leygardagur 30. januar 1999síða 17

Kalda kríggið av: Hugleiðing Lógvatakið, sum gav huga- heimskrígnum mønustingin Sum børn og ungir menn vuksu teir báðr upp hvor síni megin markið. Annar i Noreg. hin í Russlandi. I dag kunnu teir taka í hondina hvør á øðrum, men so hevur ikki altíð verið. kenslurik toktist løtan, tá ingi mintist hann. hvussu = hugsa, at kanska høvdu ten Sk Sin damaðurin. Jac tað var, ikki at kunna heilsa = ongantíð verið har Sk ) ) Arv á NRK. « S ella nikka til folk, ið ein Bert ein ispunnin huga- ) ski tidindamaduri vi ta hitti. tí tey vóru hinumegin ræðsla, eins og ikki serliga Krylov c markið. Markið millum ítókiliga kalda kríggið g g Jak Slava. tóku hver i hor eystur og vestur. Tann løgna Ta0, ið gav Jacob Arvola Sc »k endis ødrun kenslan. at báðir partar vóru = íblástur til at hugleiða um K keina. Ha gu I sjálvum sær er einki set líka við at heilsa. men síðani = hetta, var ótvað, at millum 5 rk 0 men tóku tað i seg aftur okkum tíðindafólk úr Norð ar ein bert eini 10 - 15 Hann fegnaðist um urlondum. sat eisini ein ur kk: so kalt as aftur í tíðina. so er tað = nýggju tíðirnar. Kalda — Russlandi } = ggid er av og aftur el Og tað var av sønnum ein sjørligt at hyggja feyguni då hugvekjandi stund, tá ten ) ) vaks upp í ki. ið ein hittir. og sun báðir. grannarnir, góvu hvor K K 30.3 kuk kug av kalda krígn eisini € anlig anna ðrum hon dina Og sum ein N í S s N N tI . t Skemt lýsir støduna best Kal geið herjaði. Eis Hugvekjandi stund ndafolk, nú kundu halda Jacob endaði við at visa á, 0 5 | Tad var Jacob Arvola, sun til i hølunum Eingt her at skemt fæst ur øllum Ih. Alt | eitt kvold á túrinum í Alta = adarligir loynidómar vor Kalda kríggið fór heldur samband. Nú er kalda j im, hvussu tíð hølunum longur ikki framvið. uttan ein farra st kuld: Su ngur Hann segði hesa e le e g ung Fie 5 * 5 skemtisøgune, Légvatak Mest hugtakandi. fløvandi Nr. 20 - 30. JANUAR 1998 | Leiðin gekk til Alta (5): Í december 1998 vitjaðu eini 20 norður- lendsk tíðindafólk í Alta í Norðurnoreg. Við var eisini ein russari, við tað, at ferðin skuldi verða kunnandi vitjan á Norður- kollinum. Tessvegna var ferðaliðið ikki bert norðurlendskt, men umboðandi Norð- urkollin eisini. Fyri 15 árum síðani hevði hetta verið 6- gjørligt og vandmikil hugsan. Men heim- urin og hugaheimurin tiðnar og broytist. ið sera væl lýsir støðuna, = verður kokkurin skotin við sum hon mundi vera. leysakrúti. Það var eitt norskt marka- Á russisku síðuni verður herðlið. ið gjørdi av, at hava nógv virksemi og ein kann eitt sindur av skemti burt ímynda sær allar kikararna rúr russisku markavaktun- — Kokkurin »doyr« og hinir um rópa, at nú fáa teir ongantíð Nú sum áður, so hittast = ringan mat aftur. Á russisku norsku og russisku mark- — síðuni sást virksemi og idnir kommiserarnireinaferðum vaktir skriva niður. mánaðin yvir eitt borð. há- Nú venda vit aftur til tíðarliga. fyri at tosa um fundin millum kommiser ymiskt. ið hent er. At tosa = arnar, tann norska og tann um royndi: og tað, ið vert = russiska, vikuna eftir er at neyna á slíkum fund- Teir hittast hátíðarliga við um. Men lítið og einki varð = borðið og norðmaðurin sig agt á hesum fundum ur, at hann hevur einki stør Men ein heitan góðveð vegIs at taka til viðgerðar T sumri avgjørdu Hvussu við russaranum? no era vjøldurt Russarin hugsar seg um turúr russum. Teir vístu. leingi russarar sóu vvir á norsku Ju, tað var... Nei, gott una få! r einki! Nordnx ettu upp ein Soleiðis kann stødan lýs eðuligan kk ð rópi og st. men við lógvatakinum rmi. Hetta fekk russar at — í Alta tyktist henda Kalda tíð enda kikaranum mótvegis ut faa mønustingin í huga Noreg heimi okkara. ið hjåstødd Síðani draga norðmenn út = vóru ein kokk í kokkahúgvu. tuflum og fyriklæd. Teit binda hann til eitt træ og ropa og geyla og lova ilt yvir kokkin. Síðani