hósdagur 19. september 2019síða 13

FRÍGGJADAGUR 19. SEPTEMBER 2019 SOSIALURIN 108 13 Eg vil flyta mørk og bjóða hyggjaranum av Seinastu fimm árini hevur Jana Jonhardsdóttir búð í Onglandi, har hon hevur lokið listaútbúgving á Bath Spa University of Art & Design. 32 ára gamla listakvinnan er júst flutt heim aftur til barndómsbygdina, Sandavág Nær og hvussu byrjaði tú at fáast við list? Eg málaði nógv við vatnmáling, akryl og olju, men tað var altíð okkurt, sum manglaði. Eg náddi ikki heilt at rannsaka tað á einum nóg høgum støði, at tað kundi vera nakað, eg var nøgd við. Tá eg byrjaði á MA Fine Arts á Bath Spa University, fekk eg beinanvegin at vita frá professarunum, at málningarnir ikki vóru nóg góðir. Tekniskt var alt, sum tað skuldi vera, men innihaldið var ikki nóg áhugavert. Eg vildi bjóða mær sjálvari av við at arbeiða við onkrum heilt nýggjum. Hetta førdi meg til at brúka alternativt tilfar. Eg arbeiði mest við 2d, men eg havi altíð ein ella tveir skulpturar, sum eg arbeiði uppá. Hvussu vilt tú lýsa tína list? Eg vildi katagoriserað mína list sum minimala, monochromatiska og til tíðir sum sterila-expressionismu við einum veti av eyðmjúkheit. Eg arbeiði við siðbundnari træ-útskering og brúki woodworker-teknikkir at granska rúmið millum skulpturellan form, 2d print og funktionellar lutir. Er tað nakað serligt, tú plagar at leggja teg eftir í tínum verkum? Eg endurnýti ofta mynstur og teknikkir, ið eru at finna í træ-arbeiði - dekorativt og funktionelt. Eg geri list, ið hevur ein reyðan tráð, ið er formellur, funktionellur og kulturellur. Hon verður dramatiserað, inntil hon blívur eitt sindur surrealistisk. Úrslitið er vónandi eitt ecosystem við einari blanding av fiktionellum og dokumenterandi verkum, sum bjóða hyggjaranum av at umhugsa teirra forfatan um lutir, sum eru rundan um okkara gerandisdag, samstundis sum at teknikkurin, sum er brúktur, eisini reflekterar gerandislutir og mátan teir eru skaptir uppá. Hvussu eru umstøðurnar hjá ungum myndlistafólki í Føroyum? Í mun til í Onglandi eru umstøðurnar nokkso avmarkaðar. Tað er trupult at finna studio ella arbeiðsrúm til størri verkætlanir. Eisini sakni eg møguleikar at melda seg til ymiskar verkstovur innan listarligt handverk. Av tí at Føroyar eru eitt so lítið land, merkir tað eisini, at tað er avmarkað, hvussu nógvum gallaríum og listasøvnum, ein kann fordjúpa seg í. Inntrykkið ein fær av modernaða listaheiminum kemur í flestum førum frá internetinum, bókum og bløðum, men tað merkir ikki, at Føroyar ikki hevur progressiv og dugnalig listafólk og framsýningar. Tað góða við Føroyum er, at fólk tykjast sera áhugað í list og virðismeta hana. Eisini hava vit møguleikan at søkja um fígging til ymsar verkætlanir frá grunnum bæði her á landi og í Norðanlondum. Hvørjar eru framtíðarætlanirnar hjá tær sum listafólk? Málið er at ein dag kunna liva av at skapa list og at halda fram við at flyta míni egnu mørk og blíva við at bjóða listini hjá mær av. Eg hugsi altíð um mín næsta málning Tordis Sigurbjørnsdóttir er 23 árá gomul og býr í Kollafirði, har hon eisini er uppvaksin. Hon er sjálvlærd og málar abstraktar málningar við íblástri frá náttúruni Nær og hvussu byrjaði tú at fáast við list? - Mær hevur altíð dámað væl at tekna og mála, men eg byrjaði at mála málningar í 2008, tá eg var 12 ára gomul. Hvussu vilt tú lýsa tína list? - Eg havi málað nakrar málningar av ymiskum úti í náttúruni, men mær dámar allar best at mála abstraktar málningar. Eg vil siga, at íblásturin til allar málningarnar hjá mær kemur frá ymiskum í náttúruni. Er tað nakað serligt, tú plagar at leggja teg eftir í tínum verkum? - Eg gangi altíð við tonkum um, hvat eg skal mála, og hvussu mín næsti málningur fer at síggja út. Men tá eg byrji uppá málningarnar, virkar tað sum, allir teir tankarnir fara burtur, og aðrir tankar koma í høvdið. Tað, sum eg leggi meg serliga eftir, tá ið eg máli, er, at eg sjálv skal vera nøgd við málningarnar. Hvussu eru umstøðurnar hjá ungum myndlistafólki í Føroyum? - Mær dámar ordiliga væl, at tað eru lærugreinar í skúlum sum handarbeiði, evning og myndlist. Eisini at mann lærir um ymisk føroysk listafólk í føroyskum. Handarbeiði og evning í fólkaskúlanum hevur avgjørt gjørt, at eg havi hildið áfram við at mála. Eg haldi tó, tað kundi verið gjørt enn meira við myndlist í skúlanum. Hvørjar eru framtíðarætlanirnar hjá tær sum listafólk? - Eg ætli mær avgjørt at gera meira við list, men eg veit ikki enn, hvat tað endar við. Eg vóni, at mín list kemur út til so nógv sum møguligt, og at fleiri fáa áhuga fyri mínum málningum. Jana Jonhardsdóttir: Tordis Sigurbjørnsdóttir: