Sosialurinarkiv
Sosialurin 2020-08-20, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 20. august 2020síða 4

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

FRÍGGJADAGUR 20. AUGUST 2020 SOSIALURIN 62 4 TERJI NIELSEN TERJI@SOSIALURIN.FO T að var tíðliga í vár, at Rann­vá Andreasen í Klaks­vík fekk stað­fest korona, og síð­ani tá hevur lívið hjá kendu fótbólts­ kvinn­uni ikki verið heilt tað sama. Eg fekk staðfest korona mána­ dag­in tann 16. mars. Eg arbeiði til dagligt í Mylnuhúsinum í Klaks­ vík, og fríggjamorgunin framm­ an­undan, tað vil siga tann 13. mars, fingu vit boð um, at ein starvs­felagi hjá okkum varð blivin smittað, og tí fór eg beinan vegin í sótt­ar­hald. Men sunnudagin føldi eg meg sjúka, og tí bleiv eg testað, og mánadag fekk eg so boð um, at eg var smittað. Tá hevði eg eisini ilt í hálsinum, nógvan fepur og var yvirhøvur ordiliga illa fyri, greiðir Rannvá Andreasen frá. Bleiv innløgd Hon sigur, at sjúkan merkti hana sera nógv, og at tað tók drúgva tíð at blíva frísk aftur. Eg var ótrúliga illa fyri. Eg hevði ilt allastaðnis í kroppinum, svav allatíðina og hevði nógvan fep­ur. Eg var uppi eina løtu, men so mátti eg leggja meg at sova, tí eg bleiv í ørviti av at vera uppi. Ork­ an var ikki eingang til at hyggja í sjónvarp, sigur Rannvá Andrea­ sen. Støðan hjá Rannvá stóð við í fleiri dagar, og tá ið hon so hós­ dag­in eftir, sum hon hevði fingið staðfest smittuna mánadag, byrj­ aði at fáa leyst lív, versnaði støðan. Mánadagin eftir, altso eina viku eftir at hevði fingið stað­ fest sjúkuna, bleiv eg so inn­løgd á koronudeildini á Lands­sjúkra­hús­ in­um. Eg fór við sjúkrabilinum til Havnar, tí eg tordi ikki, at nakar í familjuni skuldi koyra meg suður, greiðir Rannvá frá. Hon sigur, at tað kendist sera væl at koma á koronudeildina. Eg var so illa fyri, og tá fekk eg beinan vegin hjálp til at blíva betur fyri, og so gekk tað faktisk skjótt rætta vegin, so eg bleiv longu útskrivað aftur mikudag seinna­ part, sigur Rannvá Andreasen. Tá ið hon kom heim aftur til Klaks­víkar av Lands­sjúkra­hús­ in­um, gekk tað ógvuliga skjótt rætta vegin, og leygardag var hon so heilt frísk aftur og slapp út mill­ um fólk. Tað var fantastiska deiligt at sleppa út millum fólk aftur og vera sam­an við øðrum, men eg orkaði næstan einki. Eg var ófatiliga móð og orkaði ikki eingang at ganga mær ein lítlan túr, greiðir hon frá. Ongin orka Sum tey flestu ivaleyst vita, so er Rannvá Andreasen mill­um fremstu kvinnuliga fót­bólts­spæl­ arar í Føroyum nakrantíð, og sam­ an við tvíburðasystrini Ragnu hevur hon verið ein av ímynd­un­ um á sigursvanda kvinnu­liðn­um hjá KÍ seinastu 20-25 ár­ini. Rann­ vá spælir fótbólt enn og er stutt síðani givin á kvinnu­lands­liðn­um, har hon ann­ars hevur spælt fleiri enn 50 lands­dystir. Tá ið eg var blivin frísk aftur, fóru eg og systir mín ein dagin nið­ an á vøllin við Djúpumýri at renna ein túr runt um vøllin. Eg orkaði bara at renna einaferð runt um vøll­in, og tá var systir mín langt, langt framman fyri meg, og tað er púra óhoyrt, sigur Rannvá Andrea­sen. Hon kundi tó bara staðfesta, at orkan var øgiliga lítil, og at enn tann dag í dag er orkan avmarkað. Eg bleiv kallað aftur til arbeiðis í Mylnuhúsinum stutt eftir, at eg bleiv frísk, men eg var bara heilt stutt til arbeiðis, tí tað var øllum greitt, at eg orkaði als ikki, og so bleiv eg sjúkrameldað í tvær vikur, sigur hon. Rannvá greiðir frá, at tað eisini var rættiliga ørkymlandi at síggja, hvussu ymiskt sjúkan ávirkaði tey, sum blivu rakt av henni. Tað vóru fleiri av mínum starvs­feløgum í Mylnuhúsinum, sum eisini fingu korona, men tey merktu at kalla einki til sjúk­una. Tað var bara eg, sum bleiv ordi­liga sjúk. Eg orki ikki tað sama, so eg skal veruliga minnast til ikki at hava somu ferð á í ger­andis­degn­ EG STÚRI FYRI AT FÁA KORONA AFTUR 39 ára gamla Rannvá Andreasen var millum fyrstu føroyingarnar, ið fekk staðfest korona. Hon er enn nógv merkt av sjúkuni og stúrir fyri at blíva sjúk aftur PERSÓNSØGA Rannvá Andreasen: Eg orki ikki tað sama, so eg skal veruliga minnast til ikki at hava somu ferð á í gerandis­ degnum, sum eg hevði áður, tí tað orki eg ikki