týsdagur 3. november 2020síða 25

KOMMUNUVAL 2020 MIKUDAGUR 4. NOVEMBER 2020 · NR. 77 Sosialurin 25 Bergur R Dam Jensen á lista C til Tòrshavnar Býrað Vit og tey sum eru fødd eftir lands­vegurin kom, vita ikki hvat fyri náttúruperla vit høvdu har sum bátahylurin er í dag og heilt út til Sjóvarbrúgv. Eg havi hoyrt nógv um hetta fan­tastiska økið í mínum upp­ vøkstri. Hetta stað hevði verði beint við har eg vaks upp og tí havi eg hoyrt sera nógv um hvussu fantastiskt tað var. Mynd­ir frá tíðini áðrenn lands­ vegin eru tíbetur tøkar. Man stend­ur púrasta skítt­býttur í 2020 og skilur als onki av hvat fólk hevur hugsa tá. Mín dreymur er at fáa økið so nær hesum verðuleika áðrenn bátahyl og landsveg aft­ur. Ein byrjan vildi verði at gjør teina roynda at pumpa sand inn í sjálvan lumman. Víðari kundi man gjørt ein kant undir brúnni at gingið eftir og so gjørt ein gonguveg út til Sjóvar. Her kundi man sett nakrar gongulyktir, sum vildi hugnað økið munandi upp. Hetta vildi heilt víst verði nakað sum øll vildu fingið gleði av. Eg havi varðhugan av at tað eru fleiri og fleiri sum kundu ynskt sær at fingið økið aftur til tað tað var. Í 1970 árunum gjørdu teir júst hetta í Sandagerði í Havn. Áðrenn var urðagrót ráðandi í Sandagerði. Í Vestmanna er sand­ur og var sama manna­ gongd nýtt her. Tað bleiv pum­ pa inn í økið og soleiðis bleiv Vestmanna góðkend hval­vág eisini. So tað eru fleiri møgu­ leikar vit fáa við hesum. Betri umstøður havsvimjing, sum bara veksur. Teir góðu sum­ mardagarnar nýtast vit ikki at fara av bygdini at njóta strend­ ur. Eitt hanagleiv. Vit vildu fingið stóra nyttu av hesum. Sum nærmasti grannið til báta­ hylin og teir møguleikar ið eru har, so gerst hetta ein sann­ur náttúru/mentanarligur mið­ depli. Hetta vil eg heilt víst fara inn við fullum huga at fáa gongd á. Set X við Bergur R Dam Jen­ sen á lista C til Tòrshavnar Býrað. Fylg mær á míni valsíðu á facebook – les greinar – sí myndir og LIVE innsløg – set spurningar. Síðan eitur Bergur Robert Dam Jensen í Tòrshavnar Býráð 10 nov. 2020. Inni á Sandi til verðuleika Zakarias Wang valevni Sjálvstýris Nú fær Tórshavnar kom­ mu­na tað afturlønt í grá­um kálvskinni, at teir hava latið donskum ráð­gev­andi fyri­ tøkum millión­ir fyri at oyði­ leggja Karla­magnus­ar­breyt. Hetta var ikki tað vit ímyndaðu okkum, tá vit fluttu kommunumarkið, so marka­ talsbygdin Hoyvík gjørdist partur av Tórshavnar kom­ munu. Tá fekk kommunan eitt herligt lendi har til bar at byggja ein heilan bý um farið var fram við skili. Hevði kommunan fingið før­oysk­ar ráðgevandi fyri­ tøkur til at lagt sær lag á, so hevði ligið væl fyri. Hví var tað ikki gjørt? Orsøkin er einføld. Tá heimastýrisskipanin kom í lag fingu Sambandsflokkurin og Javnaðarflokkurin heima­ stýris­lógina samtykta við at lova Sjálvstýrinum at yvir­taka tey sermál sum vóru nevnd í heimastýrislógini. Men ­Javn­ aðarflokkurin og Sam­bands­ flokkurin gjørdust orð­loys­ ingar. Teir hopaðu undan og yvirtóku eitt nú hvørki heilsu­ verkið ella løgregluna so vit nú síggja okkara journalistar í KVF gerasær fyri skommum við at tosa danskt við høgu harrar sínar. Undanførsla javnaðar- og sam­bandsmanna var at vit ikki høvdu ráð. Tá Sjálvstýri í 1963 fekk sjálvstýrislandsstýrið í lag, var ein kanning gjørd, sum vísti, at um javnaðarmenn og sambandsmenn høvdu kravt eins nógv í skatti sum danir gjørdu heima hjá sær, so høvdu vit havt ráð til at yvirtikið øll máls­økini og