hósdagur 27. juli 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
11
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 142 - 27. juli 2000
10
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 142 - 27. juli 2000
gult cyan magenta svart
reka mentanina, men ta›
skal stu›la henni. Hagtølini
siga, at vit ikki stu›la í sama
mun, sum tey gera a›ra
sta›ni, og ta› haldi eg vera
púra vi› sí›una av. Ein lítil
málbólkur er undir stórum
tr‡sti, og vandin fyri at
mentanin skal doyggja er
stórur. Koma vit so langt, so
flytir fólki› a›ra sta›ni, og
ta› halda vit øll hev›i veri ›
spell.
Men hvat droymir tú um,
sum vit ikki hava nú?
– Mentunarlig líkasæla er
dey›asynd. Vit skulu hava
eitt vaki› eyga vi› mentan-
ini kring alt landi›. Í ment-
unaror›askiftinum í tingin-
um í november í fjør var
hugbur›urin, at mentanin
skal stu›last meiri, enn hon
hevur veri› higartil. Tann
hugbur›in vóni og vænti eg,
at tingi› fer at s‡na í verki.
Ta› ver›ur ikki eftir einum
degi, men skal eg nevna
naka›, sum eg droymi um,
so er ta›, at vit fáa ein tjó›-
pall vi› øllum listargreinun-
um. Ta› er t.d. harmuligt, at
stórir leikir ver›a settir upp í
Nor›urlandahúsinum, og at
ta› barar ber til at hava teir á
skránni í nakrar dagar.
Skúlin og
landsst‡risma›urin
Stórar rembingar hava veri ›
í fólkaskúlanum. N‡ggja
fólkaskúlalógin
hev›i
drúgvt verkfall vi› sær í vár.
Stóru spurningarnir í sam-
bandi vi› lógina eru ikki
loystir, og tí skal ikki stórt
hugflog til at ímynda sær, at
um ikki fleiri pengar ver›a
játta›ir, so ver›a n‡ggjar
ósemjur og harvi› órógv í
skúlanum.
– At nógv meiri pengar
skulu játtast til fólkaskúlan
dugi eg illa at ímynda mær
fer at bera til. Ta› er heldur
ein spurningur um, hvussu
ein føroyskur fólkaskúli
fæst at virka. Eg kvígi fyri,
at vit eru ov skjót til at
smoyggja eina skúlaskipan,
sum er ætla› til eitt heilt
ø›rvísi samfelag enn okk-
ara, omanyvir okkum. Ta ›
kostar órímuliga nógv.
Ætlar tú at arbei›a fyri,
at n‡ggja fólkaskúlalógin
ikki skal roynast í verki?
– Eg dugi ikki at siga tær.
Men um ta› vísir seg, at hon
ver›ur órímuliga d‡r at
fremja, so mugu vit spyrja
okkum sjálvi, um vit ikki
eiga at skrúva hana ø›rvísi
saman.
Og hvør skal gera ta›?
– Í skúlanevndum skulu
m. a. vera skúlafólk, men eg
haldi ikki, at ta› er ney›ugt,
at ta› bara eru skúlafólk,
sum arbei›a vi› framtí›ar
skúlanum.
Hvat er ein føroyskur
fólkaskúli?
– Ta› er ein skúli, sum
útbúgvir børnini og ung
dómin til at liva og virka í
føroyska samfelagnum. Og
ta› er ein skúli, sum ber
somu tilbo› til øll, uttan
mun til stætt og bústa›.
Eingin klassamunur skal
knæsetast í barnaárunum.
