hósdagur 3. august 2000síða 4
‹ fyrra síða allar 13 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
7
tíðindablaðið sosialurin
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 146 - 3. august 2000
Nr. 146 - 3. august 2000
gult cyan magenta svart
- Skuldi Signar
veri› fríkendur,
átti ta› at veri› tí
hann handla›i í
gó›ari trúgv og í
ney›stø›u, og ikki
vi› skítb‡ttu
grundgevingini
hjá kanningar-
stjóranum
Jákup Mørk
Somiki› kontantur er Bjørn
á Heygum, tá vit í gjár hittu
hann á máli, og spurdur
hann um júst lidnu frágrei›-
ingina, sum fríkennir Signar
á Brúnni.
Andsøgnin
Hin 25. mars stó› at lesa í
Sosialinum,
at Bjørn á
Heygum var ikki í iva um, at
Signar á Brúnni átti at fari
frá sum landsst‡risma›ur í
stundini. Orsøkina seg›i
Bjørn á Heygum tá vera, at
hann púra greitt hev›i broti›
st‡risskipanarlógina.
Tá vit í gjár spurdu hann,
um hann framvegis stó› fast
vi› hesi or›, var hann púra
avgjørdur, og seg›i at ta›
gjørdi hann so sanniliga.
Orsøkin til framhaldandi
fastu
stø›utakanina
hjá
Bjørn er petti »Eru goldnu
útrei›slurnar
heimila›ar«
sum stendur at lesa á sí›u 82
í frágrei›ingini frá kanning-
arstjóranum.
»Hvat vi›víkur støddini á
útrei›sluni, so er talan um
útrei›slur
fyri
íalt
kr.
1.652.739,67.
Virksemi›
hjá SvF er á fíggjarlógini
játta› undir játtanarslagnum
»landsfyritøka«, i› merkir,
at ikki er ásett neyvt hvør
upphædd er játta› til hetta
virksemi›, tá SvF bert í
rakstri sínum skal uppfylla
ta nettojáttan (inntøkur min-
us útrei›slur fyri vi›kom-
andi játtanarár) ásett er í
fíggjarlógini. Nettojáttanin
fyri virksemi› hjá Svf fyri
1999 er í fíggjarlógini fyri
hetta ár ásett til kr. 0, i ›
merkir, at raksturin fyri SvF
ikki má geva hall fyri ári ›
1999. Kanningarstjórin vísir
í hesum sambandi á, at tá
talan er um vanligar lønarút-
rei›slur til starvsfólk hjá
SvF fyri juli 1999 og vanlig
rindan fyri sjónvarpsrætt-
indi og UMMS samstundis
hevur havt sær fyri eyga›, at
nettojáttanarkarmurin
hjá
SvF fyri 1999 skal halda og
hevur grundarlag fyri at
meta um hetta er gjørligt, so
metir kanningarstjórin at
goldna upphæddin í stødd
liggur innanfyri játtanaru-
pphæddini
á
fíggjarløg-
tingslógini.«
– Har stendur, at sambært
kanningarstjóranum er eitt 0
ikki longur eitt 0, sigur
Bjørn á Heygum. Hann vísir
á, at fyrst í pettinum stendur,
at SvF skal uppfylla treytir-
nar um, at inntøkur minus
útrei›slur skulu geva 0 sam-
anlagt.
– Seinni stendur at lesa, at
goldna upphæddin liggur
innanfyri játtanarupphædd-
ina á fíggjarløgtingslógini.
Hetta hongur als ikki sam-
an, sigur fyrrverandi løg-
tingsma›urin,
sum eisini
hevur veri› vi› til at smí›a›
st‡risskipanarlógina.
B‡ttisligt
Ví›ari sigur Bjørn á Heyg-
um, at hann hev›i rokna›
vi›, at um so var, at kann-
ingarstjórin frammanundan
hev›i gjørt av, at Signar á
Brúnni skuldi fríkennast, so
hev›i hann helst víst á, at
landsst‡risma›urin handl-
a›i í gó›ari trúgv og í eini
ney›stø›u: – Eg hev›i í øll-
um førum ikki rokna› vi›,
at hann fór at koma nøkrum
so skítb‡ttum.
– Hatta er jú grundleggj-
andi í strí› vi› tey argu-
ment, sum Signar sjálvur
førdi fram, tá máli› í sínari
tí› var› reist. Frágrei›ingin
sigur ikki eitt or› um, at tal-
an var um ney›stø›u, men
sta›festir bert, at ta› var í
lagi at ávísa upphæddina,
sigur Bjørn. Í sama vi›fangi
leggur hann dent á, at um
upphæddin var heimila›
ella ikki, var als ikki nakar
spurningur undan kanning-
ini:
– Øll vóru samd um, at
har vóru eingir pengar at
játta. Eisini Signar á Brúnni,
tí annars hev›i hann onga
orsøk til at spyrja seg fyri
hjá
fíggjarmálast‡rinum
ella fíggjarnevndini.
