hósdagur 12. desember 2019síða 6

FRÍGGJADAGUR 13. DESEMBER 2019 SOSIALURIN 144 6 ANNIKA KUNOY IM F eministar hveppast við, og námsfrøðingar rista við høvdinum. Men 22 ára gamla Victoria Nes­hamar hevur sínar egnu hugsanir og sannføringar, tá tað snýr seg um familjuraðfestingar í dagsins samfelag. Hon fylgir ikki streyminum, og hon vil av øllum alvi gera sítt til at liva í tráð við egnu sannføring. Vicoria og Karstin Neshamar úr Klaksvík vóru ávikavist 19 og 22 ár, tá tey giftust. Stutt eftir fingu tey sonin Trygva, sum í dag er 18 mánaðir. Áðrenn tey fingu Trygva høvdu tey ætlanir um at flyta til Danmarkar, tí Victoria skuldi byrja at lesa til ljósmóður. Stutt eftir at Trygvi varð føddur, skrivaði Victoria – sum flest onnur foreldur – hann upp á bíði­lista til vøggustovupláss í kommununi. Men sum tíðin leið, broyttist eitthvørt innan í henni. Hon greiðir frá, at hon hevði eina sterka kenslu av, at hetta als ikki var rætta avgerðin. Hon fór tí at lesa meir um tørv, til­knýti og menning hjá smá­ børn­um og kom fram á fleiri kann­ingar, sum vísa á, at størsti tørv­urin hjá smábørnum er tætt og trygt tilknýti foreldur síni, og at hetta tilknýti er ein tíðandi liður í sálarligu menningini hjá barni­num. – Tað var ræðandi at lesa um, hvussu umráðandi tilknýti er til foreldrini, og hvussu menningin hjá okkum menniskjum er tengd at til­knýtinum vit hava fyrstu livi­tíð­ina. Tað er her evni til at skapa relatiónir til onnur menniskju, og evni til at regulera okk­um sjálvi og handfara krepp­ ur verður ment. Eg helt, at tað var ræðandi at fara á kompromis við tað, sigur hon. – Sálarfrøðingar siga, at tað kann hava stórar sálarligar av­ leið­ing­ar fyri børnini, tá tey eru fleiri tímar á stovni dagin og harvið eisini mangla hetta grund­leggjandi tilknýti, sigur Victoria Neshamar. Hon orðaði hugsanir sínar við Karstin, sum í fyrstu syftu ikki tók undir við eini møguligari av­gerð um, at Trygvi ikki skuldi ganga í vøggustovu. – Eg legði kanningarnar fram, sum eg hevði lisið, og eftir at hava tosað um tað, vórðu vit samd um, at rætta avgerðin er, at Trygvi verður heima saman við mær, sigur hon. Fíggjarligar raðfestinar Unga parið setti seg síðani niður at hyggja gjølla at fíggjarstøðuni og leggja fíggjarætlan. Skuldu tey liva av eini inntøku og leggja pening til síðis, so tey kundu keypa bústað, so máttu tey broyta gamlar vanar og liva undir strangari teymum. Karstin arbeiðir í timburhandli og annaðhvørt vikuskifti í grill­ bar. – Tíverri er einki gandabragd, ið ger eina slíka raðfesting nemm­ari. Tað er í roynd og veru eitt sindur gamalsligt, tí í høvuðsheitum snýr tað seg um at vera strangari við seg sjálva og minnast til, hvat mál­ ið er, sigur unga mamman, sum tó ikki var ovurnýtari, aðrenn stóru broytingina í fíggjar­rað­ fest­ing­ini. Victoria hevði í longri tíð lis­ið nógv um minimalismu og royndi eisini at liva eftir ta sannføringini. Minimalisma er í stuttum ein raðfesting av tíð­ini heldur enn matriellum lutum og snýr seg um at minka um tað óneyðugu ovurnøgdina í tilveruni. – Tað er eitt stórt frælsi í ikki at keypa ting, sum ikki gera teg glaða. Eg havi tað fínt við, at míni klæðir bara eru miðal-kul, sigur hon við einum skálkabrosi. – At hava kul klæði gevur ikki gleði. Tí peningur er tíð. Tá vit keypa okkurt kostnaðarmikið, so brúka vit tíð upp á tað. Vit halda, at vit brúka pengar, men vit rinda veruliga við tíð okkara. VIT SVÍKJA BØRNINI VIÐ SKEIVARI RAÐFESTING – Eg haldi, at vit ofta svíkja okkara børn, tí vit raðfesta týdningarleys ting, sigur 22 ára gamla Victoria Neshamar úr Klaksvík, sum saman við manni sínum Karstin hevur tikið ta umstríddu avgerð, at sonur teirra ikki skal á stovn SAMRØÐA: Victoria Neshamar At hava kul klæði gevur ikki gleði. Tí peningur er tíð. Tá vit keypa okkurt kostnaðarmikið, so brúka vit tíð upp á tað. Vit halda, at vit brúka pengar, men vit rinda veruliga við tíð okkara. Tíð saman við børnunum, ommum og øðrum menniskjum