hósdagur 27. februar 2020síða 11

FRÍGGJADAGUR 28. FEBRUAR 2020 SOSIALURIN 25 11 Fekk ringin aftur Johan G. og Lisbeth Danielsen fóru tí týsdagin út til Jógvan Weihe, har Charles Olsen ar­beið­ ir, og har fingu tey ringin aftur. Charles Olsen var samstundis eisini so mikið beinasamur, at hann fór við teimum báðum oman í Sandagerð og vísti teim­ um, júst hvar hann fann ringin. Sum myndin prógvar, so passar ringurin enn, hóast 40 ár eru liðin, síðan hann seinast sat á lekifingurinum hjá Johan G. Daniel­sen. – Ringurin passar enn, tað ger hann. Eg passi linjuna, skal eg siga tær, sigur Johan G. Daniel­ sen. Johan G. Danielsen keypti sær nýggjan giftingarring bein­ anvegin, eftir at hin ringurin hvarv. Tá spurdur, um hvørt hann nú skal ganga við nýggja ella upprunaliga ringinum, svar­ ar Johan G. Danielsen, at tað mugu hann og konan finna útav, tí tað hava tey ikki tikið støðu til enn. STEINAR PATURSSON T að er eitt stuttligt ítriv at leita eftir metal­lutum í før­ oysku moldini, og nógv áhugavert fæst burtur­ úr, ert tú tolin og heppin. Charles Olsen hevur í tveir mánaðir fingist við at ganga í bøi og aðrastaðni við metallfinnara, og áhugin er voksin so mikið nógv, síðani hann byrjaði, at hann nú um­ hugsar at ogna sær ein betri metalfinnara. – Metalldetektorurin finnur alt metall. Hann finnur gull­ proppar, silvurpappír, gamlar ølproppar, alt millum himmal og jørð. Alt í jørðini, sum er metall, sigur Charles Olsen. – Eg finni nógv søguligt. Eg havi funnið nógvar mynt­ir og nógv frá øðrum ver­aldar­bar­ daga, men ikki nakað eldri enn tað enn. – Tað kann vera spennandi, tá tað er okkurt at finna. Moldin í Føroyum er ikki so vinar­lig móti metalli. Skalt tú finna nakað av týdningi, so skal tað helst ikki vera ov gamalt, og helst skal tað vera ædel­metall, tað vil siga silvur ella gull. Messing forferst eitt sindur, men heldur sær eitt sindur longri. Finnur ølproppar allastaðni Hóast nógv stuttligt at finna í moldini, so er eisini rættiliga nógv burturkast, og serliga eru tað gamlir proppar til øl­ fløskur, sum dálka. – Tað eru gott nokk nógvir gull­proppar í grasinum alla­ stað­ni í Føroyum. Fólk hava drukk­ið øl, og so hava tey bara tveitt propparnar frá sær, sigur Charles Olsen. – Nógvastaðni kanst tú ikki fara við metalldetektori, tí har er so nógv silvurpappír í moldini, at tað forstýrar so nógv. Tað gevur útslag, sum um har er okkurt stutt­ ligt, men tú finnur bara ein samanrullaðan klump av silvurpappíri ella ein gullpropp. Tað sært tú nógva­ staðni. Eisini er gamalt plastikk­ rusk, sum ikki verður niður­ brotið. – Hesir trýkantaðu juice­ pakkarnir, sum tú fekst fyri 20 árum síðani, teir finnur tú enn. Proppar og alt tílíkt. Tað er, sum á sjónum. Tú sært bara grasið, men tú sært ikki tað, sum er undir. Tað verður burt­ur upp á handan mátan, tí grasið grør omanyvir. Nógv burturkast í moldini