Fyrr í tí›ini vóru ta› børnini
hjá teimum betri stilla›u,
sum gingu í skúla. Eg havi
mangan hugsa› um, hvussu
nógv av intelligensi tá í tí›-
ini ikki kom til sættis í sam-
felagnum. Tey betri stilla›u
vóru so langt í frá altí› tey,
sum høvdu bestu evnini og
størsta viljan. Sí›ani javn-
bjó›is møguleikarnir til út-
búgving vóru veruleiki í
okkara parti av heiminum,
hevur vælfer›armenningin í
Nor›urlondum veri› nógv
størri enn a›ra sta›ni. Ta ›
haldi eg fyrst og fremst stav-
ar frá betra›u møguleikun-
um hjá øllum at útbúgva
seg. Tí›arráki› ber vi› sær,
at eisini skúlin skal privati-
serast. Hetta ráki› er eisini
so smátt fari› at festa røtur í
Føroyum. Men harfyri skal
tann almenni fólkaskúlin til
eina og hvørja tí› vera eitt
eins gott tilbo› til landsins
ungdómar sum alt anna›.
Fólkaskúlin
skal
vera
hvørvisteinurin,
har ung-
dómarnir hvessa sær viti›
og samstundis brá›pannan,
har felagsskapurin ver›ur
styrktur.
Samgonguskjali› sigur, at
møguleiki skal vera fyri frí–
og eftirskúlum?
– Lógin um eftirskúlar er
longu samtykt. Frískúlarnar
prioriteri eg ikki høgt. Sam-
felagi› er so liti›, at ta› illa
tolir, at børnini kanska av
átrúna›arligum og politisk-
um orsøkum ver›a spjadd
fyri allar vindar. Ta› kann
gerast ein hóttan fyri fram-
tí›ar føroyska samleikan.
Fró›skaparsetri›
og
granskingini sigur n‡ggi
landsst‡risma›urin seg hava
stóran áhuga fyri:
– Tá eg hoyri tveir av okk-
ara fremstu vinnulívsmonn-
um – Meinhard Jacobsen og
Egil Olsen – tosa um, at um
vit granska›u, so kundu vit
rokki› einum milliarda út-
flutningsvir›i bara burturúr
høvdum og hinum, sum nú
fer til slógv ella ta›, sum
ver›ur trampa› út gjøgnum
lensiportrini, so ógvist eg.
Hetta kann ein landsst‡ris-
ma›ur í granskingarmálum
ikki lata fara atfur vi› bor›-
inum. Eg havi talst millum
teirra,
sum
hava
mett
gransking at vera ta›, at
originalar sita undir onkrari
va›ing og fáast vi› gomul
og gulna pappír, men har
havi eg veri› púra skeivur.
Ta› er alney›ugt at granska,
og ta› almenna eigur at
stu›la tí. Alt granskingar-
umhvørvi› skal ikki vera í
høvu›ssta›num. Deplarnir
kring landi› eru gó›ir, men
ta› skal samskipast vi›
Fró›skaparsetri›.
Tórbjørn Jacobsen var
limur í grundlógarnevndini,
tá hann var tingma›ur. Nú
skal hann sum landsst‡ris-
ma›ur vera eykalimur:
– Í grundlógarnevndini
var› tosa› um, at eitt juri-
diskt umhvørvi átti at veri ›
á Fró›skaparsetrinum. Tí
taki eg undir vi› av fullum
huga.
Landsst‡risma›urin
og politikarar
Práti› er li›ugt. Tí›in fer at
vísa, hvat eftirmæli n‡ggi
landsst‡risma›urin fer at
fáa frá føroyska mentunar-
lívinum. Og tí›in fer at vísa,
hvussu
leikluturin
sum
semjusøkjandi
rá›harri,
sum samstundis ætlar sær at
brúka heimildirnar hjá rá›-
harranum, fer at hóva Tór-
birni Jacobsen.
Teir í tinginum, sum siga
seg
vera
vinstravendar,
plagdu at kasta Torbirni fyri,
at hann var ultra høgravend-
ur, og teir í hinum bor›inum
plagdu at siga, at hann var
ytstur á vinstra veinginum.
Hvar ert tú at finna í polit-
iska spektrinum?
– Politiskar hugsjónir eru
gó›ar, men tær hava for-
komi› mongum politikara.
