mikudagur 21. apríl 1999síða 13
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 74 — 21. APRIL 1999
tíðindablaðið
men vit kunnu ikki. Tað
snýr seg eisini um at geva
barninum eitt innihald og
gera tað sjálvhjálpið. Vit eru
noydd at stríðast. Uttan mun
til, hvussu ofta vit renna
okkum ímóti einum múri.
halda vit á at stríðast
- Tá ið vit hava verið á
skeið í Danmark, hava vit
veruliga kent, at tey. ið vit
hava verið í holt við. hava
verið har fyri okkum. og
ikki øvut, sum tú følir her
Tey vita ikki á hvørjum
beini tey skulu standa á fyri
at hjálpa okkum. Tað botnar
í hugburðinum. í Danmark
ertað ein sjálvsagdur rættur
at brekað børn fáa teir røttu
møguleikarnar. Hevur tú
brúk fyri hjálp frå ti al
menna í Føroyum, mást tú
á biddaragongd. sigur Lis
Tankin spøkir
Tankin um at flyta av landi-
num fyri at kunna bjóða
og umstødur,
tað er ikki so einfalt.
hava onnur børn at taka atlit
døtrunum betri møguleikar
hevur spøkt
bædi hjå Lis og Johan, og
hjå Beintu og Aksel. Men
ti tey
Spurningurin er alla tíð
ina har, um vit gera nóg
mikið fyri okkara barn. For-
sóma vit okkara barn við
ikki at geva tí møguleikar
fyri stimbran vit vita eru
aðra staðni, sigur Jóhan í
Niðristovu. Mammurnar
hjá Báru og Juliu, Lis og
Beinta, eru báðar heima hjá
døtrunum. Eitt stuðulsfólk
tekur sær av Juliu seks tím-
ar um dagin. Bára hevur í
løtuni ongan stuðul. men
hon fær skjótt eitt stuðuls-
fólk fýra umar um dagin.
- Tað er sera trupult at fáa
fatur á skikkaðari stuðuls-
hjálp. Ofta verður tað onkur
tilvildaligur, ið søkir, sum
als ikki hevur fortreytir at
taka sær av hesum børnu-
num. Tey fola seg slept upp-
á fjall og skulu loysa trup-
ulleikarnar, ið stinga
upp. sjálv.
Tá ið Lillemor Jernquist
vitjar Spastikarafelagið í
næstu viku. skal hon hitta
læknar. fysioterapeutar, og
landsstýriskvinnuna í al-
manna heilsumálum
Fær báðar fara at røda um
møguleikarnar fyri sam
starvi. Møguleiki verður hjá
foreldrum at spastiskum
børnum at hitta Lillemor
seg
og
BHS
Til Ameri
Jernquist og at fáa at vita.
um tey høvdu fingið gleði
av at vitja skotska venjing
Øssur Andreasen, Boas og
Tórun R. Andreassen
Mynd: Joel Cole
ka fyri at
granska Bibliuna
Ossur Andreasen: 29 ár
Tórun R. Andreasen: 26 ár
Boas: 8 mánaðir
Djúpt inni í kristna sam-
felagnum í Føroyum liggur
í ikki so fáum eitt ynski um
at menna fatanina fyri gud-
fróðini og at ferðast um
heimin fyri at spjaða fat-
anina út. Í nógvum førum
hevur hetta ført við sær, at
fólk eru farin út um Norð-
urlond at nema sær stórri
kunnleika. I Amerika er ør-
grynna av lærdum skúlum.
ið eru halgaðir læruni av
Bíbliuni, og hesir skúlar
hava serliga talað til næm-
ingar kring allan heimin.
Ein føroyskur lesandi er
nýliga komin við familjuni
til Columbia, South Caro-
lina, fyri at halda fram við
lestrinum á Columbia Int-
ernational University.
Eg tosaði við Tórun og
Øssur Andreasen gjøgnum
internetid stutt eftir årskift-
ið. Hetta er tað, tey høvdu
at siga:
Joel Cole: Greið okkum
frá, hvussu tað bar til, at
tit eru komin til Amerika
fyri at gera tykkum liðug
við útbúgvingina?
Ossur Andreasen: USA
er í dag uttan iva staðið, ið
hevur flest bíbliuskúlar.
kristnar bókmentir, missi-
ónsvirksemi o.s.fr. Eg var
fyrstu ferð kunnaður við
møguleikan at lesa gud-
fróði í USA, tå ið eg var
við missiónsfelagskapi-
num OM í Asia. Eg kom
heim aftur í 1991, og byrj-
aði tá nøkur få ár seinri at
lesa sum sjálvlesandi í-
gjøgnum Columbia Inter-
national University. Eg ar-
beiddi fulla tid og gjørdi
so skúlating um kvøldini.
I 1994 fór eg fyri fyrstu
ferð yvir her á skúla. Eg
tók eina lestrarhálvu. Síð-
ani fór eg heim aftur eina
tíð. og tá vórðu Tórun og
eg gift. Vit fóru so yvir
aftur í 1995 sum hjún, Tór-
un var í starvsvenjing, og
eg tók eina lestrarhålvu aft-
urat á skúlanum. Skúlin, ið
eg tá gekk á, æt Emmaus
Bible College. Hann liggur
í Dubuque, lowa. Hetta er
ein skúli. ið er serliga
knýttur at Bróðrasamkom-
uni. Tá ið vit í 1998 fóru
yvir aftur, fór eg at lesa
víðari á Columbia Internat-
ional University, sum ligg-
ur í Columbia, South Car-
olina. Hetta er ein skúli við
uml. túsund næmingum,
sum koma úr ymiskum
londum og trúarsamfelog-
um.
