Sosialurinarkiv
Sosialurin 1999-01-23, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 23. januar 1999síða 16

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Q tíðindablaðið' . AA Gunn Joensen, bygdaráðsforkvinna í Vestmanna: - Eg vildi ikki longur bera meg undan - Tað byrjaði við. at eg segði við onkran, at kvinnur altíð bera seg undan, - 11 tulltiðarstary uti millu ERU MT LOIK CTU ONØGgK 3 Í 10 1 n > — eat X i «il wa 3 g M xx) tendur hon sum taseljari. Hon arbeiðir tíð á skrivstovuni hjá Fiska- virking i Vestmanna og er sam stundis forkvinna í eini kommunu 1200 íbúgvum, sum hevur stóra skuld og sum fyri stuttari tíð síðani birti nýtt í kjakið um. hvor eigur at bera utreiðslurnar av ferju eguni í Vestmanna. Eitt kjak. ið er ramn og á og sum vísir. hvussu 3 er at reka eina kommunu. hart spent Vit vinna og henda illsliga mána- seinnapartin í januar hittast í kommunuskrivstovuni í Vest- Elsti gentan, sum drong Joensen er útbúgvin skriv stovukvinna á sakføraraskrivstovu í Havn og har arbeiddi hon fulla tíð til elsti sonurin var trý ár. Familjan flutti síðani til Vestmanna. Hon ar- beiddi síðani heima meðan børnini vóru smá - tó í millumbilum sum avloysari í Føroya Sparikassa, og tá ið yngsta barnið var fýra ára gam- alt fór hon út aftur at arbeiða. Fyrst hálva tíð. men seinni fulla tíð á skrivstovuni hjá Fiskavirking í Vest- manna - og har er hon framvegis Av tilvild I grundini var tað av tilvild. at Gunn Joensen kom uppí bygdaráðsar- beiði. Hon stillaði upp til valið i 1984. varð ikki vald. men til valið í 1992 kom hon inn Tað byrjaði við, at eg segði við onkran, at kvinnur altíð bera seg undan, tá ið tær verða bidnar um at tær verða bidnar um at stilla upp. Viðkomandi tók meg upp á orðið g heitti á meg at stilla upp. Í grundini er tað ein fyrimunur. at eg havi ev fólk. Eg fái altíð at vita, um tað er við ella hava viðmerking til undir vanligum æl, sigur Gunn Joensen. stilla upp. Viðkomandi tók meg upp á orðið og heitti á meg at stilla upp Få helt eg, at tað var brúk fyri at fåa kvinnur í bygdaráðið og kvinnu- listin, sum stillaði upp í 1988 fekk dygga undirtøku millum fólk løgdu dent a Kvinnurnar nærumhvorvið og at fáa at sett á stovn ein barnagarð. Men tá ið tær komu til var kassin tómur. Har gjørdist einki. bremsurnar vórðu skattaprosentið reyk upp í loft. tað hægsta sum var í landinum tá. Bygdaráðið mátti taka nakrar truplar avgerðir, sum vóru neyðugar um vit skuldu hóra undan, sigur Gunn Joensen - Tað er sjón fyri søgn - eisini her í kommununi at kvinnur bera seg undan, tá ið tað snýr seg um at koma í nevndir og ráð. Kanska er tað tí, at allir fundir liggja aftaná arbeiðstíð og hevur tú annað arbeiði og småbørn er tað trupult at fáa alt at ganga upp. Tá eg stillaði upp vóru bórn míni so mikið stór, at tey høvdu ikki brúk fyri mær í sama mun. Eg mæli ikki kvinnum til ikki at stilla upp og annars bjóða seg fram, men eg hevði ikki gjørt tað sjálv um eg heyði småbørn. Tá velur tú børnini frá. Kenslurnar spæla nógv inn hjá konufólki og hóast tú tekur av einum góðum starvi eru høgdar í og Nr. 15 - 23. JANUAR 1999 børnini har alla tíðina í bakgrundini, ti tú kanst ikki sleppa teimum bein- leiðis. - Hinvegin dugi eg ikki at síggja. hví konufólk og mannfólk. sum fáa sær eina útbúgving ikki skulu brúka hana. Onkursvegna eigur tað at bera til at sameina stars og heim. Í síni tíð valdi eg at arbeiða hálva tíð. Tað er sera hóskandi. tá 10 tú hevur småbørn og tá snýtir tú ongan, hvorki arbeiðsgevara ella børn. Og tú ert ikki minni effektiv um tú arbeiðir skerda tíð. Arbeiðs vikan er sum er ov long. Arbeiðs- marknaðurin kann ikki vera kvinn- urnar í fødialdri fyri uttan. Tað vísir seg vera trupult at vera burtur úr arbeiði í longri tíð, tú missir nógv og skalt nærum av nýggjum seta teg inn í ymiskt. Tá ið tað er sagt eiga konufólk at sleppa at velja, um tær hava hug at vera heima ella at verða virknar á arbeiðsmarknað- inum. sigur Gunn Joensen Ætlaði at gevast Um tað mundið. tå ið Gunn skuldi taka stóðu til, um hon skuldi stilla upp aftur til seinasta bygdaráðsval ella ikki, kom dótturin, Herit, út fyri stóru ferðsluvanlukkuni, ið hevur broytt lívið ikki minst hjá dóttrini, men eisini hjá hinum í familjuni. - Eg hevði hålvgum gjørt av at FB gevast, ti bygdaráðsarbeiði tidarkrevjandi og tí at tað er sort ótakksamt. Men allar kvi urnar kunnu ikki gevast í senn eg gjørdi av at royna eina ferð afti at. Eingin bjóðar seg fram sjá boðin. fólk heita á teg um at & tað. Kappingin var sum so ikki hí um at verða vald og vit gjørdu fyri at verða vald. Vit lótu tað st vit høvdu avrikað í bygdaráði standa sína roynd og løgdu tað til borgararnar sjálvar at gera hvønn teir valdu, sigur Gunn. * fekk fjórðu hverja atkvoð bygdini. - Sjálvandi gleðir tað ein, at Í vísa einum so stórt álit. Tá ið vit spyrja Gunn um ti bygdaráðið í dag hevur fleiri kv ur enn menn kann tulkast sum aftursvar til tíðina, tá ið kassin vørð tømdur og at fólk nú vildu hi annað skil í, er hon varin at sva - Fyrstu ferð kvinnulistin fekk dygga undirtøku varð hann ógvulrsa væl stuðlaður av konufólki. eisini mannfólk tóku undir kvinnunum. Vit vóru á eini sker un kos, men eingin visti hvussu sk; 10 var. Avgerðirnar, sum vórðu tiknar. vístu seg at vera rættar. Stóru amb- isjónirnar kvinnurnar høvdu un valinum bóru ikki til at seta í verk. 5