Piet Hein tók eina fer› til, at
ideologi er en erstatning for
tænkning, og ta› er nógv í
hasum. Tú hevur nøkur
grundsjónarmi›, men skal
nytta fáast burturúr teimum,
so skulu tey lagast og m‡kj-
ast til tann veruleikan, sum
tú livir og andar í.
Hvørjar eru tínar fyri-
myndir sum politikarar?
– Mær dámar væl at lesa
og hoyra um politikarar.
Skal eg nevna f‡ra, sum
mær hevur dámt væl, so er
ein teirra okkara egni Atli
Dam. Hann hev›i veldug
arbei›sevni, hann hev›i eitt
ótrúligt innlit, og so dámdi
mær stak væl, at hann var
ta›, sum danir kalla en
handlingernes mand. Ein
annar er Nikita Krutsjev,
sum var sovjetiskur lei›ari
og royndi at gera upp vi›
Stalin tí›ina. Hann fall, tá
Bresnev og a›rir frá Stalinsa
tí› komu aftur. Krutsjev
hev›i stutt fjús, og hann var
ikki bangin fyri at siga og
gera ta›, sum hann meinti
og vildi. Fyrrverandi ísra-
elski verjumálará›harrin og
uttanríkisrá›harrin og gene-
ralurin Moshe Dayan er
tann tri›ji. Hann hev›i so
væl skipa›i vi›urskifti á
rá›harrastovuni, og var har-
vi› so tryggur vi› sítt polit-
iska bakland, at at hann til
eina og hvørja tí› sum
gamal generalur kundi fara
út á hermóti› at verja mó›-
urlandsins
áhugamál,
tá
mest stó› á.
Og so var ein eftir?
– Hann er ein tann, sum
mær hevur dámt kanska best
at lesa um. Bevin var auten-
tiskur proletariatur. Hann
var leysingarbarn úr Bristol
í Onglandi. Mamman doy›i,
tá hann var tólv ára gamal.
Hann gjørdist dokkarbei›-
ari, kom inn í fakfelagsrørsl-
una, gjørdist arbei›smála-
rá›harri undir krígnum og
enda›i sum uttanríkisrá›-
harri hjá Clement Attlee.
Ta› var ikki so líti› í bretska
imperinum. Ta› sigst, at
hann sat í einari evarska
lítlari skrivstovu. Í 1948
komu ísraelar, sum eg sjálv-
ur haldi nógv av, til hansara
at bi›ja um stu›ul. Ensku
stjórnini líka›i einki,
at
ísraelar proklamera›u sín
egna stat. Ta› er tiltiki›,
hvussu ø›in spann í Bevin,
tá hann kendi, at teir royndu
at tr‡sa hann. Ta› er eisini
tiltiki›, tá hann undir sam-
rá›ingum vi› russarar í
London eftir kríggi› kor-
porliga leyp á uttanríkisrá›-
harran
Molotvo.
Høvdu
trygdarvørarnir ikki veri› so
snarir í vendingini, so hev›i
annar teirra kanska ligi ›
eftir á. Hetta vísir, at hann
persónliga leg›i alt í.
Kennir tú teg sjálvan í
honum?
– Tú kanst ikki renna und-
an samleikanum. Ta›, sum
eg haldi var so fasinerandi
vi› honum, var, at hann
stríddi seg upp úr ongum, og
at hann ikki gloymdi ella
royndi at fjala, hvør hann
var, og hvagani hann kom.
Fert tú at ganga í skrú›-
gongu í føroyskum klø›um?
– Ja, og eg gle›i meg at
halda fyrstu ólavsøkuna í 30
ár. Bæ›i politiksa partin og
alla ólavsøkuna sum hon er.
Tórbjørn heldur summarfrí saman vi› familjuni í Kunoy
Mynd: Símun á Høvdanum
Tórbjørn Jacob-
sen heldur, at
fólkaskúlin hevur
nóg stóra játtan.
