "nál" og alt annað líkn­ andi. Tað kendist ótrú­ liga óbehagiligt, og eg minn­ist, hvussu kedda og bangna tað gjørdi meg hvønn dag. Sum happioffur var Sondy tó ikki fyri krops­ lig­u­m harðskapi í skúla­ num. - Tað var meira verbalt og súmbolskt. Eg bleiv útihýst og føldi ongantíð, eg passaði inn. Børnini tímdu hvørki at hyggja ella heilsa upp á meg. Tað vóru kanska bara 25 prosent av flokkinum hjá mær, sum yvirhøvur hugdu upp á meg í ger­ andisdegnum. Fyri hini 75 prosentini var eg ikki verd at heilsa upp á. Og soleiðis var tað øll skúla­ árini, sigur Sondy Simon­ sen, sum hevði trupult við at knýta vinarbond. - Omma var mítt akker Samstundis sum sosiala lívið í skúlanum var ein kampur, so hevði hon tað eisini trupult heima við hús. Men tað var ikki bara svárt tað heila. - Har vóru eisini nógvar góð­ar løtur. Eg hevði eina dagrøktarmammu, sum var fantastiskt. Eg føldi, hon var mín mamma nummar-tvey. Og so hevði eg eisini eina ommu, sum var nakað so fantast­isk. Hon var mítt akker, sigur Sondy. Kynsliga misnýtt Tá Sondy Simonsen var átta ára gomul, var hon fyri fyrstu ferð fyri kynsligum ágangi. Hon var einsamøll inni í ein­ um húsum við einum eldri dreingi, og hesin drong­urin lokkaði hana til at mussa seg. - Eg royndi at steðga tí og bleiv við at siga nei, tá hann nærkaðist mær. Men hann helt mær fastari undir einari trappu, so eg varð kroyst upp í ein krók, greiðir Sondy Simonsen frá, sum minn­ist hesa løtuna sum drúgva og óbehagiliga. - Tá eg endiliga yvirgav meg, hugsaði eg, at eg mátti bara geva honum tað, hann bað um, fyri at fáa frið. Eg mussaði hann. Men eg fekk ikki frið. Hetta var byrjanin til endan. Sondy Simonsen for­ tel­ur avgjørd víðari frá, hvussu marran í upp­ vøkstri hennara helt fram. - Hann misbrúkti meg uttan á klæðini við at nerta við meg. Hann kundi eisini finna upp á - MÍNIR TRUPUL­ LEIKAR VÓRÐU TAGDIR BURTUR - Tað er umráðandi at blíva við at kempa og hava vónina. Um eg kann, so kunnu onnur eisini. Tað sigur 38 ára gamla Sondy Simonsen, sum er aktuell við nýggju bókini "Ties ihjel", ið snýr seg um eitt lív við happing, kynsligari misnýtslu og sálarsjúku SONDY SIMONSEN: Sondy Simonsen við nýggju bók síni "Ties ihjel" í hondini