– Orsøkin til, at hann
spurdi seg fyri, var jú grein
43, petti 2 í st‡risskipanar-
lógini, har ta› greitt stendur,
at peningur ikki kann ávís-
ast, uttan at játtan fyriliggur.
Ta› n‡tist tær als ikki at vera
løgfrø›ingur fyri at skilja,
leggur Bjørn áherslu á. –
Hatta er akkurát sum í Pipar
og Salt, har tey siga seg hava
rætt, sjálvt um onnur hava
argumentini, sigur núver-
andi
advokaturin
heldur
speiskur.
Avlei›ingarnar
Um avlei›ingarnar av kann-
ingini grei›ir Bjørn á Heyg-
um frá, at eftir hansara tykki
er
ni›urstø›an
bæ›i
skammilig og syrgilig.
– Skal hetta skapa for-
dømi, so n‡tist einum lands-
st‡rismanni ikki longur at
taka atlit til, hvørja játtan
hann hevur at arbei›a undir.
Líkamiki› um játtanin er
200.000, 500.000 ella 31
mió.kr., so ger ta› einki, um
ein landsst‡risma›ur ávísur
43 mió.kr.
– Avlei›ingin av hesum
er, at løgtingi› fyri eftirtí›-
ina er sett fullkomuliga út av
spælinum, bæ›i sum játtan-
ar- og eftirlitsmyndugleiki,
og at úttinnandi valdi hevur
frítt spæl, sigur Bjørn á
Heygum at enda.
Bjørn á Heygum:
Grundgevingin heldur ikki
Nú kanningarstjórin er
li›ugur vi› arbei›i›, er
Bjørn á Heygum ikki minni
avgjørdur
Sosialurin,
23. mars í ár. Bo›-
ini frá Bjørn á
Heygum kunnu
neyvan misskiljast
Vestmanna • Tel. 42 44 07
Okkara stóra útsøla
byrjar leygardagin 5. aug. kl. 10.00
Opið verður til kl. 20.00
Fríggjadagin 4. aug.
er STONGT
Øll útsøluvøra fyri
1/2 prís.
Restir fyri 99,- og 149,-
NICLAS JOHANNESEN
Signar sigraði. Men líkist
kortini einum tapara í po-
litiskum talvi.
Sjálvur dylir fyrrverandi,
og nú reinsaði, landsstýris-
maðurin ikki fyri, at hann
er fegin. Og vónbrotin.
Fegin um, at tað loksins
og endaligt bleiv staðfest
týsdagin í 83 síðurs frá-
greiðing hjá kanningar-
stjóranum Petur Even Djur-
huus, at Signar á Brúnni
gjørdi onki galið, tá hann
sum landsstýrismaður í
snarari vending í fjørsumm-
ar skrivaði illa sperda SvF
ein tjekk upp á 1,6 milliónir
krónur.
Vónbrotin um, at lyftið
um at sleppa aftur í Tinga-
nes – um ein kanning reins-
aði hann – ikki verður hild-
ið.
Herskin biti
Signar vísir til niðurstøðuna
hjá Tjóðveldisflokkinum og
beinleiðis endurgevingar í
eitt nú Sosialinum frá for-
manni floksins Høgna Hoy-
dal um, at varð Signar reins-
aður, so bíðaði sami lands-
stýrissessur eftir tí politiskt
roynda fuglfirðinginum.
Men nú tykist vera greitt,
at nývaldi landsstýrismað-
urin í undirvísingar- og
mentamálum Tórbjørn Ja-
cobsen verður sitandi.
Ein herskin bitið at
svølgja hjá Signari, sum
ikki hevur gloymt, at tað var
Tórbjørn, sum í mars í ár
alment kravdi, at Signar
mátti fara frá. Víst varð til
frágreiðingina hjá løgtings-
grannskoðarunum,
sum
funnust at embætismanna-
førsluni hjá fyrrverandi
landsstýrismanninum
í
sjónvarpsmálinum.
Tór-
bjørn segði í viðtal við
Dimmalætting 28. mars, at
var niðurstøðan hjá grann-
skoðarunum røtt, so hevði
maðurin við ábyrgdini brot-
ið skottið millum tað útinn-
andi og tað lóggevandi
valdið. Og tí mátti Signar
frá.
– Tórbjørn var tann fyrsti
at fella dóm í hesum máli,
sigur Signar, ið kortini ikki
vil siga stórvegis um tað,
sum í síðsta enda eisini
kann gerast eitt stríð um
tjóðveldisatkvøður í Eystur-
oynni. Men hann leggur
kortini aftrat.
– Eg haldi meg tó kunna
siga við vissu, at var hann í
mínari støðu og eg í hans-
ara, so hevði eg aldrin funn-
ið upp á at gjørt tað sama
sum hann. Ja, eg føldi tað
at vera óloyalt. Hann kundi
um ikki annað ringt og spurt
meg um málið.