Hann ætlar at fáa
skil á sjónarpi›
beinanvegin, og
hann droymir um,
at føroyingar fáa
ein tjó›pall
Jóannes Hansen
Tórbjørn Jacobsen fer at
ganga í skrú›gongu ólav-
søkudag – fyrstu ólavsøkuni
hann er á í 30 ár. Hóast hann
hevur veri› tingma›ur á
tveimum ólavsøkum,
so
ver›ur hetta fyrsta fer›in, at
n‡ggi
landsst‡risma›urin
ver›ur í skrú›gonguni. Hini
bæ›i árini hevur hann veri ›
í Grønlandi. Í tjúgu ár hevur
hann veri› á egnum kjøli í
Grønlandi hesa ársins tí›-
ina. Ørindini hava veri ›
vegna heimast‡ri› at sigla
bay av bayi. Á hásumri hev-
ur ta› á hvørjum ári eydnast
at komi› einar tvær ella
tríggjar fer›ir nor›ur til
Thule.
Í ár var› eingin sigling, tí
skipi› fórst í Noregi fyrr í ár.
Ta› hevur ligi› í luftini, at
landsst‡rissessurin fór at
standa Tórbirni í bo›i, men
nú tóktist sovor›in tøving
vera komin í, at hetta sá út til
at fara at detta ni›ur fyri.
Summi hava havt ta fatan-
ina, at um ni›urstø›an í
nógv umrøddu kanningini
av Signari á Brúnni fór at
siga, at landsst‡risma›urin
hevur einki skeivt gjørt, so
skuldi sami persónur koma
aftur
í
mentunarsessin.
Hetta hava tjó›veldismenn
sagt. Men í næstsí›stu viku
seg›i ein av tingmonnunum,
at ta› alla tí›ina hev›i veri ›
ætlanin, at n‡ggjur lands-
st‡risma›ur skuldi veljast.
Harvi› er tilnevningin av
n‡ggja mentamálará›harr-
anum ikki bara ein spurn-
ingur um jura og st‡risskip-
an, men eisini ein spurning-
ur um, hvør skal mynda
tjó›veldisflokkin.
Í politiska umhvørvinum
er ta› eingin loyna, at n‡ggi
forma›urin í flokkinum og
fyri viku sí›ani tilnevndi
landsst‡risma›urin
vóru
rættuliga væl,
tá hesin
seinni var tingma›ur. Tí
hevur forma›urin havt sum
mál at fáa politiska vin-
mannin aftur í hitan. Ta ›
hevur veri› telva› innan-
floks leingi, og fríggjadagin
í sí›stu viku gekk upp.
Tórbjørn Jacobsen ynskir
ikki at gera vi›merkingar til
hetta. Hann sigur seg hava
veri› úti av politiska spælin-
um, sí›ani hann fór úr ting-
inum og inntil hann fríggja-
dagin var› tilnevndur at
vera
landsst‡risma›ur
í
undirvísingar- og mentunar-
málum.
At tilnevningin hóast alt
tosi› um lógir og paragraffir
kom upp á pláss undan
ólavsøkuni, siga tjó›veldis-
keldur komst av, at teir
strongdu á løgmann. Tjó›-
veldismenninir hava havt ilt
av, at einki hendi í hesum
málinum, og teir eru fleiri í
flokkinum, sum geva sær
sjálvum ta› sko›smáli›, at
tøvingin vi› at loysa lands-
st‡rismannin úr sessinum
og at fáa n‡ggjan mann í
sessin, hevur ikki víst signal
um tann dynamikkin, sum
flokkurin og serliga n‡ggi
forma›urin
hava
ætla›
skulu vera eitt av ey›kenn-
unum fyri teirra flokk. Men
– sum altí› í politikki – so
eru ta› ymiskar ásko›anir á
henda spurningin – eisini í
tjó›veldisflokkinum.