enntá ta donsku sjó­verjuna, og høvdu havt so stórt avlop, at vit høvdu kunna verið skuldaleys. Men sambandsmenn og javn­að­ ar­menn vildu heldur, at vit høvdu lægri skatt enn í Dan­ mark. Undanførsla teirra var at tey fátæku í Føroyum ikki høvdu ráð til at gjalda hægri skatt. Henda lygn var skjótt av­ dúkað. Tað vísti seg, at javn­ aðar- og sambandsmenn, fíggj­að­ir av donskum stuðli, fingu eina skipan í lag, har teir lægru inntøkubólkarnir í Føroyum høvdu hægri skatta­ trýst enn teir samsvarandi inn­tøkubókarnir í Danmark. Hetta var eitt hart slag fyri Javn­aðarflokkin, tí hann skuldi eitast at vera verji teirra veiku í okkara samfelag. Nú kom fram, at hann saman við Sambandsflokkinum hevði fingið eina skipan í lag, har tey veikastu í okkara landi vórðu harðari skattaði enn sam­svarandi bólkar tí landi, sum rindaði hallið av teirra vanstýri. Afturat hesum kom at hesir flokkar eisini forðaðu fyri, at veitingar til okkara veikastu vóru lakari enn í Danmark. Men fyri at geva Danmark nak­að afturfyri hjálpina var tað, at teir bjóðaðu donskum ráð­gev­ingafyritøkum millión­ ir fyri at geva kommunum okk­ara óráð. Tað er hetta sum vit síggja úrs­litini av á Karla­magnus­ ar­breyt. Menn sum ikki hava verið her uttan onkran sum­ mar­dag, seta strikur á eitt kort, skriva stórar rokningar og stinga av. Teir síggjast ikki aftur tá vetraródnirnar leika í mill­um húsini. Eingi føroysk ráð­gevingarfeløg kundu ímynd­að sær at borið seg so ljótt at. Men vit hava so sanniliga eisini aðrar ringar royndir. Vit stríðast við eina fjar­ hita­skipan sum eyðrænir brúk­ararnar og skrivar stórar rokningar til tey, sum eru tvangsinnløgd til at vera uppií. Hetta er tí, at danskar ráð­gev­ inga­fyritøkur komu higar og søgdu at vit skuldu gera eins og í Danmark, men ikki tóku fyrilit fyri tí føroyska veru­ leikanum. Eitt er tað at tað har er lætt at grava veitir at leggja rør í. Annað er tað, at í Danmark er el-framleiðslan í damp­kraftverkum, sum skulu koyra dag og nátt alt árið. Har liggur væl fyri at samstarva við brennistøðir um fjarhita. Men her er el-framleiðslan mest í vatnorkuverkum. Tá tey av turki ella frosti ikki kun­nu framleiða nóg mikið, hava vit motorar til at taka, men teir standa ofta stillir, tí eingin tørvur er á teimum. Skulu vit hava fjarhita frá hes­ um motorverkum, noyðast vit tí ofta at brenna olju fyri at tað skal vera inniverandi. Fyri við­skiftafólkini hevði tað tí loyst seg betri at brent oljuna heima við hús. Men hetta er so prísurin, sum hesi neyðars fólk við fjarkuldaskipanini noyð­ ast at gjalda fyri vanstýrið hjá javnaðar- og sam­bands­ monnum. Serfrøðingar halda, at Tórs­ havnar kommuna rindar út­ lendskum konsulentum yvir 10 milliónir um árið. Tað rætta hevði verið, at tað vóru einir 20-30 føroyingar, sum fingu hesa upphædd. So kundu teir sett á stovn ráðgevandi fyri­ tøkur, sum við royndunum í Før­oy­um kundu bjóða upp á verk­ætlanir uttanlands, tí tann sum klárar seg undir okkara harðbalnu umstøðum, kann sjálvandi standa seg væl í kappingini um allan heim. Tað kommunan hevur brúk fyri, er einum sterkum Sjálv­ stýri, sum kann seta donsku leigu­sveinarnar skák og mát. Sjálvstýri stillar upp til kom­munuvalið fyri at tey, sum vilja hava góðar føroyskar loysn­ir kunnu sleppa framat. Vit hava eitt gott land. Vit hava nógv dugnalig fólk. Vit vilja leggja soleiðis til rættis, at tey sleppa at gera lít í fostur­ landinum. Karlamagnusar­ breyt og donsk ráðgeving