hósdagur 28. mai 2020síða 10

FRÍGGJADAGUR 29. MAI 2020 SOSIALURIN 43 10 Arnstein og Annelena Niclasen Arnfinnur og Jacobina Setberg Leivur og Marita Guttesen Arnstein varð føddur í Sørvági 13.09.1939. Bæði foreldrini vóru úr Vágum, men familjan flutti til Klaksvíkar í 1942, tá ið ser­stakt pass kravdist fyri at koma til Vágar. Pápi Arnstein var fluttur til Klaksvíkar tvey ár frammanundan, sum skipari á sluppini Thor, sum av JFK var leigað at sigla við ísfiski til Bret­lands undir krígnum. Arnstein fór í realskúla í 1955 og síðani í læru til blikksmið og rørleggjara frá 1956-60 hjá Erling Høgne­sen á Fornagørðum í Klaksvík (JFK). Har arbeiddi hann síðani sum sveinur í trý ár, áðrenn hann fór til Keyp­mannahavnar at lesa til verk­frøð­ ing frá 1963 til 1966. Hann arbeiddi tvey ár í Dan­mark, og síðani tvey ár sum kommunuverkfrøðingur í Klaksvík. Tíðarskeiðið 1970 -75 starvaðist hann hjá byggifelagnum E. Pihl & Søn, og síðani varð hann deildar­leiðari á Plandeildini Hjá Lands­verk­frøð­ inginum frá 1975 til 2002, tá hann fór frá. Meðan hann búði í Klaksvík, kom Anna Malena, vanliga nevnd Annelena, til Klaksvíkar at tæna. Tey bæði hittust fyrstu ferð 14. juli 1957, sum eisini er franski tjóðardagurin. – Síðani tá hava vit eisini hild­ið Bastilledagin umframt brúd­leyps­dag og aðrar merkis­dag­ar, sigur Arnstein Niclasen skemtiliga. – Eg fór til Klaksvíkar tá, og har møtti eg hesum kúllinum, sum broytti alt mítt lív, leggur Annelena Niclasen aftrat. Annelena varð fødd 10.12,1940 og er úr Søldarfirði. Hon hevur starv­ast sum skrivstovukvinna í Dan­ mark, og í Føroyum hevur hon arbeitt hjá Poul Hansen og á Býar­bókasavninum í fleiri enn 25 ár. Saman eiga tey børnini Marna, Anniku, Andreu og Bárð. Tey eiga 13 barnabørn og trý langommu og langabbabørn. Annelena og Arnstein Nicla­sen fluttu til Havnar í 1970 og hava búð í Hoyvík síðani 1977. Arnfinnur varð føddur í Leynum í 03.09.1937. Hann var nummar 12 í røðini av tilsaman 15 systkjum. Í 1944 hendi tað syrgiliga, at pápi Arnfinn doyr umborð á Skála­bergi, og mamman sat eftir við børn­unum. Tá hann í 1937 var trý ára gamal, fór hann til eina fast­ur sína á Stykkinum at vera. Tá hann var 14 ár, fór hann ein túr við ferðamannaskipi úr Keyp­man­na­havn til Nuuk sum messu­drongur. Á leiðini heim aft­ur til Føroya fór Arnfinnur upp til føroyska stýrimannin og segði honum, at hann ynskti at mynstra av, tá hann kom til Havn­ar. Sama dag skipið kom aftur til Havnar, fær Arnfinnur bjóðað læru­pláss hjá Mariu Poulsen. – Soleiðis broyttist leiðin hjá mær, tá eg 15. juni í 1952 fór í læru á eini blikksmiðju. Eg hevði ongantíð hoyrt orðið blikk­smiður áðrenn hetta, sigur Arn­ finnur Setberg skemtiliga. – Í 1955 kom Jacobina at arbeiða í handlinum hjá Mariu Poul­sen, og tá rann saman hjá okk­um báðum, sigur hann. 19.09.1959 giftust Arnfinnur og Jacobina Setberg, og tey fingu børn­ini Gudmund, Brynhild, Høgna og Guðrun. Jacobina er fødd í Havn 04.02.1939. Hon og hini trý systkin hennara eru uppvaksin millum ein festning, har bretsku her­mennirnir trenaðu á trøðni hjá abba hennara, og millum eitt bumbuskýli og eitt bumbuhol. Hon minnist við smíli aftur á skúlaárini í ráðhúsunum í mið­býnum Havn. Tá hon síðani fór í realskúla, møtir hon Maritu, og tær báðar hava verið vinkonur síðani. Eftir eina tíð í starvi hjá Mariu Poulsen, eftir at hon hevði hitt Arnfinn, fór hon í bankalæru í gamla Føroya Banka, og tað vísti seg at verða rætta hillin hjá henni. Seks ár eftir at tey bæði giftust – í 1965 – fluttu tey til Danmarkar, tí Arnfinn skuldi lesa til verkfrøðing. Jabobina