hósdagur 22. oktober 2020síða 6

FRÍGGJADAGUR 23. OKTOBER 2020 SOSIALURIN 74 6 Djurhuus«. Eg havi altíð havt hendan dreymin um at eiga eitt hotel, sum nú er veruleiki, sigur hann fegin. – Man skal tola, at man tapir av og á og duga at gleðast um, at tað kann ganga øðrum betri, enn tað gongur tær, sigur hann, áðrenn hann aftur má seta tele­ fon­ina ljóðleysa. Eg havi gjørt tað, sum eg haldi, at fólk hava mangla, sigur hann, tá hann verður spurdur um íbúðabyggingina, sum hann eisini hevur verið partur av. Talan er um útvið 40 íbúðir og hús. – Eg eri næstan ongantíð einsa­mallur í tí, sum eg geri, tí tað sum eg ikki dugi, fái eg ein partnara til. Tað havi eg eisini gjørt, tá eg fór undir at byggja lykla­klárar íbúðir saman við timb­ur­manni, sigur hann. Eftirspurdur alla tíðina Telefonin hjá Rúna ringir allan dagin. Hon ringir eini 50 til 100 ferðir hvønn dag. Spurdur um hann ikki kennir seg hálaðan í allar ættir, svarar hann nei, júst sum hurðin gongur og hann skal taka sær av einum kunda við bil-trupulleikum. – Hevur tú góð fólk, góðar leiðarar og fólk, sum taka ábyrgd rund­an um teg, so er eingin trupul­leiki, sigur hann, tá hann kemur inn aftur á kontórið til sam­røðuna. – Og so fari eg altíð upp við børn­unum um morgunin. Eg seti ikki vekjaran, tí vit fara upp, tá teir vakna. Síðani koyri eg teir í barna­garð, áðrenn eg fari til ar­ beiðis. Kvøldini og vikuskiftini eigur familjan eisini, og eg royni at vera til staðar tá, greiðir hann frá. – Hóast konan onkuntíð vil vera við, at eg eri til staðar krops­liga men ikki mentalt, leggur hann skemtiliga aftrat. Avrikini eru mong Listin av tí, sum Rúni Djurhuus hevur avrikað seinastu árini er langur, men spurdur hvørjum hann er stoltast av, ivast hann, og ein løta gongur, áðrenn annars bráði vinnulívsmaðurin svar­ar. – Eg eri stoltur av, at Voxbotn hevur verið útselt í átta ár á rað, og at Wenzel er vaksið so nógv. Men eg veit eisini, at tað er skjótt báð­ar vegir, sigur hann varin. – Eg havi eisini verið heppin, av tí at eg havi fyrireikað tón­ leika­tiltøk, havi eg møtt fleiri kend­um tónlistafólki, sum eg havi verið fjeppari av, síðani eg var ungur. Tað, at eg slapp at hitta Udo Dirkschneider, sum var forsangari í týska tung­málms tónleikabólkinum Accept var sera stórt. Eisini var tað ómetaliga stórt at eta døgurða saman við Anniku Ljung­berg, sangara í bólkinum Red­nex, tí henni havi eg eisini verið fjeppari av, síðani eg var ungur. Tað hava verið størri nøvn á Voxbotni enn hesi, men hetta var stórt fyri meg per­són­ liga, sigur hann. Rúni Djurhuus kemur eisini úr eini familju, har áhugin fyri poli­tikki er stórur. Mamma Rúna, Bjørghild Djurhuus, um­ boð­ar Javnaðarflokkin í bý­ ráð­num. Sjálvur stillaði Rúni upp fyri Javnaðarflokkin í 2008 og í 2012. Báðu ferðirnar tók hann sæti sum varalimur fyri Javnaðarflokkin nakrar ferð­ir. Eitt tíðarskeið sat hann eisini sum býráðslimur saman við mammu síni, Bjørghild Djur­huus. Pápi Rúna, Martin Djur­huus, er næstformaður í Suðurstreymoyar Javn­aðar­ felag. – Tað var stuttligt at vera við í politikki, eg lærdi nógv um, hvussu kommunan er skipað, og hvussu politiska spælið verður spælt, men tað er ikki nakað, sum eg fari at fáast meir við. Tað krev­ur meir tíð, enn man heldur, sigur hann. – Nógv siga, at eg ikki kann vera javnaðarmaður og vinnu­ lívsmaður. Men tað eri eg upp­vaksin við, og tað eri eg, staðfestir hann. Framtíðin Tá Rúni Djurhuus verður spurdur, hvat liggur fyri framm­ an av nýggjum íløgum, sigur hann bráður, at júst nú fer at hann hugsavna seg um at menna tað, sum hann hevur. – Eg havi lovað konuni, at eg ikki skal gera meir júst nú. Tað lovaði eg eisini, áðrenn eg keypti hotellið, men tað var ein barn­ dómsdreymur hjá mær, og tí mátti eg gera ta íløguna, sigur hann skemtiliga. – Eg havi altíð havt stóran stuðul frá foreldrunum og frá konu­ni. Tey hava stuðlað mær í øll­um tí, sum eg eri farin undir, og tað er eisini ein av stóru or­ søkunum til, at eg havi klárað meg væl, sigur hann umhugsin. ANNIKA@SOSIALURIN.FO Eg eri stoltur av, at Voxbotn hevur verið útselt í átta ár á rað, og at Wenzel er vaksið so nógv. Men eg veit eisini, at tað er skjótt báðar vegir Eg havi lovað konuni, at eg ikki skal gera meir júst nú