hósdagur 12. september 2019síða 22
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 13. SEPTEMBER 2019
SOSIALURIN 105
22
Skeið fyri álitisfólkið, felagslimum og nevndarlimum
innan sáttmálaøki hjá FA.
Føroya Arbeiðarafelag skipar fyri skeiði fyri felagslimum,
álitisfólkið og nevndarlimum, ið ikki hava verið á skeið áður.
Hvat er skeiðið m.a. um ?
-
Hvar finna vit reglurnar um rættindi og skyldur hjá arbeiðsfólki
(sáttmálar, lógir, setanarskriv og siðvenjur)
-
Hvussu eru reglurnar um álitisfólk og trygdarumboð
-
Hvørjar reglur eru galdandi tá fólk skulu setast í starv (m.a.
munurin millum land/kommunur og privata arbeiðsmarknaðin)
-
Hvørjar reglur eru galdandi tá arbeiðsfólk gerast sjúk
-
Hvørjar reglur eru galdandi tá fólk fáa skaða á arbeiðsplássinum
-
Kann arbeiðsgevarin áleggja arbeiðsfólki broyttar arbeiðstreytir
(arbeiðsuppgávur og arbeiðsstað)
-
Hvørjar reglur eru galdandi fyri lønir (t.d. um arbeiðsgevarin ikki
rindar lønina. Tá arbeiðsgevarin fer á húsagang og hvussu er um
avtala er hægri løn enn sáttmálin sigur)
-
Um arbeiðsfólk ynskja at gevast í arbeiði sínum,
-
Um arbeiðsgevarin vil sleppa av við arbeiðsfólk (uppsøgn og
burturvísing)
Nær verður skeiðið ?
8. – 9. Oktober 2019, frá kl. 10:00-16:00
Hvar verður skeiðið ?
Í fundarhøli 2, Tjarnardeild 7, 100 Tórshavn
Tilmelding:
Tilmelding er hjá lokala limafelagnum ella hjá Føroya
Arbeiðarafelag á tlf. 31 21 01 ella við at senda ein teldupost til
fafelag@fafelag.fo
Skeiðið verður bert um nóg stór undirtøka er.
Tilmelding í seinasta lagi fríggjadagin 27. september 2019
--------------------------------------------------------------------------------
Føroya Arbeiðarafelag
Stoffalág 17
100 Tórshavntlf. 31 21 01
www.fafelag.fo
Svenning av Lofti
80 ár
N
ú, Svenning, mín góði vinur
gjøgnum ikki minni enn 55 ár,
fer um tey áttati, fari eg her at
skriva honum eina heilsan á
hesum hansara stóra degi.
Tá ið eg fór til Havnar sum 17 ára gamal
í 1964, byrjaði eg beinanvegin at ganga á
møti í Ebenezer. Har hitti eg nógv blíð og
fitt fólk og kendi meg beinanvegin væl
og vælkomnan. Ein av teimum, eg kom at
kenna, var ein høgur, fróur og fattur 25 ára
gamal maður. Hann vísti mær beinanvegin
ein serstakan áhuga, bjóðaði mær inn í
nýggja heim teirra á Lützenstrøð, har er
so eisini kom at kenna hansara fryntiligu
og fittu konu.
Alt síðan tá hevur vinabandið okkara
millum verið tætt. Birgit og Svenning
buðu ungum monnum at koma heim til
teirra eina ferð um vikuna til hugnaliga
samveru og bíbliutíma. Har vóru bæði
dreingir úr Havn og av bygd, men eg haldi,
tey høvdu serstaka umsorgan fyri okkum
bygdadreingjum, sum vóru komnir til
Havnar at arbeiða og læra. Hesar løtur í
hugnaliga og heita heimi teirra minnist eg
afturá við gleði.
Tey sjey árini, eg búði í Havn, var eg
mangan boðin á gátt hjá Birgit og Svenningi.
Vit báðir komu eisini tey árini at arbeiða
nógv saman í samkomuni í Ebenezer. Serliga
var tað tann so nevndi bíbliuflokkurin, har
Petur Háberg var leiðari, sum kom at knýta
okkum saman.
Síðan tá havi eg hundraðtals ferðir verið
inni á gólvinum á Sólteigi 4. Har havi eg
notið ein heilt ómetaliga stóran blíðskap,
sum næstan ikki kann sigast við orðum.
Tað var soleiðis, at eg í nógv ár ferðaðist
um landið sum sølumaður, og tað var mest
sum fast, tá ið eg var í Havn, at fara niðan á
Sólteig at fáa ein drekkamunn ella kanska
ein døgurðabita – og so eitt gott, hugnaligt
og ofta andaligt prát við Birgit og Svenning.