At sjovi› var í Kunoy
fríggjadagin var eitt fjøl-
mi›laligt plettskot. Agurku-
tí›in er tiltikin, og í juli er
nógv áhugavert, sum kanska
ikki er ta› a›rar tí›ir á árin-
um. Ein donsku sjónvarps-
rás metti ta› so áhugavert, at
ein landsst‡risma›ur fekk
handanarbrævi›
omanfyri
bøgar›arnar í Kunoy, at teir
tóku ta› vi› í einari tí›inda-
sending.
Kasketturin
Tórbjørn Jacobsen profiler-
a›i seg tey bæ›i árini, hann
var tingma›ur, sum ein ví›-
gongdan og avgjørdan loys-
ingarmann. Í fullveldissam-
gonguni hevur hann ongan-
tí› fjalt, at hann sá ætla›a
sáttmálan vi› Danmark bara
sum eitt stig á vegnum. Mál-
i› hevur veri› og er repu-
blikkin, sum hann plagar at
taka til.
At ein so avgjørdur ma›ur
skal gerast landsst‡risma›-
ur í einari fleirflokka sam-
gongu kundi bent á, at hann
fer at renna seg ímóti, og at
speril harvi› skjótt fer at
koma í. Tá ta› gjørdist al-
mannakunnugt,
hvønn
flokkurin hev›i innstilla› til
landsst‡rismann
var
ta›
meiri enn ró› fram undir í
elektronisku fjølmi›lunum,
at ætla›i landsst‡risma›urin
ikki hev›i førningin, sum
skal til.
N‡ggi landsst‡risma›urin
sigur seg ikki leggja so nógv
í hetta sí›sta:
– Fleiri hava nevnt ta› fyri
mær, og eg eri samdur vi›
teimum í undranini yvir, at
reaktiónirnar í útvarpi og
sjónvarpi hava havt ein und-
irtóna av, at tú skalt vera
læraraútbúgvin fyri at hava
fyritreytir at umsita skúla-
mál og mentanina. Ta› haldi
eg vera tankavekjandi.
Men politiska handalagi ›
hjá tær hevur ikki veri ›
ey›kent av semjusøkjandi
arbei›i›. Heldur hevur tú
veri› orsøk til spenningar?
– Eg skilji, hvar tú ert.
Men ta› ræ›ur um leiklutin.
Eg haldi, at parlamentarik-
arar, sum eru í samgongu,
skulu eisini dyrka hugsjón-
arliga strí›i›. Gera teir ikki
ta›, men bara siga ja og
amen til alt, sum landsst‡ri ›
kemur vi›, so fara allir
flokkarnir at líkjast og ver›a
einsrætta›ir. Ta› eru so
nógv dømi í heiminum um,
at flokkar slítast í sam-
gongu, og tískil kenna seg
noyddar at fara í andstø›u
fyri at skerpa hugsjónarliga
profilin. Men eg haldi, at
hetta kann gerast, sjálvt um
ein flokkur er í samgongu.
Og nú hevur tú fingi› kas-
kettin hjá landsst‡rismann-
inum. Hevur tú bindindi og
sinni til at sita í tí stólinum?
– Ta› fer tí›in at vísa. Ta ›
eru í mesta lagi tvey ár inntil
næsta løgtingsval, og eg veit
væl, at ta› ber ikki til at
røkka øllum í so stutta tí›.
Vit hava eitt høvu›smál,
sum samgongan strí›ist vi›,
og ta› er fullveldi›. Eg
kenni samgonguskjali›, og
eg veit væl, hvør mín leik-
lutur í n‡ggja sessinum er.
At arbei›a saman vi› em-
bætismonnunum er naka›
n‡tt fyri meg. Eg ætli mær
ikki at leggja meg út í teirra
professionella starv. Mín
uppgáva er av yvirorna›um
slagi og at virka fyri polit-
iskari undirtøku fyri mínum
málum. Ein landsst‡risma›-
ur, i› kemur í tingi› vi›
fleiri stórum málum, sum
ikki fáa undirtøku, hann
hevur ikki gjørt nóg nógv
vi› heimaarbei›i›, og ta›
terir nógv. Hetta siga polit-
isku royndirnar mær, og
hetta fari eg at arbei›a vi›.
