hósdagur 18. februar 1999síða 8

Ut tíðindablaðið = fl — BAA ARK ARAARRSRRAR LITT dugleikanum besta boð uppa at bjarga smáu virkjunum rávøru Stríðið um råvøruna AG Nr. 33 — 18. FEBRUAR 1999 JN —" SLK Ye Hóast landsstýrismaðurin við fiskivinnumálum hevur eina samda vinnunevnd aftnan fyri seg, nú hann ætlar at tvinga fisk um uppboðssóluna, so eru tað mong í vinnuni, sum eru ímóti politiskari uppíblanding, aftan á eitt ár, har fría kappingini setti met sum ongantíð áður NICLAS JOHANNESEN Tad er ce samd vinnu- evnd, 10 loksins hevur givið landsstyrismanninum við Í numálum Jorgen Niclasen grønt ljós til at tvinga ein triðing av før- ysku råvøruni um upp- boOssølu Harvið tykist lobbyar beiðið. sum smærru fiska framleiðararnir hava útynt seinastu tíðina í eitt nú vinn- unevndini, at hava borið á- vøkst Men ikki øll eru samd i, at tað er rætt at tvinga skip at selja ávísan part um upp- bodssøluna. Mett verður, at politisk uppíblanding er ikki júst tað, sum brúk er fyri, aftan á at fríu markn- aðarkreftirnar settu met í fjør, hvat viðvíkur fiska- prísi. Nei takk til monopol Stendur tað til persónligu sannføringina hjá stjóranum á Fiskamarknaði Føroya, John Nielsen, so ska! ongin fiskur tvingast um landsins einastu uppbodssølu. Í prinsippinum trúgvi eg upp á. at marknaður sjálvur skal ráða og finna út av, hvar tað best loysir seg at selja. Tað spyrst neyvan nakað postivt burtur úr, um tú politiskt fert at tvinga ein ávísan part av føroysku fiskaråvøruni um uppboðs- søluna, sigur John Nielsen vid Sosialin. Hvorjum óttast tú? Vit eru einasta uppboðs- søla í landinum, og harvið koma vit í eina monopol- stóðu, og tað ynskja vit ikki. Tad forpestar bara. I 998 r } i Al eitt gott ar hja 1 1 pf. Fiskamarknadi Føroya laoið. ið hevur ein milliónir krónur Tilsamans blivu 40.000 tons seld um uppbodssøluna í fjør fyri 433 milliónir krónur. Nøgdin er áleið tann sama sum undanfarin ár millum 40-50% av råvøruni Stjórin á Kósini vísir harðliga aftur pástandi- num um at skip verða tvingad at selja heilar lastir til stórru virkini av føroyska landgrunninum eru vanliga farin um før- oysku uppbodssøluna. Ein avgerandi broyting var tó. Og hon kom í seinnu helvt í fjør. Tá fóru færri enn 30% av føroysku råvøruni um føroysku uppbodssølu- na. Fleiri skip fóru at selja beinleiðis til virkini. Tað vóru serliga størru virkini, ið keyptu heilar lastir bein- leiðis frá skipinum. Og í kjalarvørrinum á hesi gongd bankaðu so smærru virkini upp á dyrnar hjá politiska myndugleikanum. Osamdir Vælkenda stríðið um rávor una stendur sostatt aftur ov breddanum. Og nú verða so politisk tiltøk eftir øllum at døma sett i verk fyri at broyta mynstrið Jørgen Niclasen sigur við Sosialin, at fyri hann er kjarnin í hesum máli. at øll fáa kjans at bjóða upp á rá vøruna. Tað heldur ikki er tilfeldið nú Teir størru keypararnir seta sum treyt til skipini, at „antin selja tit alt til okkum ella keypa vit onki frá tykk- um“, sigur Jorgen Niclasen. Hatta er nakað øgiligt ast á hann tvæti. Sigur Hanus Hansen, stjóri á Kósini í Klaksvík, og leggur aftrat: Vit hava ongantíð tving- að nakran sum helst at selja til okkum. Vit kunnu bara taka tann linubåtin, sum seldi mest til okkum í fjør. Í síðstu viku seldi hann sína last um uppbodssøluna, tí okkara tilboð var ov lágt. og tað er tað onki í vegin fyri. Ongin okkara fær ilt av tí Hjá okkum er tað so leiðis, at vit onkuntíð kunnu geva ein sera høgan pris fyri hysuna, tí tað er har vit eru sterkast. so kann tað síggja út sum um, vit bjóða í minna lagi fyrr toskin. Stjórin heldur, at tað helst er hetta, ið ger, at smærru virkini halda at størru virk ini tvinga skipini at selja etit nú tosk til teirra fyri ein undirprís. Men talan er um eina samlaðan handil bæði fyri okkum og fyri skipini. Og vit hava ongantíð sagt við skipini: Alt ella onki! Har- aftrat selja vit eisini tey fisk- asløgini vit ikki sjålvi hag- reiða — so sum skøta, kona- víðari fiskur og havtasku