leygardagur 6. februar 1999síða 16

( AN tíðindablaðið) ; Nr. 25 - 6. FEBRUAR 1999 á ”arin/ Gunnleyg Durhuus, NLP-ráðgevi og skeiðleiðari: Uttan mun til hvor tú ert ert tú nógv merri enn tað - Tey sum hava lætt við at gjøgnumføra síni mål, dreymir og ynski hava ofta eina klára mynd av tí tey ætla, og tey sí geja ikki forðin So gar á vegnum sum Omøeguligar at vinna á. Hinvegin taka tey CO oO oO S O J forðingarnar sum eina avbjóðing. Hóast myndin ikki er so einføld kunnu vit siga, at tey ið hava eina positiva lívsáskoðan, røkka lættari málinum, tey seta, enn tey ið hugsa negativt og stara seg blind á forðingarnar á vegnum, sigur Gunnleyg Durhuus, sum sjálv er farin fgjøgnum eina persónliga menning, síðani hon kunnaði seg við NLP t er úrslit av ndir í sinninum Og júst hetta er orsøkin it Gunnleyg Durhuus, sum annars i tjúgu ár hev- ur virkað sum arkitektur. Nnarav "y seinastu 11 árini sum landsarkitektur í landsstýrinum. fyri nøkr- um fáum árum síðani fór í holt við at kunna seg nærri um NLP. Síðani seinasta heyst hevur hon verið í farloyvi frá starvinum í landsstýrinum Bæði starvið sum landsarkitektur og sum NLP-ráðgevi hava tað til felags, at tey hava við samskifti at gera. Orsøkin til. at eg fór í gongd við at lesa NLP var starvið í landsstýrinum. Har hevdi eg rættiliga nógv við fólk t gera, - ráðgevar. hand- verkarar, politikarar, starvsfólk í umsitingini og almennar stovnar annars. Eg havi ofta í tí sambandi sett mær spurningin, hvat er tað sum ger, at vit hava so ymiska fatan av teirri somu verkætlanini ella sakini. At summi fólk duga sera væl at fáa síni mål igjøgnum og verða góðtikin, meðan onnur hava trupult við at koma igjøgnum við sínum. Hetta hevur alt nakað at gera við, hvussu tú ber tað fram, sum tú vilt siga. - Kropsmálið hevur ógvuliga stóran týdning og sigur ótilvitað sera nógv um, hvussu tú hevur tað. Fólk kunnu siga eitt við munninum meðan kropp- urin sigur og vísir nakað annað. Tá fært tú ein var- huga av, at eitthvert er sum tað ikki eigur at vera. Varhugin ella tað tú kennir á tær skalt tú ikki skúgva til viks, tí mínar royndir eru, at jú meiri tú arbeiðir í samsvari við tí, tú kennir á tær. jú betri fært tú tað Tú skalt í veruleikanum lurta eftir tær sjálvum. - Í uppvøkstrinum læra vit ikki at lurta eftir okk- ara "fornemmilsum”, tí sum vit kenna á okkum. Við øðrum orðum læra vit ofta, at okkara *fornemm- ilsir” passa ikki. Eru for- eldrini ósamd og skeldast, og barnið spyr, hvat bagir, men fær at vita, at alt er sum tað skal vera, verður tað ótrygt, tí tað hevur ein varhuga av, at eitthvert er galið. So fer barnið at fantasera eitt ella annað óveruligt og kanska 6- hugnaligt, sum kann elva til ein ótta í barninum og ávirka framtíðina. Heyði barnið ístaðin fingið at vita, at okkurt er galið, men tað verður í lagi aftur, hevði tað verðið meiri róligt og havt álit á sínum kenslum. Kroppurin sigur frá, við at verða spentur ella sjúkur, tá ið tú ikki lurtar eftir tær sjálvum. sigur Gunnleyg Durhuus. Hví hevur tað týdning fyri teg at arbeiða sum NLP-ráðgevi? - Tað gevur mær nógv persónliga. tí eg veit, at eg geri nakað, ið hevur veru- ligan týdning. Tað er ein fragd fyri meg at uppliva, at fólk fáa tað betri. So- leiðis havi eg tað eisini. tå ið havi skeið, har eg upp- livi at fólk eru glad fyri ta vitan tey fáa og kunnu brúka hana bæði heima og á arbeiðsplássinum. Eg havi ikki altíð dugað nóg væl at seta merk. Arbeiðið í landsstýrinum tók ofta alt ov nógv av mínum gerandisdegi og frítíð. Eg havi havt lyndi til at taka á meg ov stóra ábyrgd sjálvt um eg í síðsta enda ikki heyði avgerðarrættin. Eg tók alt ov ofta arbeiði við mær heim og brúkti kvøldini til at kanna eftir, um alt nú var soleiðis sum tað skuldi. Nú havi eg lært at seta mørk og veit, hvat eg kann bjóða mær sjálv- ari. Tín egni eydnusmiður Hornasteinurin í NLP er at vit kunnu skapa rað lívið vit ynskja. At vit kunnu læra okkum at verða til- vitað um, hvussu okkara tankar ávirka tað sum vit gera. Hvussu tankarnir hanga saman við tí tú sigur, gert og ert. Tankar, orð og kropsmál hanga saman. Vit gera okkum myndir av, hvat fer at henda um vit gera hetta ella hatta, og mátin sum vit ímynda okkum hetta, - Tað gevur mær nógv persónliga at arbeiða við NLP, ti eg veit at eg geri nakað, ið hevur veru- ligan týdning. Tað er ein frøi fyri meg at uppliva, at fólk fáa tað betri. Nú havi eg lært at seta mørk og at finna út av, hvat eg kann bjóða mær sjálvari, sigur Gunnleyg Durhuus Mynd: Jens Eir. Vang hevur ávirkan á, hvussu vit hava tað. Men vit gera okkum ikki far um hetta Skalt tú til dømis halda eina rødu so åvirkar tann myndin sum tú sært teg sjálva, - svímar tú. stamar tú, stara fólkini at tær og so framvegis - hvussu tær eydnast at bera hesa rød- una fram. Tí kunnu vit sjálv skapa okkum eina góða mynd framman fyri okkum og harvið fáa eitt gott úrslit. - Vit hava øll dreymar og ætlanir um, hvat vit vilja í lívinum. Tað sum drívur okkum fram ímóti málinum er okkara virði, tað sum hevur týdning fyri okkum, sum t.d. trygg- leiki, frælsi, virðing. Tað hevði tydning fyri meg á sinni at fáa útbúgving sum arkitektur, tí eg altíð havi havt hug at tekna og mær dámdi væl matematik og fysik. Eg vildi hava eina útbúgving, sum hevði nakað við hetta at gera. Samstundis vildi eg tryggja mær, at eg kundi hava eitt arbeiði, har eg kundi tjena mær mínar egnu pengar, og so vildi eg verða sjålvstødug og klára meg sjálv fíggj- arliga. Eg fekk øll ynskini uppfylt, sum høvdu týdn- ing fyri meg tá. At eg fór í holt við NLP-útbúgving- ina var tí, at eg vildi verða betri til at gera tað, eg longu gjørdi, betri til at frambera tingini, at sam- ráðast og eisini at fáa tað betri sjálv. - Fyrst tá eg fór í holt við NLP-útbúgvingina skilti eg, hví vit fata alt so ymiskt. Vit hava øll ym- iskar uppfatanir, ti vit