týsdagur 6. oktober 2020síða 31

SANDOY MIKUDAGUR 7. OKTOBER 2020 · NR. 70 Sosialurin 31 Vilmund Jacobsen Elisabeth Myllhamar, sum er fødd hin 24. september í 1949, hevur altíð verið ein virkin kvinna - ja, vit kunnu siga, at hon hevur verið ein nútímans kvinna, sum ongantíð hevur dugað at gingið heima. Í dag er hon 71 ár. Hon hevur sitið í bygdarráðnum í Skálavík tríggjar setur, men nú stillar hon ikki uppaftur. Hon hevur eisini verið skrivari í Skálavíkar kommunu síða hin 1. januar í 1985, og tað er hon framvegis. - Eg haldi, tað er ein fyri­ munur at duga at finna dyrnar, tá tíðin kemur, og nú havi eg valt at gevast í bygdarráðnum, sigur hon. Langt arbeiðslív Elisabeth Myllhamar arbeiddi í meira enn 30 ár í handlinum á Mølini í Skálavík. Her byrjaði hon í mai mánaði í 1972 og ar­ beiddi, til handilin lat aftur í 2005. - Tey fyrstu fýra árini á Mølini var eg í handlinum burtur­av. Síðan fór eg á skriv­ stovuna at arbeiða, og sum skrivstovufólk í lítlari fyritøku hjálpti tú eisini til í handlinum, tá á stóð. Umframt handilin, høvdu vit eisini posthús og av­ greiðslu fyri Føroya Bjór. Men, tað var ikki nóg mikið hjá Elisabeth Myllhamar at arbeiða á Mølini. Í 1989 lat hon eisini upp egna kiosk og grillbar í Skálavík, og her hevði hon opið um kvøldarnar, tá handil­in á Mølini var stongdur. - Eg fór eisini at selja mat­ vørur, tá handilin á Mølini lat aftur í 2005. Tá sløkti eg fri­ ture-grýtuna, tí roykurin frá hen­ni sampakkar ikki við sølu av matvørum annars. Eg hevði tó framvegis pylsur, hot-dog, búffar og ymiskt annað heilt til, eg lat aftur, sigur hon. Gjørdist sjúk Í fjør gjørdist Elisabeth Myll­ ham­ar sjúk og sá seg noydda at gevast við handils­virk­semi­ num. Í dag hevur hon tað nógv betri, og tað gongur tíbetur skjótt framá. - Eg veit, tað eru fleiri, sum sakna handilin, og tað eru fleiri, sum sakna at kunna keypa eina pylsu, hot-dog ella ein góðan burgara. Tað eru eisini tey, sum sakna at kunna keypa vanligu gerandisvørurnar. Hevur tú verið aðrastaðni og keypt, og okkurt vantar í keypinum, hev­ur tað verið so ómakaleyst at keypa í Skálavík, sigur hon. Hóast Elisabeth Myllhamar hevur verið virkin, síðan hon var blaðung, sigur hon seg ongan­tíð í lívinum hava søkt eitt starv. - Nei, eg havi ongantíð søkt eitt starv. Tað hevur altíð verið so­leiðis, at eg havi verið spurd, um eg kann koma til arbeiðis. Nú handilin í Skálavík er stongd­ur, dugi eg illa at venja meg við tað, og eg sakni at møta teim­um ungu, sum vóru vóru mær so trúføst, sigur Elisabeth Myll­hamar. - EG HAVI IKKI VANT MEG VIÐ TAÐ ENN Elisabeth Myllhamar, sum hevur havt kiosk og seinni matvøruhandil í Skálavík síðan 1989, læt í fjør aftur, tá hon gjørdist sjúk Eg sakni at møta teimum ungu, sum vóru mær so trúføst - Tað er ein fyrimunur at duga at finna dyrnar, tá tíðin kemur, heldur 71 ára gamla, Elisabeth Myllhamar, sum ikki stillar upp aftur - Eg veit, tað eru fleiri, sum sakna handilin, og tað eru fleiri, sum sakna at kunna keypa eina pylsu, hot-dog ella ein góðan burgara