hósdagur 2. januar 2020síða 16

FRÍGGJADAGUR 3. JANUAR 2020 SOSIALURIN 1 Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 16 ANNIKA KUNOY IM ANNIKA@SOSIALURIN.FO Sigrun Jóhansdóttir Bisp bíðar eftir nýggjum lungum. Hon veit ikki, nær ella hvaðani tey koma. Í 11 mán­aðir hava hon, maður henn­ara og sonur teirra búð á sjúkl­ing­a­hotellinum í Keyp­ manna­havn, har tey hava bíðað. Hes­ar 11 mánaðirnar eru lunguni hjá Sigr­uni støðugt versnað, og nú er lung­a­funktiónin einans á leið tíggju prosent – læknarnir eru givn­ir at máta, tí Sigrun ork­ ar ikki, at gjøgnumføra kann­ing­ ar­nar. Tíðliga um morgunin tann 10. des­em­ber 2019 vakti ein sjúkra­ røkt­ar­frøðingur Sigruna, sum hevði sovið á Ríkis­sjúkra­hús­i­ num ­tá náttina, við boðum um, at tey høvdu funnið eitt match. Sigr­un fór at fáa nýggj lungu. – Eg var júst vaknað og eitt sind­ur óklár, tá eg fekk fan­tas­ tisku boðini. Tað var ófatiligt og ó­ver­uligt. Serliga tí, at eg altíð havi hugsað, at eg fór at bíða leingi eftir lungum, sigur Sigrun Jó­hansdóttir Bisp. – Eftir at hava bíðað eftir lung­um í 312 dagar, havi eg í dag fing­ið tað størsta yvirraskilsið og bestu jólagávuna, sum eg kundi droymt um. Eg fái enn einaferð nýggj lungu og ein nýggjan møgu­leika til lívið. Ein tílíkur um­gan­g­ur er ikki vandaleysur, so tað hevði verið deiligt, um tit kundu havt meg í tykkara tonk­ um og bønum, nú eg skjótt fari und­ir skurð. Eg fari at gera alt fyri at kempa meg aftur til lívið, og eg trúgvi upp á, at tað nokk skal ganga, skrivar Sigrun Jó­ hans­dóttir Bisp á Facebook síðu síni, eftir at hon fekk gleðiboðini tann morgunin. Okkurt var áfatt Klokkan tíggju var Sigrun vask­ að og klár til skurðviðgerð. Mamm­an, pápin, systurin og syst­ur­børnini vóru komin úr Før­oy­um at vera hjá henni hesa stóru løtuna. – Familjan kemur niður, og øll eru so spent og glað. Eg fái at vita, at okkurt fer at henda um 14 tíðina, sigur hon. – Tá klokkan varð 14, fekk eg boð um, at eg mátti bíða eina løtu aftrat. Eg visti ikki hví. Tey vissa meg tó um, at einki feilar lung­u­num. Eg skal fáa meir kunn­ing klokkan 20. Eg hoyri tó einki frá teimum, og tá fái eg var­huga av, at alt ikki er, sum tað skal. Ikki fyrr enn klokkan verð­ ur 00:30 kemur skurðlæknin inn og greiðir frá, at lunguni tíverri ikki eru nóg góð, sigur hon still­ is­l­iga. – Tá var tøgn, og ein skuffandi frið­ur fylti rúmið. Hetta vóru hørð tíðindi, leggur hon syrgin aft­rat. 11. desember skrivar Sigrun eitt nýtt uppslag á Facebook. – Eftir at hava bíðað í allan dag í spenningi og við nervum havi eg fyri løtu síðani fingið boð um, at lunguni vóru í ov ván­a­lig­ um standi, so transplantatiónin er av­lýst. Nú følist alt eitt sindur tómt og mótleyst, men eg veit, at eg ikki má gevast við at trúgva, vóna og biðja. Tá lunguni kundu koma í dag, so kunnu tey eisini koma onkran annan dag. Hevur áður fingið nýggj lungu Sigrun Jóhansdóttir Bisp hevur ver­ið sjúk alt sítt lív. Hon var fødd við arvaligu lungasjúkuni cyst­isk­ari fibrosu, og sjúkan varð sta­ð­fest, tá Sigrun var tvey ára gomul. Cystisk fibrosa er ein arvalig sjúka, sum førir til ein ílegufeil í slím­fram­leiðandi kertlunum í lik­am­inum. Tað er ymiskt, hvussu sjúkan rakar, men hjá teim­um flestu elvir sjúkan til trup­ul­leikar við andagøgnunum. Fyri nøkr­um árum síðani leyp ein aggr­essiv bakteria á lungu henn­ara, og lungavirki byrjaði at falla. Sigrun bleiv verri og verri fyri, og tá varð avgjørt, at henni tørv­aði nýggj lungu. Við árs­byrj­ an 2016 var funktiónin dottin Sigrun Jóhansdóttir Bisp úr Kollafirði – EG MÁ VERA TIL – Eg bíði aftur nú, men eg havi eina vón, tí eg veit, at tað ber til. Tað nyttar einki at geva upp ella at grava meg niður, sigur 29 ára gamla Sigrun Jóhansdóttir Bisp úr Kollafirði, sum í fleiri mánaðir hevur verið á sjúklingahotellinum í Keypmannahavn og bíðað eftir nýggjum lungum fyri aðru ferð. 10 desember fekk hon at vita, at tey høvdu funnu eitt match, men nakrar tímar seinni fekk hon hjartaskerandi boðini um, at lunguni ikki vóru nóg góð. Nú bíðar Sigrun aftur SAMRØÐA – Eg bíði aftur nú, men eg havi eina vón, tí eg veit, at tað ber til. Tað nytt­ ar einki at geva upp ella at grava meg niður. Eg má vera jalig og vera til, meðan eg bíði Sigrun, Mortan og Jóhan Pauli Bisp á veg til jólahugna á sjúklingahotellinum í Keypmannahavn