Í heiminum vóru eisini tríggir fittir synir,
sum tað altíð hevur verið stuttligt at hitt og
fingið eitt prát við.
Tey seinastu 45 árini havi eg so havt ta
stóru gleði at kunnað virkað saman við
Svenningi og øðrum samverkamonnum
á tí andaliga økinum. Møti, møtirøðir,
bíbliuskeið og onnur tiltøk hava verið
hildin kring alt landið. Tað kundi verið
mangt at nevnt um tað, men eg skal ikki
fara í smálutir við tí. Tó kundu verðið
nevnd onkur stór tiltøk, ið daga framúr
í minninum, sum bíbliuskeið umborð
á gomlu Norrønu, meðan hon lá inni
á Hulki á Strondum og vitjanin hjá
suðuramerikanska prædikumanninum,
Luis Palau.
Hesi 55 árini, eg havi kent Svenning,
eri eg sjálvsagt komin at kenna mannin
rættiliga væl. Og nógv er, ið eg kundi sagt
um hann. Eg smæðist ikki við at siga, at
eg kenni ongan, sum er frelsara sínum so
halgaður, sum Svenning. Í honum er ein
Andans eldur, sum eg mangan havi undrast
á og hámett. Í øllum tí hann tekst við – bæði
tímiligt og andaligt – er hann fullkomiliga
heilhugaður.
Eg vil siga, at Svenning er ein samansettur
persónur, skilt á tann, at hann – tá ið
hann fær eitt hugskot ella eitt innskot frá
Harranum – bæði hugsar seg væl um og
er spontanur. Vit hava mangan flent at
honum, hvussu skjótur, hann kann vera,
tá ið okkurt hugskot verður nevnt. Hann
mest sum loypur upp á báðum beinum og
sigur: „Ja, hatta gera vit. Hatta var eitt fínt
hugskot!“ Men tá ið ein løta er farin, kemur
hann eitt sindur niður aftur á jørðina og
sigur: „Latið okkum biðja og leggja tað fram
fyri Harran.“ Onkuntíð hava vit sagt, tá ið
hann er komin við onkrum hugskoti, og vit
hava tosað um tað eina løtu, at vit halda,
at hatta hugskotið fer í pappírskurvina.
Og so hava vit allir flent so hjartaliga – og
Svenning harðast. Eg kenni ongan, sum
flennir so hart sum Svenning.
Tá ið eg nevni ‘vit’, so eru vit nakrir,
sum hava arbeitt tætt saman í tí andaliga
í hesi mongu ár. Umframt Svenning og
meg eru teir: Jógvan Páll Sevdal, Poul
Jóhan Djurhuus, Hjørleif Vang og Osmund
Justinussen.
Í 2011 fekk Svenning tað hugskotið at
fara at spyrja stovnin fyri trúboðanarbátin,
Juvel II, ið hvørt summar ferðast kring
alt Grønland við gleðiboðskapinum, um
møguleiki var at nýta bátin til smærri
ferðir í grannalondunum, áðrenn hann
fór til Grønlands. Jú, tað var gaman í. Tá
varð felagsskapurin, Atlantic Mission,
settur á stovn. Og síðan 2011 hava so
evangeliseringsferðir verið gjørdar til
Hetlands, Orknoyggjar, Hebridurnar,
Noregs, Íslands og í Føroyum. Hesar ferðir,
sum eg eisini hava fingið loyvi til at vera ein
partur av, hava verið sera góðar og gevandi.
Svenning hevur øll árini verið oddamaður.
Í øllum tí, Svenning fæst við, er bønin
honum fremst í huga. Eisini á tí økinum
er hann spontanur. Áðrenn ein veit av, so
biður hann. Og tað ger hann allastaðni og
saman við øllum, hann hittir á leið síni. Eg
haldi, eg tori at siga, at serliga í bønarlívi
hansara er hann mær ein sonn fyrimynd.
Tað kundi verið mangt annað at sagt.
Men til tess at hetta ikki skal gerast alt ov
drúgt, gevist eg her.
Góði Svenning. Hjartaliga til lukku við 80
ára degnum. Má Harrin framvegis signa teg
og geva tær orku og áræði at halda fram í
verkinum í mong ár aftrat.
Hjørdis og eg takka tær – og Birgit –
inniliga fyri tey mongu ár, vit hava kent
tykkum – og fyri tað, tit hava verið fyri
meg og míni.
Páll á Lakjuni
Dreymastarvið finnur tú á in.fo