hósdagur 26. november 2020síða 21

FRÍGGJADAGUR 27. NOVEMBER 2020 SOSIALURIN 84 21 – Eg havi lagt meg eftir at hava ein greiðan og erligan stíl. Eg lúgvi onki, skilt á tann hátt, at verulig støð verða nevnd, og veruligir persónar verða nevndir í bó­k­ini. Evnið er rættiliga menni­skja­ligt, haldi eg sjálvur. Hvør hevur ikki ivast? Hvør hevur ikki okkurt at dragast við? Hvør hevur ikki skula tikið onkra lagnutunga avgerð?, sigur Danial Viðoy. – Øll menniskju hava sínar av­ bjóðingar, sítt at takast við, og serliga ung hava sítt at hugsa um. Fleiri ferðir livdi eg meg so nógv inn í evnið og søgugondina, at míni egnu orð fingu meg at fella tár, og fyri ikki at lúgva, næstan at gráta! – Eg kann ikki lúgva meg frá, at útgangsstøðið er skrivað út frá einum ungdómssjónarhorni, og hvussu ein ungur taklar lívs­ a­v­bjóðingar. Eg vóni, at ung fara at kenna seg aftur í bókini, og at vaksin kunnu síggja, hvørjum eitt ungdómslív í dag kann verða ávirkað av. Danial heldur, at hann nú skal standa við bókina, hann hev­ur skrivað. – Eg eri sjálvur erligur av lyndi, og tað havi eg tikið við mær í skrivingina. Lýsingarorðini eru greið og erlig! Eg havi als ikki spart upp á krútið! Tað sló meg eitt sindur, tann dagin bókin varð prentað, at ups! tað kann vera at mamma og babba eisini fara at lesa bókina! Hvat í hundan munnu tey fara at halda? Skrivað er skrivað, tað verður ikki broytt nú, sigur Danial. –  Hinvegin haldi eg, at tað hevur verið gott fyri bókina, at hon hevur ligið í »laka« í níggju ár, tí úrslitið hevði als ikki verið tað sama, um eg fullførdi bókina tá. Níggju ár við ymiskum per­ són­ligum upplivingum, bæði av góðum og ringum, hava við vissu givið bókini nógv. Jógvan Kallsgarð, ið hugleiddi um bókina, til bókaframløguna farna leygardag, tók soleiðis saman­um: – Bókin talar til ein breiðan skara. Bókin snýr seg um ung­ dóm, forelskilsi og vinalag. Sam­ an­um­tikið ein bók, sum øll á ein ella annan hátt kunnu kenna seg aftur í, ein bók, sum lýsir lívið frá fleiri síðum, erlig og lívs­játtandi. Samstundis verða av­bjóð­ingarnar, ið lívið kann bjóða, lýstar: tað dapra, tað mein­ingsleysa, persónurin, sum kennir seg lítlan og samvitskan, sum nívir, segði hann. Skrivað nógv umaftur Danial Viðoy skuldi stríðast fyri at fáa bókina at sita, so hon kundi gevast út. – Hendan bókin er ein longri søga, um mann kann siga tað so. Eg kann til stuttleika nevna, at frá tí at eg byrjaði at skriva hesa bókina í 2011, mann eg hava skrivað einar 500 síður ella meira, og bara 215 síður vóru góðar nokk at geva út í bók. – Eg setti meg í samband við eitt forlag í 2016. Teimum dámdu væl hugskotið og greiddu mær frá, at tað var grundarlag fyri eini bók, um eg gjørdi meira við tað. Eg royndi meg nakrar ferðir, men tað bleiv ongantíð nóg gott, og í vár samdust eg og hetta forlagið um at steðga samstarvinum fyribils; men at eg kundi venda aftur, um handritið broyttist munandi. Eg skilti væl avgerð teirra og var meira skuffaður av mær sjálvum. Hyggi eg aftur á nógvar av teimum reglunum, eg hevði skrivað, hevði eg eisini vrakað tær. Men eg lærdi nógv av hesum samstarvinum. Eg fekk nógvan góðan kritikk, sum er komið mær til gagns, og sum eg eisini brúkti í vár, tá ið eg av álvara settist aftur við tastaturið. Koronusmittan skundaði undir skrivingina av »Tvístøða«. – Eg sigli við Akraberg, men korona var atvold til, at eg var heima nógv longri enn ætlað. Hetta gav mær góðar stundir at skriva. Meginpartin av apríl og mai mánaði fór eg upp »áðrenn fanin hevði fingið skógv­ar­nar uppá«, sum Tróndur Paturs­ son tók til, og arbeiddi upp á hand­ritið. Eg fór eisini tíðliga til songar, somu tíð sum ný­føð­ ingur okkara. Dama mín átók sær flestu uppgávurnar ný­ føð­ingi okkara viðvíkjandi, og hetta var orsøkin til, at eg fekk fokuserað fult upp á handritið. Hjá verforeldrunum vóru vit trý forkelað í høvd og reyv, so arbeiðsumstøðurnar vóru góðar. Megin­parturin av síðunum, sum nú eru útgivnar í bók, eru skriv­ aðar í reyðu sofuni hjá vermóðir og verfaðir, áðrenn Smyril er far­ in fyrsta túr norð til Havnar, sig­ ur Danial Viðoy. –  Uttan dygga stuðulin frá damu­ni alla skrivitíðina er iva­ samt, um hendan bókin var út­ komin nú. Nýfødda dóttirin var av­gjørt ein íblástur og eggjan til at fáa bókina lidna, sigur Danial. Forlagið Ungu Føroyar gevur »Tvístøða« út. Eydna J. Steinberg hevur gjørt kápumyndina. Forlagið Ungu Føroyar gevur »Tvístøða« út. Eydna J. Steinberg hevur gjørt kápumyndina – Heilt frá ungum árum hevur mær dámt væl at skriva. Tá ið mínir javnaldrar á Viðareiði gleddust um at fáa teldu í húsið til telduspøl, gleddist eg meira um tastaturið, sigur Danial Viðoy