týsdagur 16. mars 1999síða 22
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
22
tíðindablaðið
Nr. 51 — 16. MARS 1999
- Vit
før-
oyingar
vit vilja
Líta vit á Vårharra, sum forfedrar
okkara gjørdu, og síðani á egnan mátt
og MEGI,
S
so man fara at ganga
segði
S tf, S
Sólrun Michelsen m. a. i erækar-
ismessurødu síni í Havn sunnudagin
3 så S
k í N mm
k smess erk
sk sikk
g Tað spírar og spre
staðni. Eisini í tei
t1 VIK safunun
kk e sk 1. Vit
K s 3 &
k 3 s
1 )
C €
sta Græk S N
k Í HU
. >
Næst k 2004
Hetta c } seinasta
da, g ð. Næsta ár
g Í hvussu
|| < e På
He se din er
% i t z € d M
g Ferð KN fy
v de - ið t
) 5 u € Kl
kk (
k kk
telags eldi KK
kKkard O
såg S akað
3 s S SKI thvønn
I o tað. ið tosað varð
Í dag g et tit SkjÓlari
e skjótari. Tað er torført,
fyri ikki at siga Omøguligt
I Við
Rákið er, at tú fært alt í
y skjótu kutini
p< stevið TiO
har tå ikki
zapparament
É valmøguleik
arnir eru vidvirkandi at
tidarandan. Hesin
andin myndar
m skrivað
t
:1Sini tað. s
verður í dag. S
irkon
uttsøgan el
| t
un, eftir at hava
i kuldanum
ið norður
u bókmentavirðislon-
Farið verður tvørtur um
1ørk teimum ymisku
Stuttsøgur
verða gjørdar yrkingakend-
ar og yrkingar Stuttsøgu-
kendar. Morkini kámast. Alt
1
er líka gott. og alt kann nyt-
ast - samstundis
Vit kunnu rætt og slætt
ikki samla okkum so leingi.
dømis um
sjangrunum
sum tl eima
Dostoj
heyði ikki fingið ann
ið beinið niðurá í dag
Ju. Tað sons
Klassíska frásvgn
skjótt
sloppar hurðini. spæla tey
back-gammon á internetin
um við einhvønn í New
York, meðan tey chatta lyst-
iliga á enskum. Eg hyggi at
hesum óskilligu orðunum
ella teknunum, tí tey flestu
eru ikki meira enn tveir
bókstavir og spyrji, hvat tey
hava at týða. - Jú hetta eru
sum tú lærir,
meðan tú spælir. Tað sparir
tíð
Eg hugsi við mær sjálv
ari. Guð viti um nakar
droymir longur. Ta tíðina,
Vit nýttu til at droyma í, sita
styttingar,
telduni
Fáa tey líka góð upplivilsir
bet-
cy rammaåanivri
/
|
Ir. sum
frå søgum, verða
i i høgru síðu. Tað
v seint. Heilt nidur
1
trý-fýra ára gomul duga
tey at trykkja seg inn á
telduspølini. Teimum nýtist
heldur ikki at duga so væl
at stava. Ein stavikontrollur
er á hvørjari teldu við virð-
ing fyri sær sjálvari
Kanska nýtist teimum
heldur ikki at læra mál á
sama hátt. sum vit gjørdu
Eg hoyrdi í útvarpinum her-
fyn, at um få ar kanst tu
bara taka telefonina
ten knapp og
trysta
tosa titt
ruhøvundur, he
á vegnum til oll verðsins
tungumál. Tað verður ikki
neyðugt at fara út í onnur
lond at halda fundir og hitta
hvor annan andlit til andlits
Tad gerst á Internetinum við
livandi samskifti
Men júst ti, at alt hetta
nyggja floymir inn yvir
okkum, er tað so ómetaliga
týdningarmikið, at vit
kunnu geva teimum nøkur
gomul virði. So sum Græk-
arismessuhaldið. Flagg-
dagshaldið og Olavsøkuna,
har vit kunnu koma saman,
og taka í hondin ahvor á
ðrum. antin vit heilsa hvor
uppá annan ella
ring, og har vit ikki bert
hyggja fram. men eisini aft
ureftir, har vit kunnu kenna
andan frá teimum, ið undan
fóru. Okkara undirstødi
Vit eldru hava hug at siga
- Um bert vit høvdu havt
allar hasar møguleikarnar.
Mn tað, at tey ungu hava so
sláa ein
nógv í at velja. ger tað tó
ikki bara lættari. Mong
teirra hava ilt við at finna
fram til júst. hvat tey kundu
hugsa sær.
Men eingin grund er til
at stúra fyri teimum. Vit
eiga ein raskan ungdom
sum fylgir væl vid, og sum
er fult á hædd við ungdómin
i erannaløndum
ICY ungu Kunnu nyta Uð
/t erækarismessuróðuna í Havn sunnudagin
ina til okkurt annað og betri,
enn at læra á sama hátt, sum
vit gjørdu
Krøvini eru nýggj og onn-
ur enn tey, sum sett vóru
okkum, og tey ungu bugva
seg út til at móta teimum.
Framtíðin er teirra.
1999 er eisini eitt serligt
ár fyri Føroyar, tí nú sita
arbeiðsbólkar í fullum álv-
ara og kanna hvussu vit
kunnu fáa fullveldi ístaðin
fyri verandi skipan við tí
gomlu ótíðarhóskandi
heimastýrislógini. Tey við-
gera fullveldisætlanina
Vit kunnu bjóða tjaldrin-
um sum umboðar frælsið,
serliga vælkomnum í ár
Frælsishugsjónin hjá Nóls-
ovarpålli er komin nærri ti
at gerast veruleiki. Fólk
tosa fyri og ímóti. sum skill-
igt er.
Men ikki skerst burtur,
at tú fært nakað at hugsa
um, tá ið tú hoyrir tær
gomlu afturhaldskreftirnar
siga nærum somu
koma við teimum somu
argumentunum og ræðu-
myndunum, sum tá vit
skuldu hava foroyskt í skúl-
anum og í kirkjuni
Vit mugu tryggja okk-
um, verður sagt
Spurdu vit. um vit høvdu
ráð. tá ið vit fóru undir at
orð.
byggja hús. Seta fótur undir
Myundir: Jonhard Hammer
egið borð?
Tryggjadu vit okkum, at
vit høvdu lív og heilsuna og
arbeiðið til húsini vóru
afturgoldin?
Settu okkara vinnulívs-
menn hús og heim í veð fyri
skip og virki, tí at ter høvdu
fingið trygd fyri, at tað fór
at gangast væl?
Jú. Eina stutta tíð tryggj-
aðu vit okkum við stuðuli
og veðhaldum. Og hygg
hvaðar tað leiddi okkum.
Nei. Vit kunnu ikki
tryggja okkum í høvd og
reyv. Hvorki fyrr ella nú.
Full trygd er ein koddi,
sum ikki førir til nakra ný-
skapan. Har er eingin av-
bjóðing. Einki at berjast
fyri. Um ikki trúgv, vón og
eitt sindur av óvissu er uppi
1, SO sovna VIL.
Ein politikari segði her-
fyri okkurt um, at tað nytt-
aði lítið at standa og rópa
upp um tjøldur og flagg. og
um hvussu serstøk vit før-
oyingar eru, tí aftaná máttu
vit lata okkum úr stásinum,
og tá kom tann grái gerand-
isdagurin, og alt var tað
sama aftur
Sjálvandi kemur tann
grái gerandisdagurin. Eing-
in hevði væntad, at lívið
knappliga skuldi broytast til
sangløtur og fløgg
Gerandisdagurin vil altid