TRA: Hetta er aðru ferð,
eg eri í U.S.A. Fyrru ferð
var í sambandi við mína
pedagogútbúgving. Eg var
í starvsvenjing her í tríggj-
ar mánaðir og arbeiddi við
skizofrenum fólkum. Tað
var sera áhugavert.
JC: Familja tykkara er økt
fyri stuttum?
TRA: Ja, Boas, sum nú
er 8 mánaðir, kom í verð-
ina, tá ið var liðug at lesa
til pedagog. Hann var
tríggjar mánaðir, tá ið vit
komu yvir hesu ferð. Tað
var ætlanin, at eg skuldi
vera heima hjá honum,
meðan Øssur var í skúla,
men eg avgjørdi at taka
tveir klassar á sama skúla
sum Ossur.
JC: Hvat lesur tú itøki-
liga?
ØA: Eg eri so gott sum
liðugur við BA í Bible and
general Studies. Eg byrjaði
uppá MA í hesum sama í
januar.
JC: Ein útbúgving kann
hava nógv endamál, frá at
ein fær hug til at skapa eitt
heim og planta røtur, til at
leita um í verðini fyri at
finna eitt nýtt stað at
arbeiða. Hvørjar eru
ítókiligu ætlanirnar hjá
tær, tá ið tú ert liðugur við
útbúgvingina, og hvar
verða ætlanirnar førdar út
ardepilin. Týsdagin 27. apríl
kl. 19.00 heldur Lillemor
Jernquist almennan fyrilest
ur í MBF-Husinum
Craighalbert Centre
Petø-venjingarhåttin
í lívið?
ØA:
tøkiliga ætlan aftan fy ri at
Eg hevði onga í-
lesa gudfrødi. Tað var
meiri av teirri orsøk, at eg
vildi fåa eina betri fatan av
endamålinum vid tilveruni,
Gudi og Hansara Orði.
- Eg trúgvi. at tað er 6-
møguligt hjá okkum menn-
iskjum vid ti litla heila,
stuttu livitid o.s.fr. at fáa
skil á nøkrum av hesum,
uttan so at Gud sjálvur vel-
ur at opinbera seg fyri okk-
um. Ég trúgvi eisini, at
Gud hevur opinberað seg
millum annað í søguni,
skapanini og fremst av øll-
um f Ordinum, og tad
royna vit so at granska.
- Ætlan okkara er at
koma heim aftur til Føroy-
ar, og vit véna at kunna
vera ein stuðul í Harrans
verki har.
JC: Bíblian lærir okkum,
at kristin skulu spjaða
trúnna á læru Jesus Krists.
Tá ið vit hugsa um tína
útbúgving og persónligu
royndir, hvussu skal
trúboðarin arbeiða við
umstrídda sjónarmiðinum
VAN
at leggja eina trúgv yvir
eina aðra?
ØA: Eg havi arbeitt mill-
um buddistar, hinduarar,
og muslimar i Asia i nær-
um tvey år. Eg lærdi í-
gjøgnum hesa tidina at
elska og virða hetta fólkið.
Vit vóru íkki har, tí at vit
hildu okkum vera kl6kari,
rættvísari ella nakað slíkt.
Vit høvdu einki ímóti fólki-
num har, tvørtur ímóti føldi
eg. at vit hava nógv at læra
av teirra livihåtti á nógvum
økjum.
- Vit vóru har fyri at tosa
um endamálið við lívinum,
um Gud og boðskap Hans-
ara til mannaættina. Eg
trugvi, at Gud er ein veru-
leiki, tað er ein meining við
lívinum, og at tað er nakað.
sum vit kunnu kalla „.sann-
leiki“. Buddisma og Bíbli-
an kunnu til dømis ikki
bæði vera sonn, ti tey eru
fulkomiliga mótsigandi
viðvíkandi læruni um Gud
o.s.f.
- Um lívið onga meining
hevði. hevði eg kunnað
verið samdur við teimum.
ið siga en hver er salig í
um
Oo
Millum 10-20 føren
er spastt
Jens Kr. Va
Mynd
sin egen tro”. Vit eru øll á
veg út úr hesum heimi og
skulu møta tí æviga. Eg
meini ti, at hetta eru alt ov
álvarsligir sannleikar. til
ikki at verða tíknir upp á
mål við onnur. eisini við
tey, ið ikki eru samd við
okkum.
- Eg meini, at tað var
prædikumaðurin Spurge-
on, ið samanbar seg í sín-
um evangeliska arbeiði við
ein biddara, ið segði einum
øðrum biddara frá, hvar
hann hevði funnið breyð.
Eg meini. at tað er í einum
slíkum anda, at vit eiga at
bera boðskapin til onnur.
Vilt tå hava meiri at vita
um gudfrødiligan lestur í
Amerika, ber til at lesa á
internetinum á adressuni
www.dogpile.com undir:
theology. evangelical. og
education.
Joel Cole. ið skrivar teig-
in Føroyingar kring heim.
er giftur foroyskari kvinnu.
Tey búgva í Shakopee,
Minnesota. Hann arbeiðir
sum free-lance-journalistur
og listamaður. Turid Kjøl-
bro hevur týtt.
sk born
SÁ