Landsst‡risma›urin hevur
stórar heimildir, og eg ætli
mær at brúka tær. Ta› ræ›ur
um at avgrei›a mál, og eg
síggi onga orsøk til, at t.d.
Kirkjubømúrurin skal fram-
haldandi ver›a smoygdur
undan einari politiskari av-
ger›. Eg ætli mær at lurta,
og so ætli eg mær at taka
avger›ir
Hvat hevur tú fingist vi›
hesar fyrstu dagarnar?
– Umsitingin er í summ-
arfrí, men har eru nógv mál
at seta seg inní. Í sí›stu viku
las eg mentunaráliti›.
Og hvussu ætlar tú at eft-
irtí›in skal minnast, at tú
hevur havt vi› mentanina og
skúlan at gera?
– Eg havi míni mál, men
um tey gerast til veruleika
veldst um fíggjarliga karm-
in og politiska viljan at prio-
ritera. Tí ber akkurát nú ikki
anna› til enn at koma vi›
persónligum metingum.
Mentanin og
landsst‡risma›urin
Hóast Tórbjørn Jacobsen
hevur veri› sjóma›ur og
harvi› ikki hevur havt
møguleika at vera virkin í
øllum frítí›ar tilbo›um, so
hevur hann altí› havt nógv
mentunarjørn í eldinum. Í
heimatí›ini syngur hann í
kóri hjá Símuni Nónklett,
hann spælir fótbólt á 5.
deildarli›num hjá Sigmundi
Johannesen í NSÍ, bøkur,
blø›, útvarp og sjónvarp og
tónleikur hava altí› havt
stóran áhuga, og vit kundu
nevnt nógv anna›:
– Sjónvarpi› tykist liggja
í andaleypi. Landsst‡ris-
ma›urin hevur sí›ani í fjør
havt ábyrgdina, og tí er hetta
eitt ta› fyrsta máli›, sum eg
má fara undir. Sjónvarpi›
var orsøkin til,
at fyrri
landsst‡risma›urin fór úr
starvinum, og eg veit, hvønn
veg ta› fer at bera, um vit
ikki fáa loyst hetta máli›.
Eg ætli mær ikki at leggja
skránna, men eg skal ikki
dylja, at ofta undrist eg á
hugbur›in, sum kemur til
sjóndar í tí, sum tey velja at
senda. Fleiri hava hesa sein-
astu tí›ina nevnt ta› marg-
háttliga í, at teir eitt sunnu-
kvøld gjørdu nógv burturúr
og ivaleyst brúktu d‡rar
yvirtímar til Watson, sum
brúkar sína tí› til at ni›ur-
bróta
føroyska
mentan.
Einki í tí sendingini bo›a›i
frá, at ta› var ney›ugt vi›
eykasending. Ta› er so eitt.
Men samstundis kendi sjón-
varpi› ikki ábyrgd fyri at
vera til sta›ar, tá 1000 før-
oyingar
sama
vikuskifti
vóru á Syr›adali í sambandi
vi› n‡ggja minnisvar›an,
og tá fleiri hundra› vóru í
Hattarvík í sambandi vi›
n‡ggju altartalvuna.
– Eg haldi, at ta› alla tí›-
ina hevur eydnast útvarpin-
um at vera tjó›skaparligur
mentunarberi.
Sjónvarpi›
átti at havt serligar møgu-
leikar í hesyum, men ta›
tykist á allan hátt tykist vera
eitt b‡tisbarn. Ta› mugu vit
fáa eina loysn uppá, men eg
kann ikki siga akkurát nú,
hvat eg ætli at gera.
Heldur tú, at ta› almenna
stu›lar mentanini nóg væl?
– Ta› er akkurát solei›is,
at ta› hongur saman. Ta ›
almenna skal ikki skapa og
Kasketturin og n‡ggi
mentanarmálará›harrin
Tórbjørn er væl skorin fyri tungubandinum
Mynd: Jens Kr. Vang