arbeiddi í Horsens Bank, meðan Arnfinnur var und­ir lestri. Tá tey fluttu niður, áttu tey tvey børn, sum tá vóru fýra og tvey ára gomul. Tá Arnfinnur varð liðugur at lesa, arbeiddi hann niðri í nøkur ár, inntil tey fluttu heim aftur til Før­oya í 1973, og hann byrjaði sjálv­støðugt virksemi, sum ráð­gevandi verkfrøðingur fram til fíggjarkreppuna í 1992. Síðani varð hann skrivari hjá Havnar Hondverksmeistarafelag í smá 11 ár. Leivur var føddur 13.08.1933 í Vest­manna. Hann hevur seks systrar og fýra beiggjar. Tá Leivur varð 14 ára gamal, fór hann at sigla við einum trol­ara sum messudrongur. Har var hann nógv niðri í maskin­rúmi­num og fekk stóran áhuga í tí. Hann søkti tí starv í Skipa­smiðjuni í Vestmanna, har hann stóð sína lærutíð. Ætlanin var at fara á maskinskúla. Tá bar tó bert til at taka fyrsta av trim­um pørtum av útbúgvingini í Føroyum, og restin mátti takast í Danmark. Tí fór hann nið­ur at lesa og varð útbúgvin har. Eitt tíðarskeið sigldi hann við Maersk, og hann var tvey ár umborð uttan at koma heim. Tá hann so mynstraði av har, fór hann til Danmarkar at taka restina av útbúgvingini. Leivur greiðir frá, at tá ið Tjaldrið legði at í Keyp­manna­havn, plagdu tey lesandi har at fara oman at taka ímóti før­oy­ingum, sum vóru við. Ta einu ferðina søgdu nakrir av teimum, sum Leivur fylgdist við, at teir plagdu at fara oman í KFUK at vitja nakrar føroyskar gentur, sum búðu har. – Tað tímdi eg væl, og vit fóru inn og fingu drekkamunn og alt møguligt gott hjá hesi ungu før­oysku gentuni, og tað vísti seg, at tað var hendan dáman við síðuna av mær, flennir Leivur Guttesen og tekur um konu sína Maritu, sum situr við liðina á honum. Marita er av Strondum, og hon varð fødd 18.02.1938. Tey vóru trý systkin. Hon var tvey ára gomul, tá 2. heimsbardagi breyt út. Pápi Maritu sigldi sum stýrimaður við donskum skipi, sum flutti kol millum Ong­land og Danmark. Hann fór heimanífrá í apríl mánaði í 1939, tá Marita var gott eitt ára gomul, og hann kom ongantíð aftur. Í páskavikuni í 1940 vórðu fimm donsk skip torpederað í Norð­sjónum av týskarunum. Skipið, sum pápi Maritu stýrdi, var eitt av hesum fimm. – Tí eri eg eri uppvaksin við mammu míni, eldra beiggja mínum og yngra beiggjanum, sum bert var tveir mánaðir, tá hetta hendi, sigur hon rørd. Hon búði á Strondum, til hon í 1946 var átta ára gomul. Tá flutti hon til Havnar at búgva hjá mostur síni. Hon fór at ganga í Nonnuskúlanum, og greiðir frá, at hon treivst væl í Havn. Men tað var langt til Strendur tá, og hon vitjaði bert á jólum, páskum og um summarið. Seinni bygdi mamma Maritu sær hús í Havn, og hon flutti til Havnar í 1950, og tá vórðu møðgurnar aftur undir sama taki. Tá Marita var liðug við realskúla, varð hon biðin um at koma hjálpa á laboratorinum á Landssjúkrahúsinum. Tað tímdi Marita væl, og hon var har í sjey mánaðir, áðrenn hon fór til Keypmannahavnar at lesa og læra til bioanalytikara. Tá Marita var útlærd í 1959, fluttu tey heim til Føroya, og Marita og Leivur giftust árið eftir. Tey fingu børnini Sunnuvu, Gunnar, Helga og Poul. Leivur var nógv burtur til skips, og Marita fór aftur í starv á Landssjúkrahúsinum, men fyrstu tvey børnini vóru sera tøtt, og hon fekk tí tørv á far­ loyvi. Tey fluttu tí niður aftur til Danmarkar í 1963, tá børnini vóru eitt og tvey ára gomul. Meðan tey vóru niðri, fingu tey triðja barnið. Tá fekk Leivur starv sum maskinmeistari á Lands­sjúkrahúsinum, og tí fluttu tey heim aftur til Føroya í 1966. Tvey ár seinni fór Marita aftur í gamla starv sítt á sjúkrahúsinum, har hon starv­aðist restina av arbeiðslívi sínum.