hósdagur 26. september 2019síða 9

FRÍGGJADAGUR 27. SEPTEMBER 2019 SOSIALURIN 111 9 an, so gera teir pappírið og pens­ il­in, og so fara teir út og seta seg framm­an fyri blómuni, og so siga teir, at tað eydnaðist ikki í dag, og fara teir heimaftur. Tá so dag­ur­in kemur, nú er hann klár­ ur inni í sálini í sær sjálvum. – Tú kanst einki gera, uttan tú hev­ur tað í tær sjálvum. Tað er tað sum er, og faktiskt havi eg á glas­verk­stað­num málað á tús­ und fer­metrar av gasmálaríum, so ha­nd­verkið skal eisini vera har. Náttúran er inspiratiónin Og so leggur listamaðurin aft­ur­ at, at tað er forrsetin eingin ann­ ar í danska kongaríkinum, sum hev­ur gjørt túsund fer­metr­ar av glas­málaríum, kanska av mos­a­ ikki – men ikki av glas­máln­in­g­ um. – Hondverkið skal fyri tað fyrsta vera í ordan, og so skal tú vera klár­ur tá løtan er. Tróndur Patursson sigur, at nátúran er líkasum sjálv in­spir­a­ tión­in, og líka frá ungum av hev­ ur hann verið úti í Trøll­høvda, og hann hevur arbeitt har úti rætti­liga nógv við tekningum og øðr­um. – So hetta er líkasum út­gangs­ punkt­ið til allar hinar. Her er ein oyggj, og her er líka sum vest­ur­ skynið, sum kann vera so heilt eina­stand­andi har, serliga tá man er so høgt uppi sum 240 metr­ar uppi á Trøllhvøda. Og so spergl­in­gin í sjónum og so hetta drama­ið, so her hendir øgiliga nógv, sigur hann. Hinar myndinar eru tetaljur úr berg­i­num ella úr sjónum, sigur hann. Speglingin í sjónum líkist nógv glasinum Hann vísir á, at um tú til døm­is koyrir eftir Oyggjar­vegn­um, og sær niður í Kaldbaksbotn, so er spegl­ingin av fjøllunum er fakt­ iskt nógv meira áhguaverd enn sjálvt fjallið, tí tað blívur ein slags ab­stratión, tað líkist fak­t­ iskt nógv glasinum. – So er tað hetta við vatninum, tað er øgiliga ringt at mála vatn, leggur hann aftur dent á. Síðani sigur listamaðurin eina søgu um kenda málaran Turner (Frederick Leo Hunter 1858-1943). – Hann hevði eina framsýning í London, tað vóru seglskip, hann málaði. Og hann dugdi væl at gera mála seglskipini. Men so kemur ein skipari yvir og bankar hann á rygging og spyr, er tað tú, sum ert málari? Ja, segði hann. Sært tú, at aldurnar fara ein veg, vindur fer ein annan veg, blok­k­ ar­nir eru skeivir, seglini standa skeivt. Vissi tað er ein góður sigl­ ari, so er hann í harmoni við nátt­úr­na, hetta riggar ju ikki. – So sigur Turner, jamen hvat skal eg gera. Tú skalt koma við mær. Og so fór hann við á ein Kap Hornaratúr, og bleiv bundin til mastr­ar­nar, og so gjørdi hann heims­ins bestu málarí av skip­ um. – Tú mást hava verið har, tú má hava upplivað tað, og tú má hava tað í kroppinum og hava tað í hesi skíta telduni í nakk­a­ num, sigur Tróndur Patursson. Og tað er júst tí, at hann sjálv­ ur hevur verið so nógv á sjónum við ymsum skipin og ikki minst, tá hann var við Tim Severin, The Brend­an Voyage, tvørtur um At­ lants­havið í tveir mánaðir fyri góð­um 40 árum síðani. Tá lærdi listamaðurin havið rætti­liga at kenna, í skinnbáti í tveir mánaðir. Jú, náttúran hevur eina sál og eitt innari lív... Tróndur Patursson hevur málað 1.000 fermetrar av glasmálningum á verkstað sínum í Kirkjubø MYNDIR: ÁLVUR HARALDSEN