Blást upp
Sjálvur ivast Signar á
Brúnni onga løtu í, at mest
oyðileggjandi fyri hann
hevur verið trongdin hjá tí,
hann kallar »pørtum av
pressuni og ávísum politik-
arum« at gera málið polit-
iskt, uttan at seta seg inn í
øll fakta.
– Eg haldi, hetta málið
bleiv frá byrjan blást upp
til nakað, tað ikki var. Og
lýsingin av málinum var
serstakliga eintáttað. Okk-
ara grundgevingar høvdu
ongan áhuga, sigur fyrrver-
andi landsstýrismaðurin,
sum enn einaferð leggur
dent á, at málið var serstak-
liga væl viðgjørt og kannað
av umsitingini í undirvís-
ingar- og mentamálastýri-
num, áðrenn gjørt varð av
at flyta SvF pengar fyri løn-
ir og rokningar til Gramex
og Koda, sum skuldu rind-
ast. Annars kundi svartur
skíggi og í evsta enda húsa-
gangur raka almenna sjón-
varpið.
– Okkara grundgevingar
stóðu eisini at lesa í endur-
skoðaðu frágreiðingini frá
løgtingsgrannskoðarunum.
Men kortini vóru hesar
grundgevingar
ongantíð
tiknar upp á tungu í al-
menna orðaskiftinum. Tær
sluppu slettis ikki við í hetta
Ein reinsaður Signar kennir
seg svíktan av sínum egnu
– Eg gangi út
frá, at ein meiri-
luti í Tjóðveldis-
flokkinum hevur
ringan smakk í
munninum, sig-
ur Signar á
Brúnni, nú tað
er greitt, at
hann fær fult
viðhald í síni
embætismanna-
førslu í sjón-
varpsmálinum -
men kortini
missir landsstýr-
issessin
kjakið, sigur Signar á
Brúnni og hann leggur aftr-
at:
– Trupulleikin er – og tað
vita allir politikarar – at
andsøgn ofta er millum
ymsar lógir. Stýrini sita
hvør í sínum lagi og gera
lógir, sum løgtingið sam-
tykkir, og brádliga situr tú
sum landsstýrismaður við
ábyrgd av einum málsøki,
har lógirnar ikki eru í tráð
við hvørja aðra. Ein grein
sigur eitt, meðan ein onnur
sigur okkurt annað.
– Júst hesi støðu sat eg í.
Hvat er so at gera?, spyr
Signar og vísir á, at
sjónvarpsmálið varð eisini
sent út til økonomar hjá
fíggjarmálastýrinum til við-
gerðar, áðrenn tað loksins
bleiv avgjørt at rinda 1,6
millión krónur til SvF.
Ynskti sjálvur kanning
Signar á Brúnni leggur dent
á, at hann sjálvur mest av
øllum ynskti at fáa eina
kanning av málinum. Hann
var fullvísur í, at ein kann-
ing fór at reinsa hann.
Tað var eisini Signar, ið
sjálvur bað løgmann Anfinn
Kallsberg loysa seg úr
starvinum í vár. Men hann
váttar, at hetta var ikki bara
hansara egna hugskot.
– Ja, eg kanska føldi tað
sum eitt trýst at gera tað,
viðgongur Signar á Brúnni.
Trýstið varð eisini innan-
borðs í Tjóðveldisflokki-
num, har tað sum síðani al-
ment hevur fingið heitið
»minst møguligi meirilutin«
fekk Signar at biðja løg-
mann loysa seg úr starvi.
– Eg má eisini viðganga,
at eg haldi mannagongdin
síðani hevur verið løgin. Eg
dugi ikki rættiliga at skilja,
hví tað mitt í tí annars tradi-
tionelt friðarligu summar-
frítíðini gjørdist so átroðk-
andi at seta nýggjan lands-
stýrismann. Serliga tá hugs-
að verður um, at frágreið-
ingin var so væl ávegis.
Spyrt tú meg, so haldið eg,
at tað hevði neyvan verið
tann stóri skaðin, um bíðað
varð eini 14 dagar aftrat,
sigur Signar á Brúnni.
Verður verandi
Hóast Signar ikki kennir seg
væl viðfarnan í hesum máli,
so hevur hann ongar ætlanir
um at stinga í sekkin.
– Eg haldi, at málið um
føroyskt fullveldið er meira
týðandi enn so, og eg ætli
mær at vera við til at gjøgn-
umføra hesa stóru ætlan. So
eg eri ikki á veg úr Tjóð-
veldisflokkinum,
sigur
royndi
løgtingsmaðurin,
sum var valdur á ting fyrstu
ferðina í 1970 og sum hevur
røkt landsstýrissess undir
trimum ymsum landsstýr-
um.
Hinvegin, so er síðsta
orðið neyvan sagt í hesum
máli. Signar vil nevniliga
hava fund í Tjóðveldis-
flokkinum.
– Tað besta er, at eg eri
reinsaður. Serliga stórt hev-
ur trýstið verið á familjuna,
sum í longri tíð hevur mugu
liva við, at eg dagliga havi
verið kriminaliseraður í
fjølmiðlunum.