Sosialurinarkiv
Sosialurin 2020-03-12, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 12. mars 2020síða 7

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 6. MARS 2020 SOSIALURIN 28 7 – Eg minnist at country- kong­urin, Hallur Joensen, hevði umvælt húsini hjá sær á Nóls­oy­ar Pálsgøtu í Klaksvík. Hann hevði eina stilass-konsert, áðrenn stilassið varð tikið nið­ ur. Tað oysti niður hendan dag­ in. Mostur mín og Hallur eru grannar, og eg fór oman í kjall­ aran hjá henni við klæðum, sum øll kundu koma at fáa sær. Fólk komu inn at skifta í turr endur­ nýtsluklæðir og fóru heim við sínum egnu klæðum í posa, sigur hon frá. – Stutt eftir tað, á Summar­ festi­valinum, hevði eg aftur opið hjá mostur míni, og tá spurdi hon meg, um eg ikki hevði hug at vera verandi har. Tað vildi eg feg­in, og byrjaði ein handil inni hjá mostur míni, har eg seldi alt fyri fimm krónur, leggur hon aftr­at. – Hetta navnið hongur við enn. Eg hoyri ofta fólk siga hetta, tá tey eru í handlinum, og onkur ringir og spyr, hvar tey eru. Í fimm­krónu handlinum, siga tey so, flennir Margreth Dalsenni. – Tað komu nógv fólk inn. Men tað gekk ikki long tíð, áðrenn hølið varð ov lítið, tí eg hevði so nógv klæðir. Eg fór í býin at leita eftir hølum, men leig­an er kostnaðarmikil. Eg hevði onga inntøku. Eg fann tó hølið á Klaksvíksvegnum í nov­ember 2012 – hálvtannað ár seinni, greiðir hon frá. Tá Margreth Dalsenni hevði fing­ist við at býta og selja klæðir bíliga í eina tíð, stovnaði hon ein róti­kassa á Facebook. Tá var einki føroyskt sølutorg á væl um­tókta sosiala miðlinum. Hon hevði nakrar ymiskar rótikassar har, og síðani varð sølusíðani dals.fo eisini stovnað. Hon var sera virkin og vælumtókt í nøkur ár, áðrenn fólk í høvuðsheitum aftur fóru at nýta rótikassarnar á Facebook. Spurd um, hví hon valdi at brúka so nógva tíð og orku til at fáa til vega og síðani selja endur­nýtslu klæðir og lutir fyri ein bíligan penga, veit Margreth Dalsenni snøgt sagt ikki ordiliga, hvat svarið er. – Eg veit veruliga ikki, sig­ ur hon, og hugsar seg væl um eina løtu. Síðani er kvirt í kaffi­ króki­num í Dals Vøruhúsi eina løtu, har vit báðar sita og práta, áðrenn hon leggur aftrat. –Tað kennist, sum fekk eg eini boð frá Várharra um at traðka til. Eg føli, sum okkurt koyrir á meg. Hetta er ikki fyri inntøkuna. Tað melur sum oftast bara runt. Eg havi einki yvirskot. Eg áni ikki Eg var so óhugalig og orkaði simpulten ikki. Eg kendi meg troytta. So ein dagin visti eg, at eg vildi steðga Tað kennist, sum fekk eg eini boð frá Várharra um at traðka til. Eg føli, sum okkurt koyrir á meg. Eg simpulten brenni fyri hesum